20 najlepszych ponurych żniwiarzy

Czarny Orfeusz (1959)

Grany przez

Adhemar da Silva

Odważniejsza niż francuska wersja tej samej historii Jeana Cocteau z 1950 roku (gdzie Śmierć okazała się nastrojowym beatnikiem), zwycięski brazylijski klasyk Marcela Camusa w Cannes umieszcza grecki mit w środku sezonu karnawałowego. Wyskakujący z cienia, by ścigać Eurydice ulicami Rio, Żniwiarz jest nieco mniej przerażający, gdy wiesz, że człowiek za maską był brazylijskim mistrzem olimpijskim w trójskoku.

Księga życia (2014)

Grany przez

Kate z Zamku

Prawdziwa meksykańska święta czczona przez kartele narkotykowe, La Muerte (Matka Boża Świętej Śmierci) to zwykle tylko stary szkielet w zniszczonej sukience. Wymyślony na nowo przez Jorge Gutierreza za olśniewającą animację 3D, La Muerte staje się zadziorną, kwiecistą kokietką z upodobaniem do nakręcania swojego męża śmierci Majów, Xibalby (Ron Perlman).

Powóz widmowy (1921)

Grany przez

Tore Svennberg

Legenda głosi, że ostatnia osoba, która umrze w sylwestra, będzie musiała jeździć powozem Śmierci przez cały rok, zbierając dusze i wykonując całą brudną robotę Żniwiarza. Cichy szwedzki klasyk Victora Sjöströma ma atmosferę niesamowitości, której nawet 90 lat nie może zachwiać – z zakapturzoną, tasującą, unoszącą się postacią Śmierci (sfilmowaną przy użyciu podwójnej ekspozycji dla wczesnego efektu specjalnego) wciąż rzucającą długi cień.

Bohater ostatniej akcji (1993)

Grany przez

Iana McKellena

Śmierć Ingmara Bergmana wychodzi z własnego filmu przez magiczny portal w meta-filmie Jamesa Camerona, dając Ianowi McKellenowi szansę na zrobienie całkiem dobrego wrażenia Bengta Ekerota (i pomoc w naprawieniu ogromnej dziury w fabule na końcu filmu, która miała coś do zrobienia zrobić z magicznym biletem do kina, a Arnold Schwarzenegger udaremni plan wskrzeszenia Hitlera i King Konga).

Przerażacze (1996)

Grany przez

Jake Busey

Ok, więc nie jest naprawdę Ponury Żniwiarz – to tylko duch szalonego starego Jake'a Buseya udającego Żniwiarza, aby mógł dalej zabijać ludzi – ale to nie powstrzymuje Petera Jacksona przed pokazaniem nam Śmierci Wety. Wyskakując z lusterek, skradając się pod tapetę i wyprzedzając samochody – w rzeczywistości wygląda podejrzanie jak jeden z Czarnych Jeźdźców z Władca Pierścieni …

Maska Czerwonej Śmierci (1964)

Grany przez

John Westbrook

Siódmy film Rogera Cormana z serii Edgar Allen Poe, Vincent Price gra satanistycznego księcia, który zdaje sobie sprawę, że jego błotnista średniowieczna wioska jest zarażona zarazą. Kilka orgii później Price staje twarzą w twarz z odpowiedzialną za to widmową postacią – ponurą śmiercią w czerwonej szacie.

Wodospad w dół (1978)

Grany przez

Joss Ackland

Zapomnij o łzawieniu oczu i upuszczaniu krwi, najbardziej przerażających scenach w Statek wodny w dół wszystkie dotyczą Czarnego Królika z Inle” – leśnego Żniwiarza, który przewozi Hazel do wielkiej klatki na niebie i który wciąż nawiedza sny pokolenia dzieci, które myślały, że oglądają fajny film o królikach…

Przygody barona Munchhausena (1988)

Grany przez

Niewymieniony w czołówce

Blefując i przebijając się przez życie, największym czynem barona Munchhausena jest oszukiwanie Śmierci – dosłownie. Po prześcignięciu Żniwiarza na grzbiecie kuli armatniej i pokonaniu go w brzuchu ogromnej ryby – Baron w końcu gra z nim w karty. Poszarpany, skrzydlaty Żniwiarz Terry'ego Gilliama wygląda (jak wszystko inne w filmie), jakby skoczył z płótna renesansowego obrazu.

Metropolia (1927)

Grany przez

Niewymieniony w czołówce

Jedna z najbardziej przerażających sekwencji snów, jakie kiedykolwiek nakręcono (i jedna z pierwszych), futurystyczny bogaty dzieciak Freder (Gustav Fröhlich) wyobraża sobie siebie w kościele pełnym żałobników, zwracając się do szkieletowej postaci Śmierci. Posągi zaczynają się poruszać, grają dziwne kościane flety, a kilka wstrząsających cięć z wyskoku ożywia żniwiarza, wymachując kosą w ekranie.

Miłość i śmierć (1975)

Grany przez

Norman Rose

Świetnie, teraz jestem martwy. Napoleoński żołnierz Woody'ego Allena jęczy do Diane Keaton, stojąc obok żniwiarza w białym płaszczu, zanim tańczy z nim w napisach końcowych w jednym z najbardziej pamiętnych złodziei scen Woody'ego. Jak to jest być martwym? ona pyta. Znasz kurczaka w restauracji Treskies? To jest gorsze.