Dlaczego Netflixowa wersja Puss In Boots może być przyszłością telewizji. Prawdziwe futro.

Właśnie obejrzałem mój pierwszy odcinek Kota w butach. Nie dlatego, że wciągnęły mnie te wielkie błyszczące oczy podczas przeglądania mojej strony głównej Netflix, ale dlatego, że jest to seria, z której usługa przesyłania strumieniowego skorzystała, aby wypróbować swój pierwszy interaktywny program telewizyjny. Możesz wybrać jedną z dwóch ścieżek w różnych momentach historii, kierując akcję w tę lub inną stronę, w kierunku dwóch różnych zakończeń.

Na przykład możesz zdecydować, czy trzy niedźwiedzie (które Kot spotyka, udając Złotowłosą) chcą go zjeść, czy po prostu usiąść nad miskami gorącej owsianki na dobrą pogawędkę. Całość jest bardzo urocza i zabawna. To nie jest tak interesujące dla dorosłych, ale cieszę się, że Netflix eksperymentuje z tą koncepcją. W poście na blogu ogłaszającym program, dyrektor ds. innowacji produktowych Carla Engelbrecht Fisher powiedziała, że ​​pokazy dla dzieci są dla nas naturalnym miejscem do rozpoczęcia. Kontynuuje: Tak naprawdę chodzi o znalezienie odpowiednich historii – i gawędziarzy – którzy potrafią opowiedzieć te złożone narracje i ożywić je w przekonujący sposób.

Nic na to nie poradzę, ale puszczam wodze fantazji z tym pomysłem. A co z policyjnym dramatem proceduralnym Netflix, w którym łączysz wskazówki wraz z detektywami, decydując, które ścieżki dochodzenia kontynuować? Albo epicki serial fantasy, w którym decydujesz, czy rzucić rywala na tron ​​w więzieniu, czy odrąbać mu głowę? Jesteśmy daleko od tej rzeczywistości, ale co może nam powiedzieć prosta opowieść o zmaganiach Kota, by uwolnić się z książki z bajkami o przyszłości telewizji interaktywnej?

Zaczniemy od podstaw, w jaki sposób nowa przygoda Netflix działa mechanicznie. Co trzy do pięciu minut historii jesteś przeniesiony na osobny ekran przedstawiający kreskówkę Kot w butach przed dwiema stronami książki, z których każda zawiera obrazy reprezentujące dany wybór. Czwarty, przełamujący ściany, wyniosły narrator przedstawia je w dość abstrakcyjny sposób – „Odwiedź olbrzyma lub bądź Złotowłosą” – a następnie masz dziesięć sekund, aby wybrać jedną, zanim wybierze dla ciebie.

Wtedy zobaczysz, że twój wybór się urzeczywistnia. Akcja różni się znacząco w zależności od Twojej decyzji, co miło jest zobaczyć: albo zostaniesz uwięziony w lampie dżina po uwolnieniu poprzedniego mieszkańca, albo poszybujesz w kosmos wraz ze swoim przyjacielem w turbanie, gdy zapragniesz wolności.

Opowiedz nam historię. Jeszcze raz.

Istnieją dwa zakończenia, chociaż historie właściwie rozchodzą się tylko w połowie, aby poprowadzić cię dwiema oddzielnymi ścieżkami. Poza tym opcje, które są prezentowane, zapewniają tylko trasy do tego samego punktu końcowego. Kiedy utknie w „Dżungli strasznych rzeczy, które się z tobą przytrafiło”, Kot może albo walczyć z bandytami, albo urządzić z nimi niezręczną herbatę – ale tak czy inaczej, na końcu został wywieziony, by zobaczyć dżina na deserze.

Możesz także dokonywać „błędnych” wyborów. Wybierz „stając twarzą w twarz z olbrzymem” zamiast „być Złotowłosą”, a Kot zostanie przybity do miazgi, co spowoduje automatyczny skok do Trzech Niedźwiedzi.

System przedstawia kilka interesujących ograniczeń dotyczących przewijania do tyłu i do przodu. Możesz przeskakiwać do przodu lub do tyłu między wyborami, ale nie w obrębie poszczególnych scen. Tak więc, jeśli chcesz, możesz dokonać wyboru, obejrzeć rozgrywającą się scenę, a następnie wrócić do zmiany. W sumie zajęło mi około pół godziny, aby przejść przez odcinek za pierwszym razem, i około półtorej godziny, aby w pełni przeskoczyć różne opcje, aby zobaczyć wszystko, co ma do zaoferowania.

