12 niesamowitych filmowych Wikingów

Długie statki (1964)

Wiking: Rolfe (Richard Widmark), nordycki poszukiwacz przygód, który naraża się na nikczemnego mauretańskiego króla Sidneya Poitiera.

Niesamowite: Rolfe jest indywidualistą, nawet jak na standardy Wikingów. Zirytowany sposobem, w jaki duński król Harold potraktował swojego ojca, Rolfe kradnie jego statek, porywa jego załogę i bierze córkę jako zakładnika na dokładkę.

Potem, gdy Poitier staje po swojej złej stronie, wkrótce zostaje zmiażdżony przez gigantyczny złoty dzwon. Nie był to człowiek, z którym można by igrać.

Wikingowie (1978)

Wiking: Jednooki wariat Einar (Kirk Douglas), następca tronu Wikingów i mściwy przyrodni brat byłego niewolnika Erika (Tony Curtis).

Niesamowite: Douglas ma piłkę, ponieważ historyczna dokładność wychodzi przez okno na rzecz hollywoodzkiej akcji i bezwstydnie kiepskiego dialogu. Einar może mieć spuszczony wzrok po starciu z rozzłoszczonym jastrzębiem, ale jest bardzo uzdolniony w sztuce żucia miodu i machania toporem.

Nie ma też nic przeciwko gwałtom i grabieżom, o czym może zaświadczyć księżniczka Janet Leigh. Cad.

13. Wojownik (1999)

Wiking: Słynny wojownik Buliwyf (Vladimir Kulich), który łączy siły z arabskim dworzaninem Antonio Banderasa, by zabić żywiących się wikingami złoczyńców, Wendola.

Niesamowite: Buliwyf to siarczysty siniak, który dzielnie postanawia powstrzymać plemię kanibali przed dotarciem do jego krewnych. Wkrótce udaje mu się odeprzeć szaloną starą wiedźmę, która aranżuje ataki, ale przedtem zostaje zatruta sporą dawką trucizny.

Zdając sobie sprawę z chwalebnej śmierci na poczcie, Buliwyf szczęśliwie utknął w pozostałym Wendolu, ratując swoich ludzi, zanim natychmiast się przewróci. Co za koleś.

Erik Wiking (1989)

Wiking: Erik (Tim Robbins), nietypowo moralnie myślący wiking, który nie może pogodzić się z całą rutyną gwałtów i grabieży.

Niesamowite: Może nie jest to najbardziej krwawy grzmot z Wikingów, ale trudno jest być zbyt przygnębionym dla kogoś, kto uważa, że ​​​​gwałt jest, wiesz, niezbyt miły. Poza tym, podczas gdy większość Wikingów musi zadowolić się wzajemnym wbijaniem się w głowy, misja Erika prowadzi go do kłótni z samymi bogami.

Nie zwracają na niego uwagi, ale i tak to lepsze niż siekiera w jelitach.

Pionier (2007)

Wiking: Ghost (Karl Urban), chłopiec wikingów pozostawiony po nieudanym nalocie na plemię Indian.

Niesamowite: Pomimo rozczarowania swojego staruszka, odmawiając przyłączenia się do morderczej zabawy, Ghost wyrasta na wojownika, zwłaszcza gdy jego rdzenni mieszkańcy rzucają się na drugą rundę ze swoim adoptowanym plemieniem.

Zepchnięcie tłumu Wikingów z klifu swoją procą może brzmieć trochę jak uczeń, ale nie waha się też wydłubać dziwnego oka…

Saga Wikingów i Wielkiego Węża Morskiego (1957)

Wiking: Desir (Abby Dalton), przywódczyni grupy zadziornych wikingów, które wyruszają w poszukiwaniu zaginionych mężczyzn.

Niesamowite: Świetny tytuł na początek. Pożądanie też jest całkiem przydatne, ratując swojego męża, który był w separacji od prymitywnych typów barbarzyńców, którzy zniewolili jego i jego kumpli. Imponujące rzeczy, choć wymowne, to jeden z chłopaków musi zabić tytułową bestię w drodze do domu.

Kobiety, co? Bzdury, jeśli chodzi o węże morskie.

