Najlepsze gry Sonic wszech czasów

16. Dźwiękowy chaos

Grając zgodnie z mocnymi stronami Game Gear i Master System z wyraźnie samodzielnymi 8-bitowymi wersjami Sonic 2, twórcy serii, Aspect Co., otrzymali wolną rękę, aby kontynuować odrywające przygody Sonic i Tails na kurczącym się Master System and Game Bieg. Co, hej, jeśli nadal aktywnie grałeś na Master System w 1993 roku, było prawdopodobnie najlepszą wiadomością, jaką słyszałeś przez cały rok.

I podczas gdy uwaga była skupiona na serii coraz bardziej zaawansowanych technologicznie fortun, Chaos po cichu przypominał graczom, że wciąż grają w grę Sonic, do cholery. Tails wreszcie był grywalny (zachowując rolę NPC w 8-bitowym Sonic 2), a Sonic kontynuował bieganie tak szybko, jak tylko mógł, przez tyle scenariuszy testów grawitacyjnych, na ile pozwalał starszy sprzęt. Nieżyjący współtwórca „Złotego Wieku” serialu, ale to po prostu wkracza.

15. Transformacja wyścigów Sonic i All-Stars

Ten drugi wyścigowy crossover Sonic/Sega All-Stars, który dobrze odnalazł się na torze wyścigowym, wyróżnia się w obu seriach. Prezentując graczom różnorodne postacie i trasy zaczerpnięte z całej historii Sega, jest to jednocześnie ekstrawagancja fan-service w stylu Smash Brothers i natychmiast dostępny, łatwy do polubienia dodatek do gatunku wyścigów maskotek.

Przeobrażające się w grze pojazdy sprawiają, że wyścigi są interesujące, a kochające wzmianki o wcześniejszych obiektach, takich jak Golden Axe i NiGHTS, przypominają, że Sega wiedziała, jak tworzyć dobrą grę, jeszcze zanim narodziło się wielu jej obecnych fanów. Wczesne problemy z wersją gry na Wii U zostały wkrótce poprawione i posłużyły jako mocny wczesny pokaz dla Sonic na platformie Nintendo.

14. Dźwiękowa przygoda 2

Jedną z urzekających cech serii Sonic jest od dawna jej historia rozwoju na obszarze trans-Pacyfiku, w której przez lata wnosiły wkład zarówno japońskie, jak i amerykańskie zespoły. Sonic Adventure 2 być może oznaczało ostatni występ serii na konsoli Sega – Dreamcast został przerwany kilka miesięcy wcześniej – ale był również pierwszym, który został opracowany głównie przez Sonic Team USA, którego ulice San Francisco wpłynęły na miejskie środowiska gier.

Tak jak amerykański wkład sprawił, że Genesis' Sonic 2 znacznie się rozwinął w stosunku do szybkiej brawury oryginału, Sonic Adventure 2 był znacznie szybszym, bardziej wypełnionym akrobacjami doświadczeniem niż jego stosunkowo ciężki w fabule poprzednik. To wpływ, który dobrze przysłużył się serii i zapewniłby pozytywny odbiór w późniejszych odsłonach gry.

13. Natarcie dźwiękowe

Nowe tysiąclecie przyniosło ze sobą nowe zasady: w Białym Domu był inny prezydent, samoloty nie latałyby, chyba że zdjąłeś buty, a oryginalne gry Sonic debiutowały teraz na Game Boy Advance firmy Nintendo. W tamtych czasach te wydania były często lepszymi przygodami konsolowymi Sonic.

W dzisiejszych czasach Sonic i Nintendo są bardziej jak starzy przyjaciele z kolorową historią – ale kiedy jeż po raz pierwszy wystąpił z Big N w 2002 roku, weterani wojenni na konsolach prawdopodobnie zastanawiali się, czemu te wszystkie argumenty na placu zabaw kiedykolwiek pomogły. Przedstawiając klasyczną akcję Sonic 2D, Advance dał początek nowej, odnoszącej sukcesy serii, zmniejszając zagorzałą lojalność marki Sonic do odległego wspomnienia z stonowanych lat 90. XX wieku.

12. Sonic i kostki

W dzisiejszych czasach nie myślimy o tym, gdy programista tworzy tak wiele gier, że nadmiar musi zostać zmieciony i umieszczony w rozszerzeniu DLC; ale jeszcze zanim pobieranie było rzeczą, fizyczny dodatek do dodawania nowej zawartości do kartridża z grą był dość tematem rozmów. Sega, nigdy nie krępująca się sztuczkami, w pełni wykorzystała dziwaczność (wykonaną głównie z zasobów, które nie mogły zmieścić się w Sonic 3 na czas do wydania) dzięki wielu nowym możliwościom odblokowania, w zależności od tego, z którym wkładem Sonic gra została sparowana.

