15 najlepszych odcinków Inside No. 9 w rankingu!

(Źródło zdjęcia: BBC)

Dzięki piekielnie zabawnym konfiguracjom i szokującym zwrotom akcji Inside No. 9 szybko stał się kultowym klasykiem. Seria mrocznych antologii Reece'a Shearsmitha i Steve'a Pembertona opiera się na niezwykle prostym założeniu – każdy odcinek rozgrywa się w miejscu oznaczonym numerem dziewięć – a jednak okazuje się, że jest nieskończenie plastyczny. Podczas gdy jeden odcinek zabiera cię w podróż w czasie na proces czarownicy, inny umieszcza cię w centrum telefonicznym w stylu Samarytan. Jedyną stałą, poza numerem 9, jest to, że możesz spodziewać się niespodzianki lub dwóch, zanim pojawią się napisy.

Po zakończeniu sezonu 5 GameMe + próbowało prawie nie do pomyślenia: sklasyfikować najlepsze odcinki Inside No. 9. Poniżej znajdziesz 15 naszych ulubionych odcinków z serialu – z minimalnymi spojlerami, na wypadek, gdybyś oglądał je po raz pierwszy. Tak więc, niezależnie od tego, czy chcesz nadążyć za największymi hitami serialu, czy po prostu chcesz wybrać kilka klasycznych odcinków do ponownego obejrzenia, oto najlepsze odcinki Inside No. 9 – w rankingu!

15. „The Understudy” (sezon 1, odcinek 5)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Najwcześniejsza atrakcja, „The Understudy” skupia się na zakulisowych próbach i udrękach produkcji Makbeta na West Endzie. Gwiazda teatru Tony Warner (Pemberton) i jego dubler Jim (Shearsmith) wcielają się w pożądaną tytułową rolę. Jednak to, co zaczyna się jako suche ukłucie aktorskiego ego, szybko przekształca się w dość znajomą opowieść.

Ten odcinek zapada w pamięć, ponieważ fabuła odzwierciedla słynną sztukę Szekspira. Jest klasyczna pięcioaktowa struktura, postać, która jest surogatką Lady Makbet, i niektóre złowieszcze halucynacje, które wskazują na przyszły rozlew krwi. Nie chodzi o to, że jest to bezpośrednie opowiadanie – z Aktem V rzucającym zwrot, którego nie rozpoznasz u Makbeta – ale z pewnością jest jednym z najlepszych w serialu.

14. 'The Stakeout' (sezon 5, odcinek 6)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Programy policyjne są pulchnymi celami do łatwego nabijania, a „The Stakeout” na początku wymienia niektóre z najbardziej oczywistych tropów tego gatunku. Jednak ten epizod z flotą nie dotyczy miękkiego celu. W końcu zaczyna się na cmentarzu, gdzie dwóch funkcjonariuszy spędza tyle samo czasu na rozmowach o weganizmie/fleksitarianizmie, co o byciu bliskim przejścia na emeryturę.

„The Stakeout” pokazuje naturalne relacje między Shearsmithem i Pempetonem, którzy prowadzą dwóch gliniarzy rozmawiających w samochodzie przez 30 minut. Para pracuje ze sobą od dziesięcioleci, a odcinki takie jak ten podkreślają, jak dużo mają chemii, ponieważ z łatwością wymieniają się dowcipami, zagadkami i ekspozycją.

13. „La Couchette” (sezon 2, odcinek 1)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Jeden z najzabawniejszych odcinków serialu, „La Couchette”, obraca się wokół sześciu osób, które próbują dostać się do jakiegoś przymkniętego oka w pociągu sypialnym. Jeden ma rozmowę kwalifikacyjną ze Światową Organizacją Zdrowia; małżeństwo jedzie na ślub córki; australijski turysta sprowadził faceta z powrotem do jakiejś firmy o północy; jedna osoba ma niestety zagazowany jelito. Aha, jeszcze nie wspomniałem o martwym ciele w łóżku 9B…

„La Couchette” działa, gdy dowiadujemy się, kim są te postacie przed i po odkryciu ciała. Widząc, jak kłócą się o trochę snu – a następnie o to, jak radzić sobie ze zwłokami – generuje mnóstwo śmiechu, nawet jeśli dotyczą one kilku funkcji cielesnych więcej, niż można by się spodziewać.

12. „Pusta Orkiestra” (sezon 3, odcinek 4)

(Źródło zdjęcia: BBC)

„Empty Orchestra” odbywa się w budce karaoke, gdy grupa pracowników biurowych świętuje urodziny swoich szefów, i stanowi jeden z lżejszych odcinków Inside No. 9. Szef Roger (Pemberton, z czymś, co brzmi jak akcent z West Midlands) szybko upija się tak bardzo, jak to możliwe, podczas gdy jego osobista asystentka Janet (Emily Howlett) pielęgnuje potajemne zakochanie się w Duane, ku złowrogiej radości Connie (Tamzin Outhwaite).

