40 najlepszych motywów muzycznych z postaciami filmowymi

Pogromcy duchów (Pogromcy duchów)

Temat: Mimo że jest rozgrywany w tytułach otwierających i zamykających, klasyk Raya Parkera Juniora jest naprawdę pełen przepychu nad montażem Venkmana, Stantza i Spenglera, gdy ich reputacja rośnie i otrzymują więcej próśb o swoje usługi.

Jego efekt: Niesamowicie sprośne pogromcy duchów nie tylko wprowadzają cię w pulsujący rytm, ale także udzielają mądrych rad, do kogo zadzwonić, jeśli kiedykolwiek spotkasz się z poltergeistem.

Posłuchaj tutaj:

Carl i Ellie, Up

Temat: Muzyka Michaela Giacchino przedstawia cały romans Ellie i Carla Fredricksena, ale naprawdę przyciąga cię do serca w dalszej części filmu, gdy ten przegląda książkę pozostawioną przez tego pierwszego w ich teraz zrujnowanym domu na szczycie Paradise Falls.

Jego efekt: Równie sentymentalny, co radosny, Giacchino nieustannie zmienia tempo muzyki, aby zmienić emocje widza, sprawiając, że chichoczesz jak świnia w jednym momencie, a potem płaczesz jak dziecko w innym.

Posłuchaj tutaj:

Pat Garrett i Billy The Kid (Pat Garrett i Billy The Kid)

Temat: Bob Dylan szarpiący struny gitary wprowadza nas do dwóch tytułowych bohaterów filmu, gdy Sam Peckinpah po mistrzowsku przecina śmierć Pata i Billy'ego, zabijając kurczaki dla zabawy. Tak jak ty.

Jego efekt: Dylan, najwyraźniej w poprzednim życiu, jako Billy The Kid, był oczywiście idealnym wyborem, by ukuć piosenkę do wspaniałego westernu Peckinpaha. Jego melodia jest dziwnie hipnotyzująca, ale jednocześnie bezpiecznie nostalgiczna.

Posłuchaj tutaj:

Martin Riggs, (Zabójcza broń)

Temat: Zawodząca gitara Erica Claptona jest idealnym dźwiękiem podkreślającym samobójczego glinę Mela Gibsona, a żadna scena nie organizuje tego bardziej niż jego emocjonalna próba połowicznego samobójstwa podczas oglądania Królika Bugsa. Cóż to byłaby droga!

Jego efekt: Nieco chaotyczny topór Claptona dodaje Riggsowi w dół i na zewnątrz osobowość, podczas gdy przypadkowe dźwięki saksofonu nadają filmowi Richarda Donnera dziwnie miejski klimat lat 80.

Posłuchaj tutaj:

Jake LaMotta (Wściekły Byk)

Temat: Otwarcie Scorsese w Wściekły byk jest tak kultowe, że dosłownie nie można wyobrazić sobie wymownego pyszałka Jake'a La Motta (Roberto De Niro) na ringu bokserskim bez kawałka Pietro Mascagniego kierującego jego ciosami.

Jego efekt: Zaraźliwie pobudzając, czujesz, że po usłyszeniu tego możesz przejść dziesięć rund z Alim. Scorsese również jakoś sprawia, że ​​bluzy z kapturem wyglądają fajnie.

Posłuchaj tutaj:

Sam Flynn (Dziedzictwo Tronu)

Temat: OK, może powrót do sieci w 2010 roku był nieco chybiony, ale przynajmniej ścieżka dźwiękowa Daft Punk dała nam coś, na czym można się zakręcić.

Zwłaszcza, gdy Sam Flynn (Garrett Hedlund) przejeżdża slalomem przez centrum Los Angeles na swoim motocyklu, by słyszeć wysiłki francuskiego duetu.

Jego efekt: Wciągające i doskonale dostrojone do elektronicznego świata filmu, Daft Punk jest sercem wszystkiego, co dobre w sequelu Josepha Kosińskiego. Z wyjątkiem sytuacji, gdy Martin Sheen urządza całonocną imprezę disco, *Shudder*.

Posłuchaj tutaj:

Jesse James, (Zabójstwo Jessego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda)

Temat: Kryminalnie niedoceniany western Andrew Dominika rozkwita dzięki mieszance dźwięków Nicka Cave'a, wyjątkowej wizji reżysera Kiwi, doskonałej narracji Hugh Rossa i największego w historii występu Brada Pitta, które razem tworzą hipnotyzującą scenę otwierającą, która zapoznaje nas z rewolwerowcem .

Jego efekt: Wciągająca, choć nieco emocjonalna, wskazuje na przedwczesną śmierć banity z rąk jego rzekomego najlepszego przyjaciela.

Posłuchaj tutaj:

Miles Raymond, (z boku)

Oni I: Nazwany na cześć agresywnego przegranego z nadmierną skłonnością do wina, motyw Milesa (Paul Giamatti) wprowadza nas w pragnienie bycia pisarzem i jego nieszczęśliwą egzystencję, gdy przygotowuje się na tydzień alkoholu ze swoim najlepszym przyjacielem Jackiem (Thomas Haden Church) .

Jego efekt: Pretensjonalna, a nawet nieco irytująca, to rodzaj muzyki, która niemal natychmiast destyluje każdą seksualną atmosferę. Idealny dla Milesa.

Posłuchaj tutaj:

Austin Powers, (Austin Powers: Międzynarodowy Człowiek Tajemnic)

Temat: Niesamowicie zabawny i odlotowy brytyjski fotograf-szpieg/amator Austin Powers (Mike Myers) jest najfajniejszym człowiekiem w Wielkiej Brytanii lat 60. i za każdym razem, gdy jego harmonijna harmonia pojawia się w komedii Jaya Roacha z 1997 roku, nie można nie poczuć podziwu dla tego człowieka.

Jego efekt: Będziesz chciał tańczyć spontanicznie na londyńskiej ulicy w ciuchach zapasowych Joan Holloway i Petera Campbella lub grać w piłkę nożną z brazylijską drużyną Mistrzostw Świata 1998 na francuskim lotnisku. Każdy z nich jest fajny.

Posłuchaj tutaj:

Batman, (Batman -1966)

Temat: Za każdym razem, gdy Batman (Adam West) i Robin (Burt Ward) biegną, prowadzą lub są częścią montażu, słychać nieśmiertelny dźwięk kultowej salwy Neala Heftiego.

Jego efekt: To sprawia, że ​​myślisz, kto potrzebuje Christophera Nolana? I czy jego wcielenie naprawdę musiało być tak cholernie ciemne? Odpowiedzi na oba pytania brzmią: my wszyscy i tak.

Posłuchaj tutaj: