Recenzja Best Shots: Kingdom Come „plac zabaw dla fanów DC przywrócony do realistycznego życia”

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Alex Ross i Mark Waid wierzą w superbohaterów. Wierzą w dobroć i czystość kostiumowych bohaterów z dzieciństwa. I to więcej niż wiara w to, że Superman i Wonder Woman są dobrzy; to superbohaterowie jako koncepcja, w którą wierzą i trzymają się wysokiego standardu moralnego. Bohaterowie ci uczą kodeksu moralnego, według którego ma istnieć, heroizmu, do którego należy dążyć; superbohaterowie powinni być najlepsi z nas. Przyjdź królestwo twoje przedstawia swoją tezę twierdzenia na temat tych przekonań i bada, co się dzieje, gdy postacie, twórcy i czytelnicy porzucają promowane przez nich aspiracje.

Kingdom Come kredyty

Ze scenariuszem Marka Waida
Sztuka autorstwa Alexa Ross
Napis autorstwa Todda Kleina
Opublikowane przez DC
„Rama Ocena: 6 z 10”

Z Supermanem żyjącym na wygnaniu na początku tej historii na farmie, takiej jak ta, na której dorastał, Ross i Waid pokazują nam, że świat wyszedł poza epokę superbohaterów. Można argumentować, że prawdziwi superbohaterowie skończyli na Strażnicy , Batman: Powrót Mrocznego Rycerza , i całą dekonstrukcję superbohaterów, którzy znaleźli inspirację w Alan Moore, Dave Gibbons i Frank Miller. Nowy rozpoczął się kilka lat później, tworząc Image Comics, w którym Rob Liefeld, Jim Lee i wszyscy pierwotni partnerzy stworzyli własną, mroczniejszą i bardziej ponurą wersję superbohaterów na ostatnią dekadę XX wieku.

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Kingdom Come otwiera się ogniem i siarką. Rozpoczyna się od zaginionych kaznodziejów i proroctw Nowego Testamentu. Poprzez umierającego Wesleya Doddsa, Sandmana ze Złotego Wieku i Normana McKaya – starego pastora, który bardziej przechodzi przez ruchy niż w nie wierzy – zostajemy wprowadzeni w świat, który superbohaterowie w dużej mierze porzucili. Po osobistej tragedii Superman stracił wiarę w człowieczeństwo, którego uważał za nieodłączną część. Podobnie jak Superman, Batman wycofał się ze świata, ale uczynił Gotham City swoją osobistą krucjatą, tworząc państwo policyjne, o którym tylko on mógł myśleć, że jest nową utopią. Wonder Woman, ambasadorka pokoju, próbuje ponownie rozpalić krucjatę bohaterów, wierząc, że tylko Superman może dostarczyć inspiracji potrzebnej nowej generacji superbohaterów i rozpalić płomień w starszych pokoleniach.

Więc jedną rzeczą, którą musisz wiedzieć o latach 90., było to, że prawie wszystko, co popularne w komiksach, było albo książką z obrazkami, albo komiksem Marvela lub DC, który starał się wyglądać jak książka z obrazkami. Nawet to nie zawsze działało, ponieważ w tym czasie Marvel wziął legendarnego artystę Hulka i GI Joe Herba Trimpe, umieścił go na komiksie Fantastycznej Czwórki i sprawił, że rysował, jakby był niedoszłym Robem Liefeldem. To właśnie w tym kreatywnym środowisku Ross i Waid wymyślili Kingdom Come i możesz zobaczyć, jak prowadzą jednostronny pojedynek zapaśniczy z rodzajami komiksów, które tworzyli i prowadzili Liefeld, Lee i wszyscy inni w Image. Kingdom Come to reakcja na lata 90. z wrażliwości na superbohatera, jakby koncepcja superbohatera została udoskonalona i zamrożona w latach 50. XX wieku.

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Gdy Superman zrzeka się swojej odpowiedzialności za świat, pustkę wypełnia nowe pokolenie potężnych mężczyzn i kobiet. Z nowymi imionami, takimi jak Von Bach, 666, Minotaur i Swastyka, te postacie były nową, młodszą rasą superbohaterów, walczących tylko po to, by walczyć niż o jakiekolwiek poczucie prawdy, sprawiedliwości i całego tego jazzu. Byli zapomnianymi dziećmi z zaginionych wzorów do naśladowania.