Gdy po raz pierwszy oglądasz „Pustą orkiestrę”, czekasz, aż wszystko przybierze straszny obrót. W końcu to jest MO serialu. Jednak historia toczy się szybko, wydobywając mnóstwo gagów z tematycznie wybranych utworów. Podczas gdy tajemniczy list wskazuje na mroczny zwrot, odcinek rezygnuje ze zwykłego ciągnięcia dywanu w ostatnim akcie. W końcu „Pusta orkiestra” jest jednym z najmilszych odcinków serialu, z końcowym ujęciem, które jest tak słodkie, jak serial.

11. „Sardynki” (sezon 1, odcinek 1)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Otwierający odcinek Inside No. 9 robi wrażenie z wielu powodów, ale zacznijmy od głównego. Komedie i antologie zwykle potrzebują trochę czasu, aby stanąć na nogi, gdy zastanawiają się, kim chcą być. Niewiele osób twierdzi, że pierwszy odcinek Friends or Black Mirror jest ich ulubionym (a jeśli tak, to na pewno spotkamy się w sekcji komentarzy).

Jednak „Sardines” jest lepszy, z mnóstwem zabawnych linii, przebiegłymi czerwonymi śledziami i zwrotem akcji, który jest szokujący i dobrze ukryty w odbiciu. Wszystko to z zestawu, który zasadniczo obejmuje grupę ludzi, którzy muszą wcisnąć się do szafki jako część lodołamacza podczas przyjęcia zaręczynowego. To prawie idealne intro i świadectwo ambicji serialu, że nie wkradnie się do pierwszej dziesiątki.

10. „Wielka przygoda miłości” (sezon 5, odcinek 3)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Podczas gdy Inside No. 9 słynie z ujawnień w ostatniej chwili i makabrycznych puent, ten szczyt z ostatniego sezonu jest zauważalny z powodu braku obu. Zamiast tego ma styl eliptyczny, dając nam krótką scenę z każdego dnia grudnia w okresie poprzedzającym Boże Narodzenie. Widzimy, jak Trevor (Pemberton) i Julia (Debbie Rush) uciszają rozmowy o oszczędzaniu pieniędzy na prezenty, a także dzielą się rodzinnymi posiłkami z córką i wnukiem.

W miarę jak historia się rozwija, rozgrywa się jak tradycyjny dramat zlewu kuchennego, dowiadujemy się o zmaganiach rodziny, ale także o ich pragnieniu wzajemnego wspierania się, nawet gdy przekraczane są granice. Pemberton nigdy nie był lepszy, ugruntowując swoją postać w sposób, który sprawia, że ​​czuje się boleśnie prawdziwy, sprawiając, że każda scena, którą dzieli ze swoim synem Patrickiem (Bobby Schofield), wybrzmiewa jeszcze mocniej.

9. „Cold Comfort” (sezon 2, odcinek 4)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Po śmierci siostry Andy (Pemberton) decyduje się na wolontariat w call center Comfort Support Line. Chociaż jego pierwsze telefony zwykle pochodzą od robotów PPI, w końcu otrzymuje telefon od Chole, 16-latka, który przedawkował. Od tego momentu historia toczy się szczególnie mroczną ścieżką, gdy widzimy, jak to wezwanie wpływa na Andy'ego.

To, co wyróżnia „Cold Comfort”, to styl i treść. Cała akcja jest pokazywana przez kamerę internetową przy biurku Andy'ego lub kamery CCTV wokół budynku, dzięki czemu czujesz się, jakbyś nielegalnie podsłuchiwał niewiarygodnie prywatne rozmowy. Tymczasem napięcie narracji stopniowo gotuje się do skutecznie ponurego punktu wrzenia, gdy wszystkie pozornie luźne wątki splatają się ze sobą.

8. „Diabeł Świąt” (sezon 3, odcinek 1)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Jak można się domyślić po tytule, ten odcinek to świąteczny odcinek specjalny i do tego niesamowicie mroczny. Jeśli pierwsze minuty wskazują, że dostaniemy brytyjski horror z lat 70., z proporcjami obrazu 4:3 i kilkoma przerośniętymi karykaturami, to komentarz reżysera filmu ujawni, że będzie to znacznie więcej metamorfozy. niż prosty pastisz.

