19 najbardziej wściekłych gier, które napełniają nas nienawiścią

Wyzwanie to dobra rzecz. Lubimy, gdy gry testują naszą sprawność lub odmawiają trzymania za ręce w trudniejszych segmentach. Ale kiedy trudność rośnie bez ostrzeżenia lub po prostu nie możemy wygrać, może to być trochę frustrujące. Albo zgrzytając zębami. Albo rozwścieczona kontemplacja-morderstwa-na-deweloperach-którzy-przeszli-przez-tę-torturę. Są to gry, które czasami są tak trudne, że zmuszają nas do rzucania kontrolerami, krzyczenia jak banshee lub płaczu za naszymi matkami. Nie będziemy liczyć usterek lub błędów na naszej liście, które spowodowały wykasowanie zapisanej gry lub brakowało skoku, ponieważ przycisk nie odpowiadał, co z pewnością doprowadzi do szału. Nie, te gry są frustrujące z założenia, czy to przez nieokiełznaną trudność, czy nieuczciwe szanse. Mogą być okropne, niesamowite lub gdzieś pomiędzy, ale wszystkie te gry mają wspólny wątek: w takim czy innym momencie granie w nie stało się całkowicie irytujące.

Super Mięsny Chłopak

Ten przesiąknięty krwią Super Meat Boy został wydany w idealnym momencie, kiedy frustrująca rozgrywka była powiewem świeżego powietrza ze wszystkich trzymających się za ręce, wypełnionych punktami kontrolnymi sidecrollerów współczesnych czasów. Ale tylko dlatego, że dobrze się bawisz, podczas gdy skrupulatny projekt poziomów gry wielokrotnie kopie cię w pachwinę, nie czyni go mniej wartym wściekłości. Drużyna Mięsa znała odpowiednie przyciski do wciśnięcia, ze zgonami w domu i co do milisekundy, które sprawiły, że nienawidziliśmy siebie, a nie gry. Żmudna misja Meat Boys w walce z kawałkiem oporu nawet go nie obejmuje, to musi być scena The Kids, która wiernie naśladuje całą furię uderzania w ściany i rzucania stołem, wywołaną przez klasykę indie I Wanna Be The Guy w trzech kompaktowe sceny.

Kaskader

Granie w oryginalnego Stuntmana na PS2 jest jak próba zbudowania domku z kart z zasłoniętymi oczami podczas jazdy kolejką górską. Jeśli chociaż wcisnąłeś gaz w niewłaściwym czasie lub nie opanowałeś delikatnej sztuki hamulca ręcznego 180, ta gra była mniej więcej tak zabawna, jak oblanie i ponowne podejście do testu kierowców przez całą wieczność. Doświadczysz całej porywającej intensywności bycia kierowcą kaskaderskim, od zderzenia z drewnianymi skrzyniami 50 razy lub przeoczenia tego samego skoku w pociągu, zanim zniesiesz czasy ładowania, które wydawały się tak długie, jak całe poziomy. Nie wiemy, co kosztowałoby więcej: znalezienie budżetu na wykonanie tych wyczynów kaskaderskich do filmu akcji na żywo, czy zwrot pieniędzy za wszystkie zepsute kontrolery graczy, którzy po prostu nie mogli spędzić kolejnej chwili z Stuntmanem.

Ninja Gaiden Czarny

Pamiętasz tego naprawdę trudnego wroga, z którym właśnie spotkałeś się w pokoju przed tym? Cóż, zamiast dać ci punkt kontrolny, zmusi cię do walki z dwoma takimi samymi wrogami. Cholera, o dwójki za mało - niech będzie pięć! To monolog, który przewijał się przez nasze umysły, gdy próbowaliśmy sobie wyobrazić, co Itagaki i spółka. myśleli podczas tworzenia demonicznej trudności Ninja Gaiden, która z powodzeniem uchwyciła brutalność części NES. prawie do winy. Jest to rodzaj masochistycznego wyzwania, które wymaga poprawy od gracza, ale jeśli nie jesteś typem, który zapiera się i trzyma się trudnej gry, twoje doświadczenie z Ninja Gaiden dobiegnie końca prawdziwy szybki.

Super Ghoule N Duchy

Wszyscy wiedzą, że ta gra jest trudna. To, co wciąż przyprawia nowych graczy o pętlę, to moment, w którym dochodzą do ostatniego etapu, poklepując się po plecach za to, że w końcu przeszli przez taką mękę. Ale Capcom zaplanował specjalną niespodziankę. Okazuje się, że pokonanie wszystkich siedmiu etapów to dopiero początek: będziesz musiał zrobić to od nowa, tym razem zbierając Bransoletkę Bogini, aby móc stawić czoła prawdziwemu ostatecznemu bossowi. Dlaczego, w imię wszystkiego, co święte, księżniczka nie powiedziała nam tego za pierwszym razem?! Irytujący byli również wrogowie Czerwonych Arremerów, których ataki zostały naukowo skalibrowane tak, aby były tak irytujące, jak to tylko możliwe.