Realistyczne portrety tych bogów i legend Rossa próbują sprowadzić ich na ziemię, dać im człowieczeństwo, którego być może mu brakowało w tamtym czasie, nawet gdy celebruje fizyczną doskonałość postaci. Jego malarski realizm to wciąż realizm określony przez starsze komiksy o superbohaterach. Jego opowieść odzwierciedla klasycyzm DC, biorąc najlepszych artystów, takich jak George Perez i Jose Luis Garcia Lopez, do kształtowania tego świata smutku i wzajemnych oskarżeń. Jego postacie są silne i heroiczne. Ponoszą ciężar swoich uprawnień i obowiązków. Nawet Norman McCay, staruszek w młodości, nosi w sobie szlachetność, będąc świadkiem tej historii.

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Przywrócenie tej szlachetności wszystkim klasycznym postaciom jest samozwańczą misją Rossa i Waida. Częścią ceny wstępu do Kingdom Come jest przekonanie, że postacie muszą zostać zrekonstruowane, ponownie zreformowane, aby stały się bohaterami mitów i legend. Jednym z największych wyzwań Rossa jest przekonanie cię do wewnętrznych zmagań tych postaci, a on po prostu nie jest w stanie sprostać temu wyzwaniu.

Ross nie może wyjść z trybu pokazania wewnętrznej potęgi tych postaci na tyle, by pokazać ich wewnętrzne zmagania. Jasne, jego Superman często ma ponurą twarz, a Batman zawsze knuje, ale to jest cały zakres emocji, jakie może im dać. Waid nie pomaga tutaj, ponieważ jego jedyny pomysł na rozwój tych postaci jest „bardziej ponury” i „bardziej przebiegły”. Chociaż Ross może wnieść do tej historii ciężar wizualnego realizmu poprzez swoje namalowane dzieła sztuki, po prostu nie jest w stanie ujawnić motywacji i wyzwań bohaterów. Jego postacie przechodzą przez ruchy opowieści, nigdy nie zamieszkując serca i duszy opowieści.

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Chociaż nie jest to pełne terytorium niesamowitej doliny, zaangażowanie Rossa w realizm tworzy maskę nad całą historią. Ze swoim malarskim stylem, który zawdzięcza znacznie więcej Normanowi Rockwellowi niż jakiemukolwiek artyście komiksowemu, twórczość Rossa stara się podkreślić jego znaczenie, ale nigdy nie jest w stanie ożywić tych postaci. Łatwo jest och i achh nad malowaną wagą tej historii, ale w komiksach jest dreszczyk emocji, gdy patrzy się na świat w sposób, którego nigdy nie możemy w prawdziwym życiu. Próbując zobrazować rzeczywistość, Ross sprowadza wszystkie te magiczne istoty na nasze poziomy, a to po prostu nigdy nie działa.

Na szczęście dla Rossa, Waid polega na graniu z melodramatem w jego pisaniu. Poprzez dialog nigdy nie pozwala zapomnieć dramatu, którego doświadczają te postacie. Superman jest smutny, Wonder Woman jest zła, a Batman po prostu ma dość wszystkiego. To jest poziom charakterystyki, który Waid może zebrać w swoim pisaniu. Ze względu na postrzegane znaczenie, jakie daje grafika Rossa, pisanie Waida gra na podstawowym poziomie postaci, dobrych i złych facetów, którzy muszą walczyć, ponieważ to wszystko, co mogą zrobić. Walka to jedyny sposób na rozwiązanie wszelkich sporów. Gdzie jest fajnie widzieć ponownie walczących Supermana i Lexa Luthora, kiedy widzimy ponownie walczących Supermana i Batmana. W tym komiksie nieustannie używają pięści zamiast głosu do rozwiązywania konfliktów.