Wspomnianym reżyserem jest Dennis Fulcher, którego nigdy nie widzimy, ale podkłada mu głos Derek Jacobi. Jego zwięzły komentarz jest zabawny, wyrzucając kilka żartów nad jego (celowo) kiepskim filmem o Krampusie. Szczególnie zabawna jest jedna anegdota o aktorach, którzy nigdy nie jedzą jedzenia podczas kręcenia filmu. Przez chwilę wydaje się, że komentarz Jacobiego jest charakterystycznym zwrotem akcji, ale przerażająco ponury akt końcowy dowodzi, że jest inaczej. Fani horrorów to pokochają, ale może nie jest to propozycja dla rodziny po świątecznym posiłku.

7. „Dead Line” (sezon 4, odcinek 7)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Nagrywanie odcinka telewizyjnego na żywo jest wystarczająco trudne w najlepszych czasach, ale to, co sprawia, że ​​Halloween jest tak fascynujące, to fakt, że jest to odcinek na żywo, który zdołał włączyć widmo problemów technicznych do swojej narracji. To, co zaczyna się jako (celowo) stateczna historia emeryta odkrywającego zgubiony telefon, szybko przekształca się w coś bardziej przerażającego, ponieważ utrata dźwięku oznacza, że ​​zamiast tego trzeba odtworzyć stare powtórki serialu. To też nie do końca idzie zgodnie z planem, ponieważ potem przełączamy się na różne kamery rozsiane po całym studiu, rejestrując aktorów czekających w garderobie, mając nadzieję, że usterka techniczna zniknie.

Nie można zaprzeczyć, że „Dead Line” działał najlepiej podczas pierwszej emisji na żywo. Na przykład Shearsmith i Pemberton byli tweetowanie podczas odcinka jako część tego . Widząc, że musiał to być dreszczyk emocji (niestety, złapałem to tylko nadrabiając zaległości), ale to nie znaczy, że żarty i ewentualny horror nie wylądują. Słysząc wersję Shearsmitha, opisują, że muszą wznowić program o godzinie 11 jako „żałosne”, a następnie oglądają go przez noktowizor GoPro, gdy ściga się przez studio przez coś to niekończąca się uczta na Halloween.

6. „Przebieralnia Berniego Cliftona” (sezon 4, odcinek 2)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Połączenie dramatu i śmiechu to coś w rodzaju specjalności Inside No. 9, a ta część jest prawdopodobnie idealnym połączeniem tych dwóch elementów. Historia opowiada o podwójnym akcie Morecambe i Wise, którzy łączą się po 30 latach, ale walczą o ponowne połączenie. Crackers (Pemberton) tęskni za czasami świetności swojej staroświeckiej rutyny, podczas gdy Cheese (Shearsmith) przeniósł się i prowadzi dobrze prosperujący biznes.

Gdy odcinek przechodzi przez ich stare fragmenty i obecne uczucia, trudno nie oscylować między napadami chichotu a niespokojnym poczuciem, że niszczycielskie odkrycie jest tuż za rogiem. Kiedy nadchodzi wspomnienie ciągnięcia dywanu, jest to moment prawdziwego patosu, gdy dowiadujemy się, co sprowadziło Cheese z powrotem do jego byłego partnera w komedii. Jest to jeden z rzadkich epizodów w serialu, w których szloch jest bardziej prawdopodobny niż westchnienie.

5. „Diddle Diddle Dumpling” (sezon 3, odcinek 5)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Podczas gdy Inside No. 9 słynie z fantastycznego pisania, „Diddle Diddle Dumpling” również może pochwalić się jednymi z najbardziej uderzających obrazów w serii, dzięki wykorzystaniu przez reżysera Guillema Moralesa mise-en-scene. To, co początkowo zaczyna się jako zabawna opowieść o tym, jak David (Shearsmith) ma obsesję na punkcie jednego buta pozostawionego przed jego domem, wkrótce staje się niespokojnym zegarkiem, ponieważ jego determinacja, aby znaleźć właściciela, wbija klin między niego a jego żonę Louise (doskonała Keely). Hawesa).

Morales wypełnia każde ujęcie parami przedmiotów, nadając większości ujęć poczucie symetrii, jednocześnie zwiększając niepokój Davida o znalezienie domu dla jednego buta. Na ścieżce dźwiękowej pojawia się także „Cztery pory roku” Vivaldiego – zgrabna sztuczka, która uwydatnia ostatnie momenty historii. Dość powiedzieć, że nie zapomnisz ich w pośpiechu, ponieważ prawdziwy powód obsesji Davida zostaje ujawniony.

4. „Mieć i trzymać” (sezon 4, odcinek 4)

(Źródło zdjęcia: BBC)

„To Have and To Hold” to jeden z tych odcinków Inside No. 9, które mogą się obracać w dowolnym kierunku. Podąża za walczącą parą Harriet (Nicola Walker) i Adrianem (Pemberton), gdy próbują naprawić swoje małżeństwo. Wczesne sceny powoli odwracają historię pary, ujawniając, dlaczego Adrian walczy o intymność z Harriet. Jednak kiedy myślisz, że masz to ustalone, zwrot w drugim akcie całkowicie zmienia dynamikę odcinka, przechodząc z domowego dramatu w coś znacznie mroczniejszego.