Sagi Wikingów (1995)

Wiking: Gunnar (Sven-Ole Thorsen), siwowłosy stary wiking wygnany ze swojej dawnej krainy i żywiący piekielną urazę w rezultacie.

Niesamowite: Tylko spójrz na niego! Tak powinien wyglądać wiking. Rozczochrane włosy, siwiejąca broda, stoickie spojrzenie sztywno osadzone na średnim dystansie… zaraz zacznie krzyczeć ZA ODINA!!! w każdej chwili!

Nie jestem pewien, czy opaska na głowę jest aż tak autentyczna, ale Gunnarowi udaje się zmienić młodego bucka Kjartana z łagodnie usposobionego łajdaka w berserkera, który dzieli głowy, więc nic mu nie jest.

Obcy (2008)

Wiking: Wulfric (Jack Huston), zarozumiały mistrz wikingów, noszący kozią bródkę zdecydowanie niewikingową.

Niesamowite: W porządku, więc może lepiej pasować do boysbandu niż hordy żądnych krwi maruderów, ale to nie znaczy, że Wulfric nie zna się na pałaszach.

Uśmiechnięty, pożerający miód, ładny chłopak, może i jest najbardziej wybrednym z Wikingów na tej liście, ale jest też jedynym, który wdał się w spór z kosmitą. Pokonaj brody!

Pierścień Nibelungów (2004)

Wiking: Brunhilda (Kristanna Loken), wojownicza królowa Islandii. Nie nazywaj jej Kochanie.

Niesamowite : Może i jest cudowną damą, ale Brunhilda jest twarda jak paznokcie, wzywając ludzi do pojedynków na lewo, prawo i środek. Co prawdopodobnie nie powinno dziwić, biorąc pod uwagę, że jest córką szczęśliwego w rzezi Boga, Odyna.

Co ciekawe, to nie Siegfried, rzekomy bohater filmu, pozbywa się arcyłotra Hagena, ale Brunhilda, która nie tylko odcina mu głowę, ale także zabija wszystkich swoich ludzi. Auć.

Norseman (1978)

Wiking: Thorvald (Lee Majors), syn zrażonego króla Euricha.

Niesamowite: To człowiek za sześć milionów dolarów w napierśniku! Majors jest księciem Wikingów, który nie jest zbyt łaskawy porwaniem swojego starego przez niektórych rdzennych Amerykanów. Nie popełnij błędu, Thorvald jest mężczyzną i jak sam mówi: Dzień, w którym zarzucę żagle i ukryję się przed nowym wrogiem, stanie się dniem, w którym stanę się jak kobieta w mojej ojczyźnie.

Przepraszam panie, niezbyt postępowi ci Wikingowie…

Jak wytresować smoka (2010)

Wiking: Podatny na wypadki mini-wiking Czkawka (Jay Baruchel), który okazuje się całkiem przydatny w zabijaniu smoków.

Niesamowite: Początkowo zawiedziony jego człowiek-góra ojca (głos, niespodzianka, Gerrard Butler) Czkawka okazuje się naprawdę niesamowita, gdy udaje mu się zrzucić gigantycznego smoka odpowiedzialnego za zredukowanie długich statków jego ludzi do drewna na opał.

Traci trochę punktów za myślenie, zanim zacznie działać (lubimy, jak nasi wikingowie są mili i lekkomyślni), ale potrafi rozmawiać ze smokami, co po zastanowieniu jest naprawdę fajne.

Powstanie Walhalli (2010)

Wiking: Jednooki (Mads Mikkelsen), niemy, na wpół ślepy świr, trzymany na krótkiej smyczy przez plemię Wikingów. Dopóki nie ucieknie, to…

Niesamowite: To maszyna do zabijania, prosta i prosta. Jego plemię używa go jako niepokojąco skutecznej ludzkiej broni, dopóki nie wyrwie się z kajdan i brutalnie ich wszystkich zabije.

Pokryty dziwnymi tatuażami i pozbawiony wszelkich niepokojących Odyna dialogów, ponury samotnik Mikkelsena jest wojownikiem Wikingów zredukowanym do najbardziej podstawowych elementów. Straszny rozdz.