„Ciepły, dowcipny i czasami dziki”: recenzja Hunt for the Wilderpeople

Nasz werdykt

Ciepła, dowcipna i czasami dzika, krępująca igraszka Waititi jest miłym, szczodrym zwycięzcą.

Werdykt GamesRadar+

Ciepła, dowcipna i czasami dzika, krępująca igraszka Waititi jest miłym, szczodrym zwycięzcą.

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ Sprawdź Amazon

Dobra wiadomość dla obserwatorów Thora, sternik Ragnarok, Taika Waititi, ma silną formę w tworzeniu znajomo wyglądających materiałów. W filmie „Co robimy w cieniu” z 2014 roku, wampir naładowany energią Kiwi, znalazł materiały filmowe i bro-comy z bogatymi rezerwami szalonych komedii i empatii dla outsiderów.

W ramach swojej kontynuacji tchnął standardową, dziwną parę dorastania – zrzędliwy stary gnojek i niezręczną więź nastolatka podczas szalonej przygody – z rodzajem chwiejnego humoru, naturalnego uroku i hojnego ducha wymaganego do rozbrojenia wszystkich przybyszów .

Waititi otrzymuje właściwą nutę niewymuszonej siły od stosunkowo nowicjusza Juliana Dennisona jako obsesyjnego hip-hopu Ricky'ego, „kłopotanego” nastolatka złożonego przez nadgorliwych pracowników opieki nad dziećmi z rolnymi rodzicami zastępczymi Bellą (Rima Te Wiata) i Hec (Sam Neill). ). Ricky lubi Bellę, która wie, jak radzić sobie ze świnią i kąśliwie się z życzliwością. Jest mniej pewny co do Heca – dopóki tragedia nie zmusi Ricky'ego do zbliżenia się do starej zrzędy.

Jeden wypadek i kilka nieporozumień później, kochający Tupaca nastoletni pisarz haiku i niepiśmienny człowiek z gór są zmuszeni do wspólnej ucieczki, z kłującym powietrzem między nimi, prawem za nimi i mnóstwem górskiego buszu dookoła.

Jeśli chodzi o to, co nas czeka, nie potrzebujesz mapy Wyspy Północnej Nowej Zelandii, aby wiedzieć, dokąd zmierza ta drażliwa dwójka. (Wspomnienia postaci z Pixara Up i Neilla z Parku Jurajskiego dadzą ci pewną wskazówkę). Ale nadmierna znajomość nie ma większego znaczenia, gdy iskry chemii potrzebne do podgrzania węgli starych gatunków są tak zwycięsko uderzane przez Dennisona i Neilla. W swojej najbardziej lubianej czołówce, odkąd był dobrym psem w 2008 roku w Dean Spanley, Neill z cudowną łatwością odnajduje ciepło w zirytowanych spojrzeniach Heca.

W międzyczasie mnóstwo żywych scen i akcji/komedii poza trasą nie tylko utrzymuje nas w czujności, ale także oświetla główną narrację w bardziej angażujący sposób, niż mogłoby to zrobić dosłowne, niszczące wiadomości podejście. Owłosione spotkania z dzikami i gorączkowe pościgi (prowadzone przez odważną OTT Rachel House jako wariatkę z usługami dla dzieci Paula) powinny uciszyć wszystkich mavenów MCU zaniepokojonych zdolnością Waititi do łączenia akcji z skoncentrowaną inwestycją w postać.

Jeśli chodzi o kamee, histeryczny skecz Waititiego jako wikariusza podsumowuje jego ton komiksowy: żebrowanie, ale nigdy okrutne. Ten życzliwy duch podziela Tioreore Ngatai-Melbourne, który jest przyjacielem Ricky'ego, który ma kiełbasę, podczas gdy bardziej krakersowy dowcip Waititiego zyskuje energiczny wyraz w Psycho Samie Rhysa Darby'ego, teoretyk spiskowych szaleństw, w którym dzieje się więcej tematów. blaszany kapelusz, niż moglibyśmy podejrzewać.

Chociaż fabuła Waititiego chaotycznie wije się zygzakami, jego sympatie z pewnością leżą w kręgu outsiderów społeczeństwa, a nie mainstreamowych, odrzucanych przez Sama jako wypełniaczy formularzy. Niezależnie od tego, czy Waititi może sprowadzić tego ducha do Asgardu, pojawia się tutaj z miłością.

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ Sprawdź Amazon Werdykt 4

4 z 5

Polowanie na dzikich ludzi

Ciepła, dowcipna i czasami dzika, krępująca igraszka Waititi jest miłym, szczodrym zwycięzcą.

Więcej informacji

dyrektor	Taika Waititi
W roli głównej	Sam Neill, Julian Dennison, Rima Te Wiata, Rachel House
Premiera kinowa	16 września 2016
Dostępne platformy	Film

Mniej