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Dzięki połączonej encyklopedycznej wiedzy na temat historii DC, Ross i Waid nadają tej historii trochę wagi, robiąc wszystko, co w ich mocy, aby zrobić to z dziedzictwem wszystkich tych starych historii, które pojawiły się przed nimi. Ich szacunek dla natury tych historii jest skierowany do historii, które czytali dorastali. Ich Superman jest w równych częściach z kreskówek George'a Reevesa i Maxa Fleischera, z szerokimi ramionami i beczkowatą klatką piersiową. W rzeczywistości wszystko w tej historii obróciło się wokół Supermana i poszło źle, gdy pozwolił, by jego włosy urosły w kucyk, wyraźne nawiązanie do ery cefalowowłosego Supermana z lat 90., która wydarzyła się tuż przed pierwszym wydaniem Kingdom Come. Więc przesłanie jest takie, że stare historie są dobre, a nowe złe.

Ostatecznie zostaliśmy poproszeni o ocenę wartości tych klasycznych superbohaterów poprzez naszego zastępcę w tej historii, Normana McCaya. Wzorowany na własnym ojcu Rossa, McCay porusza się w tej historii, odgrywając podwójną rolę sumienia i świadka tych bogów na ziemi, starych, godnych zaufania postaci i nowego, wymykającego się spod kontroli pokolenia potężnych dzieci, które są własnymi argumentami za Waidem i Ross. Szanse są nastawione na nowe, młode postacie. Nawet w 1996 roku nie było mowy, żeby postać o imieniu „Swastyka” była kiedykolwiek dobrym facetem. Oczami McCaya widzimy wszystkie te postacie w ich najgorszym wydaniu, ale jesteśmy wezwani do zapamiętania klasycznych bohaterów w ich najlepszym wydaniu.

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Ross i Waid ufają, że dzięki tej historii będziemy pamiętać te postacie tak samo czule jak twórcy i mieć do nich takie same sentymenty. Ponieważ twórcy próbują zareagować na to, kim stali się superbohaterowie w latach 90., w rzeczywistości przyczyniają się do degradacji ich spuścizny. Okres dekonstrukcji superbohaterów, który rozpoczął się od Moore'a i Millera, jest żywy i silny w Kingdom Come. po prostu na historię nakłada się nową warstwę farby, bardziej nostalgiczną niż wiele klasycznych historii dekonstrukcjonistycznych.

Superman nie jest bohaterem w tej historii. Ani Wonder Woman, ani Batman, są bardziej jak dzieci, przeciwko którym reagują, atakując świat, który ich zdaniem jest przeciwko nim. W tym komiksie nie walczą o ciebie ani o mnie. Nie walczą o amerykański sposób, pokój, a nawet sprawiedliwość. Walczą tylko po to, by być superbohaterami, by mieć moc i autorytet, które się z tym wiążą. Wszystko, czego chcą, to jakieś znaczenie w tej nowej epoce, i tego właśnie chcą Ross i Waid dla swoich ikon. W końcu wszyscy walczą o status quo, który ich odrzuca. Od realistycznie namalowanych dzieł Rossa po zdolność Waida do pracy nad najbardziej tajemnymi szczegółami w książce, Kingdom Come to prestiżowa książka, która w całej swojej historii przypomina ci o swoim prestiżu.

A może najlepsze, co dzieje się w tej historii, to to, że ludzkość ma dość swoich tak zwanych lepszych. Gdy superbohaterowie są zamknięci w bitwie o Grand Guignol w sercu Ameryki, mocarstwa światowe decydują, że mają dość i próbują zakończyć wszystkie supermocarstwa trzema głowicami nuklearnymi i odrzucić te istoty, które nie mają żadnego związku z żadnym prawdziwym ludzkość. Jest to drastyczny ruch, ale zrozumiałe jest, że ludzkość chce przywrócić swoje miejsce na tym świecie. Pozbądź się wszystkich dzieci i tych, które zachowują się jak rozpieszczone dzieci. I to prawie działa, ale wystarczająca liczba bohaterów, w tym Superman, rozprasza się jak karaluchy, gdy spadają bomby. Niektórzy bohaterowie, tacy jak Blue Beetle, giną w wybuchu, więc w końcu są pewne stawki dla tych wydarzeń. Ale po przeczytaniu tej historii, kogo tak naprawdę obchodzi Ted Kord jako coś więcej niż marionetka Batmana? Nie wiem, może lubisz marionetki Batmana.

