Najlepsze jajka wielkanocne Ghost in the Shell, jakie udało nam się znaleźć (z oryginalnego anime i nie tylko)

Remake filmu na żywo Ruperta Sandersa Duch w muszli wywołał trochę zamieszania w związku z jego „wybielaniem” i raportami o testach CGI, aby to zrobić biali aktorzy wydają się bardziej azjatyccy . Jednak wraz z debatą pojawia się również oczekiwanie. Opierając się na klasycznym anime Mamoru Oshii z 1995 roku o tej samej nazwie, było spore zamieszanie w przygotowaniu do jego wydania. I tak jak w przypadku wielu restartów, sequeli i ogólnych rozszerzeń franczyzy ( Najnowszym przykładem jest Rogue One ), możemy spodziewać się mnóstwa ukłonów i mrugnięć w postaci pisanek i ukrytych odniesień. Niektóre są bardziej subtelne niż inne, ale oto te najbardziej wyróżniające się, jakie znalazłem. Ostrzegam, spoilery do naśladowania.

Estetyka gejszy

Jak widać na zwiastunie, film wykorzystuje przerażające, zrobotyzowane gejsze, które służą elitom, ale wydają się, że mogą wybuchnąć w dowolnym momencie – i właśnie to się dzieje. Wyciszenie o ceramicznej twarzy w sercu ataku pochodzi prosto z Ghost in the Shell: Innocence z 2004 roku. Oparta na ludzkiej gejszy z pierwszego odcinka serialu, biała twarz i rubinowoczerwone usta są martwym darem. W Innocence wiemy, że okazuje się robotem, gdy twarz otwiera się na ćwiartki, odsłaniając przerażające obwody mięśni. Tutaj widzimy, jak dolna część otwiera się, gdy próbuje włamać się do jednego z gości na elitarnej kolacji.

Uprowadzenie

Skoro o tym mowa, cała scena z udziałem psycho-gejszy jest mieszanką oryginału Oshii's Ghost in the Shell i sceny zakładników z Ghost in the Shell: Stand Alone Complex - The Laughing Man z 2005 roku. Scena rozgrywa się jako część imponującej, pełnej akcji sekwencji, w której garstka gejsz zabija swoich bogatych gości. Ten, który znajduje się w centrum rzeczy, wpędza niewymienioną postać Michaela Wincotta w zamęt i ciągnie go w bezpieczny róg, aby zhakować jego umysł. Sekwencja w pomysłowy sposób łączy atak gejszy Laughing Mana z pierwotną sceną otwierającą, w której Major rzuca się ze szczytu budynku i zabija chronionego dyplomatę.

Skok z wysokości

Co prowadzi nas do tego kultowego momentu i prawdopodobnie najbardziej znanego z Ghost in the Shell: zejścia z budynku. Początek anime Oshii zaczyna się na szczycie struktury w gęstym, przerażającym wieżowcu miasta. Major zdejmuje płaszcz, odsłaniając nagie „body”, które pozwala jej się zakamuflować. Jest kręcony wprost z filmu z 1995 roku; gdy skacze o 180 stopni i skacze ze spadochronem w neonowym pejzażu miasta. Jedyną różnicą jest wybór stylistyczny, w którym anime schodzi poza centrum i w kanciastej ramce, podczas gdy akcja na żywo wybiera podejście skoncentrowane.

Inspirowane Blade Runner

Ghost in the Shell ukazał się w 1995 roku; 13 lat po Blade Runnerze Ridleya Scotta i czerpał z niego wyraźną inspirację. Uderzające jest to, jak wizualnie wyglądają miasta i jak estetyka natychmiast przypomina futurystyczną, brudną, tętniącą życiem dystopię Scotta.

Skaner sonaru Mrocznego Rycerza

Odniosłem wrażenie, że w różnych miejscach Ghost in the Shell pojawia się odnośnik do wielu filmów, ale szczególnie uderzający jest moment, w którym Major skanuje budynek w celu oceny – pochodzi on prosto z Mrocznego rycerza Chrisa Nolana, w którym Batman wykorzystuje technologię wojskową do skanowania piętro pełne zbirów, aby strategicznie wejść i uspokoić zagrożenie. Widzimy podobne podejście Majora.

Powrót do Matrixa?