Mimo obrotu wydarzeń „To Have and To Hold” udaje się osiągnąć zmianę tonalną. W jednej niezręcznej chwili Harriet próbuje ponownie rozpalić iskrę, która spektakularnie kuli się w najśmieszniejszy możliwy sposób, podczas gdy niespodziewana podróż prowadzi do jednego z najbardziej napiętych momentów w serialu. Jeśli po tym możesz znieść Pot Noodle, jesteś zrobiony z silniejszego materiału niż ja.

3. „Cicha noc” (sezon 1, odcinek 2)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Kolejna wczesna atrakcja, „A Quiet Night In” jest czymś podobnym do Michaela Manna reżyserującego szkic Laurel and Hardy. Dwóch nieszczęsnych włamywaczy (Shearsmith i Pemberton) próbuje włamać się do domu, aby ukraść cenny obraz – a wszystko to, podczas gdy właściciel (Dennis Lawton) wciąż jest w środku. Poniżej znajduje się seria niemal idealnych eskalacji, gdy para napotyka światła detektora ruchu, kilka uroczych psów, kłótnię między właścicielem a jego (przypuszczalnym) partnerem oraz podejrzanie dobrze zaplanowaną wizytę sprzedawcy artykułów czyszczących.

To, co naprawdę sprawia, że ​​ten odcinek śpiewa, to fakt, że jest całkowicie cichy. Oglądanie chaosu, który rozwija się z niewiele więcej niż diegetyczną muzyką i (bardzo) wyrazistymi twarzami, sprawia, że ​​jest to absolutne zamieszki od momentu, gdy widzimy włamywaczy toczących się po ogrodzie, co tylko sprawia, że ​​szybkie zakończenie jest jeszcze bardziej szokujące…

2. „Zagadka Sfinksa” (sezon 3, odcinek 3)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Prawdopodobnie najciemniejszy odcinek Inside No. 9, „Zagadka Sfinksa” początkowo wydaje się być odą do zagadkowych krzyżówek. Zaczyna się od tego, że Nina (Alexandra Roach) włamuje się do biura profesora Squiresa (Pembertona) – który również układa cotygodniowe zagadkowe krzyżówki do pracy studenckiej – w celu poznania odpowiedzi na jego najnowszą łamigłówkę. Mimo nocnej wycieczki Niny do jego biura, Squires czerpie z niej przyjemność, próbując nauczyć ją, jak sama sobie z tym poradzić.

Szybko staje się jasne, że para ma ukryte motywy, oboje grają w kotka i myszkę, w której przewaga jest rutynowo wymieniana między sobą. Dopiero wprowadzenie profesora Tylera (Shearsmith), kiedy odcinek naprawdę przybiera niepokojący obrót. Ujawniają się na sobie, gdy odkrywamy, jak połączone są trio. Ostatni, czarny jak smoła żart ukryty w krzyżówce jest tak samo satysfakcjonujący, jak samo rozwiązanie zagadki.

1. „12 dni Christine” (sezon 2, odcinek 2)

(Źródło zdjęcia: BBC)

Najlepszy odcinek Inside No. 9 zawsze będzie przedmiotem dyskusji – w końcu serial konsekwentnie zmienia style – ale „The 12 Days of Christine” to nasz wybór. Zawiera wszystko to, co sprawia, że ​​serial jest tak genialny: śmiech brzucha na początku, pełzający strach w środku i moment, który bez wysiłku rekontekstualizuje wszystko na końcu.

W centrum tego wszystkiego znajduje się potężny występ Sheridana Smitha jako tytułowej Christine, gdy obserwujemy, jak dojrzewa przez cały odcinek. To, co stawia „12 dni Christine” przed każdym innym odcinkiem, to ostatni moment, w którym wszystkie elementy łączą się ze sobą – chwila jasności, kiedy zdajesz sobie sprawę, o czym tak naprawdę była ta historia (nie zepsujemy niczego tutaj, po prostu idź zegarek!).

Równie skuteczny przy wielokrotnym oglądaniu, jak w pierwszym, „12 dni Christine” pozostaje najbardziej poruszającym odcinkiem serialu z pewnej odległości i naszym wyborem na najlepszy odcinek Inside No. 9.

Chcesz przeczytać więcej rankingów GR+? Tu są najlepsze odcinki Rick i Morty oraz najlepsze odcinki Zawsze słonecznie w Philidelphia !