25 najlepszych ścieżek dźwiękowych do gier wszech czasów

(Źródło zdjęcia: Bandai Namco)

Muzyka to wspaniałe narzędzie do wyrażania emocji, opowiadania historii lub po prostu poruszania głową w przód iw tył. Niezależnie od tego, czy będą to zniekształcone riffy, subtelne klawisze syntezatora, czy cała orkiestra, nie możemy nie docenić znaczenia muzyki w sposobie, w jaki postrzegamy grę. Mając to na uwadze, zebraliśmy 25 najlepszych ścieżek dźwiękowych do gier wszechczasów, a możesz ich nawet posłuchać za pośrednictwem tej playlisty Spotify, którą stworzyliśmy.

25. Pokemon Złoto / Srebro

(Źródło zdjęcia: GameFreak)

Istnieje duża szansa, że ​​jeśli byłeś fanem pokemonów od jakiegoś czasu, jego ścieżka dźwiękowa oznaczała kilka wyraźnie różnych rzeczy przez całe twoje życie: oczekiwanie na ten Gameboy Jingle, lęk przed słyszeniem rzeczywistych dźwięków pokemonów, nostalgia za słuchaniem starych gry i strach przed starzeniem się. Działa to jako świadectwo zarówno samej gry, jak i ciebie. Niezależnie od tego, czy pochodzi z przerażającej opowieści o Lavender Town (pierwotnie z niebieskiego / czerwonego, ale wciąż w kolorze złotym / srebrnym), czy nostalgicznego optymizmu nasyconego w każdej sekundzie Parku Narodowego, Pokemon ma i zawsze będzie oferować cudowną ucieczkę, która oddala się z każdym druga.

24. Ostatni z nas

(Źródło zdjęcia: Niegrzeczny pies)

Argentyński kompozytor Gustavo Santaolalla jest dobrze znany ze swoich kompozycji filmowych i The Last of Us (oraz jego kontynuacji Ostatni z nas 2 ) w pełni to wykorzystaj. Podczas gdy piosenki takie jak The Path oferują melancholijną piosenkę podróżniczą, Vanishing Grace ogłasza, że ​​The Last of Us może na to pozwolić. W tym sensie Ostatni z nas oferuje tę dychotomię mroku swojej melodii i jasności jej akompaniamentu w ciekawy sposób, bezpośrednio paralelny do samej historii. Razem połamane akordy i dysonansowe melodie wydają się mocne i prawie pełne nadziei, ale same wydają się być tym, czym są, połamane.

23. Wszyscy odeszli do wniebowzięcia

(Źródło zdjęcia: Chiński pokój)

Everybody's Gone to the Rapture to potężna gra, która wyraża i śpiewa trudne do wytłumaczenia emocje i uczucia. Pasuje tak znacząco do motywów i historii gry, że usunięcie ich powinno odebrać część ich mocy. Jakoś tak nie jest. Piosenka otwierająca All the Earth uderza drugą nutą z przeszywającym wyciem emocji, któremu towarzyszy niski dudnienie drona i smyczków, które drażnią melodię w jej centrum. Podąża i zwija się wokół tej melodii ze wspaniałymi kontrmelodiami i dodatkowymi głosami w Finding the Pattern, tylko po to, by zostać odsuniętym i ponownie odbudowanym. Podobnie jak ścieżka dźwiękowa, sama gra podąża za ideą dotarcia do korzeni czegoś tylko po to, aby odpaść w twoich palcach. Nie wiem, czy ktokolwiek to usłyszy. To już koniec. Zostałem tylko ja.

22. Katamari Damacy

(Źródło zdjęcia: Namco)

Może to trochę banalne, ale czasami książę musi po prostu wyssać świat, wszechświat i wszystko, co większe, aby zaimponować swojemu ojcu, Królowi Wszechświata. Katamari Damacy jakoś udaje się opowiedzieć tę historię przez mniej więcej godzinę muzyki, którą ma. Katamari Nah-Nah zaczyna się cudownie dziwnym acapella, które prawdopodobnie pomaga przygotować cię do gry przed tobą, dopóki Katamari na skałach nie wyrzuci tego z wody z bardziej dopracowaną wersją tej samej piosenki, uzupełnioną elektroniczną perkusją i syntezator. Nie zawsze jest tak szybko z piosenkami takimi jak Walking on a Star, które dają dziwnie piękną przerwę od zgiełku świata, jakim jest Katamari Damacy. Podobnie jak w przypadku prawdziwej gwiazdy i kosmosu, idealizm jej istnienia wystarcza, by uziemić wszystkich, którzy na nią patrzą. Istniejesz i nic nie wyraża tego lepiej niż ludzkie umysły stojące za Katamari Damacy.

21. NieR: Automaty

(Źródło zdjęcia: Square Enix)

Jest coś bardzo subtelnego w sposobie, w jaki główny kompozytor Keiichi Okabe ułożył ścieżkę dźwiękową Nier Automaty. Jest załadowany małymi, ale niesamowicie ładnymi elementami, które można pominąć w pierwszych 3 lub więcej rozgrywkach. Na szczęście w Automatę można grać w kółko. Od delikatnego, ale hymnowego akompaniamentu gitarowego i wokalnego w City Ruins po przesadną gotowość Babci/Destrukcji Automatów do zmiany w mgnieniu oka, to coś, co bardzo dobrze sprawdza się w ogólnej prezentacji. Mimo to pozostaje niezmiennie piękny dzięki wykorzystaniu wokali i melancholijnego pianina. Raczej pasuje do tak naładowanej emocjonalnie gry.

Przejdź na następną stronę, aby uzyskać więcej naszych najlepszych ścieżek dźwiękowych do gier...