Czytaj więcej!

25 najlepszych programów telewizyjnych na Netflix

Więc po zrobieniu tego, czy myślę, że to mogłoby zadziałać w bardziej dojrzałym otoczeniu? No tak, ale jest oczywiście wiele lekcji do nauczenia.

System jest dość prymitywny. Odcinek jest w zasadzie zbiorem różnych scen połączonych ze sobą punktami decyzyjnymi. W bardziej zaawansowanych ustawieniach mam nadzieję, że twoje wybory będą miały realny wpływ na fabułę i że dokonanie innego wyboru doprowadzi do innego rezultatu, nie tylko w nadchodzącej scenie, ale w dalszej akcji.

„Dawanie dzieciom głosu w akcji to doskonała rozrywka – ale dla dorosłych może to być zupełnie nowy sposób oglądania telewizji”

Scenarzyści utrzymali tutaj proste wybory, ale poszerzenie tego ma ogromne znaczenie dla nakładu pracy związanego z tworzeniem serialu. Gdy tylko dasz widzom do wyboru dwie opcje, tworzysz dwie ścieżki fabularne, które są bezpośrednio związane z tym wyborem. Następnie, jeśli dasz im inny wybór na każdej z tych ścieżek, tworzysz cztery ścieżki fabularne. I tak dalej, dopóki nie będziesz mieć rozległej, połączonej sieci fabuły – i to tylko przy założeniu, że zapewniasz wybór binarny w dowolnym scenariuszu.

Scenarzyści Kota w butach mają uproszczoną wersję tego i oczywiście trzeba by ograniczyć wybór do kluczowych momentów w bardziej zaawansowanym serialu, ale nawet wtedy trzeba by nagrać co najmniej dwa razy dłuższy materiał. regularnego odcinka i opracuje go większy zespół scenarzystów. Oczywiście jest to całkowicie możliwe, ale jest to dalekie od tego, co jest tutaj prezentowane.

Musi być również dużo bardziej dopracowane w tym, co Netflix robi dla dorosłych. Tutaj możesz zobaczyć szwy: przejścia między scenami są nierówne, czasami ekran jest czarny pomiędzy nimi lub napisy wiszą z jednego ekranu na drugi. W idealnym przypadku nie zostaniesz przeniesiony z akcji na osobny ekran, aby dokonać wyboru. Sugerowałbym, że wystarczy wstrzymanie akcji i przedstawienie wyboru.

Odcinek pokazuje również, że scenarzyści każdego rozgałęzionego programu powinni jasno określić opcje, które przedstawiają. Fakt, że są tutaj niejasne, nie ma większego znaczenia, ponieważ nie ma żadnych prawdziwych konsekwencji, a właściwie wybierasz między głupstwem a slapstickiem. Ale kiedy decyzje coś znaczą (o co z pewnością chodziło), ważne jest, aby publiczność dokładnie wiedziała, między którymi ma wybierać.

Powiedziawszy to wszystko, potencjał jest jasny. Dawanie dzieciom głosu w akcji to doskonała rozrywka – ale dla dorosłych może to być zupełnie nowy sposób oglądania telewizji. Jasne, gry robią to od lat, ale jakość grafiki i ta „wiarygodność” jeszcze nie dorównają niczemu oferowanemu przez telewizję. Dodatkowo, teoretycznie, gry są znacznie droższe w produkcji, jeśli chcesz osiągnąć ten sam poziom jakości. Jeśli Netflix poświęci trochę czasu na zastanowienie się nad zmianami potrzebnymi do zwiększenia skali, to naprawdę może być zwycięzcą. Chociaż najnowsza przygoda Kota w Butach sama w sobie nie jest imponująca z technicznego punktu widzenia, ambicja, którą pokazuje i obiecywany kierunek podróży, są naprawdę ekscytujące.

Sprawdź najbardziej oczekiwane programy telewizyjne 2017 roku oraz 8 porad, sztuczek i hacków Netflix powinieneś używać.