Mroczne dusze

Namco Bandai ma dla ciebie wiadomość: będziesz narzekać na to, jak okrutne i nieludzkie jest Dark Souls, i spodoba ci się to. Heck, hasło gry brzmiało Przygotuj się na śmierć. Z wrogami, którzy czuli się tak twardzi jak inni bossowie gier (Black Phantoms?) i systemem automatycznego zapisywania, który zapobiegał ostrożnym oszustwom w zakresie zapisywania i ładowania, Dark Souls sprawiło, że przestraszyliśmy się tego, co może kryć każdy nowy obszar. Gra może doprowadzić do szaleństwa komplementistów – zobaczenie każdego centymetra gry oznaczało poddanie się torturom w walce i zmierzenie się z ludzkimi i pustymi formami. Uwielbiam to lub nienawidzę, jest to rodzaj trudności, która może bezlitośnie cię ukarać, bez względu na to, ile razy pokonałeś grę.

Bit.Trip Runner

Lubisz metronomy i testy pamięci? Mamy nadzieję, że tak, ponieważ jeśli chcesz mieć nadzieję na zobaczenie późniejszych etapów tej opartej na rytmie platformówki, lepiej mieć wyczucie czasu i wizualne zachowanie boga. Przejście przez każdy psychodeliczny etap oznacza skakanie i schylanie się z niezwykłą precyzją, ponieważ blokowy Commander Video automatycznie przesuwa się w prawo i możemy się z tym uporać. To, czego nie możemy znieść, to sytuacja, w której przypadkowo schylasz się, gdy chciałeś skoczyć na końcu etapu, co powoduje powrót do początku, bez względu na to, jak bez wysiłku możesz przejść przez pierwsze 60 sekund etapu. Końcowe poziomy gry bardziej zniechęcają do twoich postępów niż ostry kij w oku.

Dota 2

Pierwotna gra Defense of the Ancients zrodziła społeczność, która, choć niewątpliwie pełna pasji i umiejętności, może być jedną z najbardziej nienawistnych grup we wszystkich grach. Dota 2 nie jest inna: gra, w której każda porażka dowolnego członka zespołu może czasami kosztować cały mecz, więc lepiej daj wszystkim znać, że to nie była twoja wina. Jeśli jesteś samozwańczym profesjonalistą, który łączy się z początkującym w swoim zespole, najlepiej uwierz, że w ciągu kilku minut będziesz krzyczeć do monitora, czy to rozkazy, czy przekleństwa. Noobs może być równie sfrustrowany całą złośliwością, która zostanie wypchnięta na ich stronę, tworząc rodzaj wirującego wiru gniewu, który grozi zniszczeniem powszechnej uprzejmości, jaką znamy.

Devil May Cry 3

DMC 2 było zbyt łatwe dla fanów pierwszego i nie zawahali się narzekać na to. Dobrze, powiedział Capcom. Wypróbuj to dla rozmiaru, jęczy. To, co było japońskim trybem trudnym, stało się naszym normalnym trybem w stanach i nastał chaos. Nie będziemy próbować ukrywać naszego wstydu - na pierwszym poziomie musieliśmy zginąć co najmniej piętnaście razy. Zacieranie przycisków w Devil May Cry 3 z Dante to odpowiednik włączenia nad głową neonu z napisem „Proszę zabij mnie”, a zobaczysz czerwony, gdy uda ci się oczyścić pokój, tylko po to, by zostać wypatroszonym z tyłu przez złoczyńca, który był zasłonięty kątem kamery. Lekcja jest jasna: jeśli chodzi o poziomy trudności, uważaj, czego sobie życzysz.

Call of Duty: Modern Warfare 3

To jedna rzecz, by zostać zastrzelonym w FPS i nie zrozumieć, jak zginęło. To kolejna śmierć w ten sposób z rąk 13-letniego bachora, któremu rodzice kupują wojskowych strzelanek z oceną M. Modern Warfare 3 jest idealnym przykładem tiltu w strzelankach: umieranie w kółko jest tak frustrujące, że desperacko szukasz kilku zabójstw, co sprawia, że ​​grasz niechlujnie, co powoduje, że umierasz jeszcze bardziej. Sprawy stają się niezwykle nieprzyjemne, gdy jesteś na końcu nagrody za serię zabójstw, nic nie może być mniej zabawne niż wielokrotne umieranie od tego samego helikoptera Pave Low, podczas gdy twoi koledzy z drużyny biegają jak kurczaki z odciętymi głowami.