Oferując nowe sposoby grania w Sonics 2 i 3, a także dodatkowe poziomy dostępne wyłącznie dla części gry o tematyce Knuckles, tytuł rozszerzył i tak już ukochane wydania i napełnił fanów, dopóki wszyscy nie wyszli i kupili Sega Saturn (cóż, była nadzieja). To ten pierwszy 16-bitowy okres rozkwitu, przedłużone tylko trochę dłużej.

11. Jeż Sonic 3

Seria Sonic przeszła od biustu do boomu więcej niż raz – ale jeśli istnieje jakikolwiek okres, o którym można powiedzieć, że reprezentuje złoty wiek postaci, to musiałoby to być 16-bitowe pokolenie późnej epoki. I choć niekoniecznie najlepszy z tamtej epoki, Sonic 3 jest prawdopodobnie tym, w który grało najwięcej ludzi.

Po osiągnięciu powszechnej wszechobecności za pośrednictwem wypełniacza pakietu Genesis Sonic 2, kolejny tytuł nagradzał fanów serii większym stopniem różnorodności między postaciami, etapami i ulepszeniami. Pod wieloma względami to najlepsze części Sonics 1 i 2, zwinięte w szaleńczo wirującą kulę i wypełnione wystarczającą ilością nowych niespodzianek, aby wypełnić zawartość dwóch gier. Co było właściwe, gdy Sonic & Knuckles deptał mu po piętach.

10. Dźwiękowy pośpiech

Podczas gdy Sega ulepszała formułę Sonic dzięki głośnym występom na konsole domowe w połowie lat 00., firma postawiła zakład na ten przewijany w bok powrót – powrót, który stał się jednym z najbardziej znanych wpisów w serii. W końcu nie chcemy ci niczego zepsuć, ale powracającym motywem historii życia Sonica będzie Sonic, a 3D nie zawsze się miesza.

Dlatego wprowadzając postać do DS, Sega mądrze zdecydowała się na pilne wykorzystanie wielokątnych możliwości tego urządzenia, głównie dodając postacie 3D i spotkania z bossami do side-scrollowej ekstrawagancji skoków i skoków, znacznie bardziej zgodnej z korzeniami serii. Rezultatem jest gra, która wypełniła lukę między twardogłowymi retrogamerami a fanami późniejszych, bardziej towarzyskich wycieczek postaci.

9. Sonic zaginiony świat

Po zbadaniu długiej historii Sonica w Sonic Generations, Sonic Lost World rozpoczyna zupełnie nowy rozdział Blue Blur – częściowo zapożyczony z Super Mario Galaxy. Zamiast biegać po ulicach miasta, Lost World ogranicza Sonica do pływających planetoid, które ograniczają jego ruch, aby mógł skupić się na czystej prędkości. Wydaje się tak oczywiste, że to dziwne, że Sonic nie zrobił tego wcześniej (nie licząc anulowanej gry Saturn, Sonic X-treme).

Sterowanie 3D jest lepsze niż kiedykolwiek dla Sonic, a wizualizacje oparte na Wii U są perfekcyjnie kolorowe. Lost Worlds opiera się na tym, co zrobił Sonic Colors i, z wyjątkiem irytujących skoków trudności, stanowi świetną grę Sonic dla każdego typu fanów Sonic.

8. Przygoda z dźwiękiem

Musisz zrozumieć, że zobaczenie, jak Sonic tak płynnie przechodzi w 3D w 1998 roku, było jak spotkanie ze starym przyjacielem, z którym straciłeś kontakt, tylko po to, by odkryć, że od czasu twojej ostatniej przemowy został on światowym prezydentem Georgem Clooneyem. Poważnie, oryginał Dreamcast nadal wygląda dobrze obok niektórych gier wyprodukowanych 10 lat później.

Mapowanie opartej na drganiach rozgrywce Sonica na osi Z byłoby nieustannym wyzwaniem dla Segi, ale przez jakiś czas Sonic Adventure sprawił, że wyglądało to tak, jakby firma to przybiła. Przynajmniej był to krok naprzód w stosunku do poprzedniej próby, Sonic 3D Blast, która tak naprawdę nie była ani 3D, ani żadnym podmuchem.

7. Pokolenia dźwiękowe

Nikt nie może oskarżyć Segi o niechęć do kierowania Sonica w nowe i interesujące kierunki - nawet jeśli te kierunki nie zawsze pasują do długoletnich fanów. Kiedy firma świętowała 20. urodziny postaci z Sonic Generations, Sega umieściła OG Sonic wraz ze swoim współczesnym odpowiednikiem w wszechczasowej rozgrywce z fanami na wieki.

Jako odwieczni fani-chwytacze z silnym nastawieniem na zabawę i/lub zapominający, ile lat żyjemy, powitaliśmy nowego Sonic jako jedną z najlepszych wycieczek postaci od czasów Genesis i byliśmy rozczarowani, słysząc, że Sega nie ma żadnych planów dla Classic Sonic ponad pokoleniami. Mimo to, jeśli Sonic z lat 90. miałby kiedykolwiek wypłacić pieniądze, można by pomyśleć, że zrobiłby to już teraz, co z około jedenastoma miliardami razy gracze wysłali go już na śmierć…