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Z Supermanem przesuniętym przez krawędź (można to stwierdzić, ponieważ jego oczy na ostatnich stronach świecą na czerwono), to od naszego stoiska w Norman McCay zależy, czy wkroczymy i przypomnimy Supermanowi, że nie jest bogiem; jest tylko mężczyzną. Superman to po prostu człowiek taki jak ty i ja, o czym przypomina nam wiele historii o Supermanie. Wszyscy superbohaterowie są ludźmi, chociaż wszystko w tej historii jest takie, że są znacznie więcej niż ludźmi. W żadnym momencie Ross i Waid nie chcą zmagać się z wyborami lub stawkami w tej historii. Do końca nie jest to opowieść o ludzkości i superbohaterach; chodzi o superbohaterów i więcej superbohaterów, ale rzućmy w ONZ i detonację nuklearną, aby spróbować przypomnieć wszystkim, że Superman i Wonder Woman są tacy jak ty i ja. Może wszystko, czego potrzebują, to tylko przytulenie i wszystko będzie lepiej.

W końcu McCay ma ostatnią okazję, by zakwestionować Spectre. - Wszystkie grzechy zostały ujawnione, Spectre. Powiedz mi, w końcu… kogo karzesz? Kto jest odpowiedzialny za to, co się stało? a odpowiedzią okazuje się nikt. Widmo, dosłownie duch zemsty, na to pytanie mówi „Nikt…”. Nikt w Kingdom Come nie musi ponosić ciężaru, by część amerykańskiego środkowego zachodu stała się nuklearnym pustkowiem; mają moc, by to posprzątać. Nikt nie musi być odpowiedzialny za zniszczenia i śmierć, które przyszły z tych bitew. Tak długo, jak wszyscy wyciągnęliśmy wnioski, wszystko w końcu jest gówniane. Każdy może wrócić do swojego życia i być najdoskonalszą wersją siebie, jaką może być. Żyj i pozwól żyć.

(Źródło zdjęcia: Alex Ross (DC))

Wspaniała, zabawna książka pełna głupoty i dziecięcego zrozumienia dobra i zła, jest fanboyowa radość z przyłączenia się do gry, w którą grają Ross i Waid, rozbierając wszystkie jajka z kurczaka w tle prawie każdej strony. Dla każdego fana DC jest dużo tekstu, metatekstu i podtekstu do przeżucia, a nawet więcej, gdy chcesz wprowadzić komiks jako całość do czytania metatekstowego. Ale w końcu historia upada pod własnym ciężarem. Prawdopodobnie jest to historia nowego pokolenia kontra stare. Nowe postacie kontra stare postacie. Nowi twórcy kontra starzy twórcy. Nowa wrażliwość na to, jacy powinni być bohaterowie, w porównaniu do starych, wypróbowanych i prawdziwych wrażliwości na to, jacy powinni być superbohaterowie. Ross i Waid ustalili argumentację od samego początku, więc oczywiście wygrały stare sposoby.

Kingdom Come to co jeśli? fabuła. Co by było, gdyby nasi bohaterowie nie byli tak wspaniali, jak myśleliśmy, że są? Łatwo dać się porwać spektaklowi malowanych obrazów Rossa, które nadają tej historii poczucie wielkości i znaczenia. Właściwie fajnie jest zagubić się we wszystkich najdrobniejszych szczegółach, które Alex Ross i Mark Waid wrzucają do historii, próbując określić, kim są wszystkie te postacie w tle. Przeglądanie książki jest praktycznie prawdziwym placem zabaw dla fanów DC, przywróconym do realistycznego życia. Ale to cała radość, jaką można znaleźć w tej historii, w której te kultowe postacie po prostu kłócą się i walczą między sobą. Podobnie jak Norman McCay, musimy zapytać „kto jest za to odpowiedzialny?”. A aby uzyskać odpowiedź, że nikt nie jest po prostu nie jest prawdą, że świat działa z wyjątkiem stron komiksów o superbohaterach, gdzie wszystko zostanie zapomniane w następnym numerze.

Kingdom Come jest jednym z najlepsze komiksy DC wszech czasów .