Istnieje również wyraźny wpływ Matrix, w odniesieniu do znanego zielonego zaszyfrowanego kodowania, a także wspomnianego skanu budynku – w szczególności przypomina natrętną scenę orgazmu The Matrix: Reloaded pod względem wizualnym. Wachowscy byli pod silnym wpływem Ghost in the Shell podczas kręcenia po raz pierwszy Matrixa z 1999 roku, więc inspiracja zatoczyła pełne koło.

Ryby z wody

W kilku miejscach opowieści widzimy holograficzne ryby – czy to z daleka, gdy patrzymy na bezkres miasta, czy też w momentach, gdy Major przemierza zatłoczone ulice. To metafora tego, jak jest uwięziona w swojej własnej rzeczywistości, gdy dowiadujemy się, jak odizolowana czuje się Major w swojej skorupie. Niezdolne do ucieczki, ryby reprezentują jej walkę o uwolnienie się od jej obcej powierzchowności (czyli jej złotej miski), aby odkryć, kim naprawdę jest.

Inspirowane Zachodem

Sanders dostrzega podobieństwa między swoim filmem a serialem science-fiction HBO Świat Zachodu ; po omówieniu równoczesnych projektów z sąsiadem (i pisarzem z Westworld) Jonathanem Nolanem. Jeśli widziałeś to drugie, będziesz wiedział, jak Hosty – sztucznie inteligentne, robotyczne postacie serialu – są tworzone w ogromnych laboratoriach kontrolowanych przez maszyny. Ghost in the Shell oferuje podobny proces budowania, używając białych płynów, aby pokryć całą rzeźbę, która nawiązuje do tego z pokazu. Oboje zanurzają AI w ogromnych kadziach białego smaru, zanim stopniowo wynurzają się całkowicie zakryte. Podobieństwa są szczególnie uderzające.

Budzenie się w domu

Podczas gdy wysiłek związany z akcją na żywo miesza chronologię narracji anime i dodaje elementy z serii jako całości, niektóre fragmenty są celowo identyczne. W rzeczywistości scena, w której Major budzi się w swoim słabo oświetlonym, skąpo udekorowanym mieszkaniu, jest na miejscu. Odtwarza minimalistyczne ujęcie obskurnego, jednego pokoju i dużego otwartego okna, oferując tę ​​samą podświetloną ramę – jego intencja jest oczywista.

Kultowa partytura

Podczas sekwencji ostrzału Majora na początku i tak jak w wersji z 1995 roku, słyszymy brzęczenie nawiedzonej ścieżki dźwiękowej, która brzmi znajomo dla niesamowicie skomponowanej muzyki Kenjiego Kawai (i wrzeszczących wokali), które fani natychmiast rozpoznają. Ścieżka dźwiękowa w całym filmie oddaje hołd; z wysokimi wokalami i dudniącymi akustycznymi, instrumentalnymi bitami, które okazują się nie do pomylenia.

Śmieciarka

Dla tych, którzy znają film anime, scena pościgu za śmieciarką pojawia się bardzo wcześnie. Tutaj nie tylko rozgrywa się to inaczej, ale jest wplecione w historię w dalszej części linii. Nadal mamy tę znajomość, mimo że wersja na żywo wydaje się zupełnie inna i stąpa po niej gdzie indziej. Nie wykorzystuje śmieciarki tak wyraźnie; zamiast tego używa go jako bardziej subtelnego urządzenia do fabuły.

Wściekłość na maszynę

Kto może zapomnieć, kiedy Major zaatakował gigantyczny wzmocniony czołg? Cóż, wrócił, ale jego obecność jest bardziej przymrużeniem oka niż celowym wprowadzeniem. Anime widzi podobny do robaka czołg jako broń defensywną, która chroni samochód, w którym znajduje się Puppet Master podczas kulminacyjnego punktu. Jednak pomimo swojego wyglądu i bez kontekstu, nadal w ten sam sposób porusza fabułę.

Mieszanie złoczyńców

Pomimo braku wzmianki o Mistrzu Marionetek – gra on ogromną rolę jako antagonista w oryginale – w 2017 roku Hideo Kuze (w tej roli Michael Pitt) jest czarnym charakterem na żywo. Jego postać pochodzi z Standalone Complex, gdzie nawiązuje więź z Majorem, jako elementy tego rozwikłania w tej wersji. Tutaj jest mieszanką postaci i własnej twórczości filmowców. Sanders wyjaśnia : Nie robimy Puppet Master. To nie jest Laughing Man. Obejmuje Kuze. Historia Kuze.