Recenzja Beyond: Dwie dusze

Plusy

• Oszałamiająca liczba wyborów w grze
• Emocje, które Ellen Page wnosi do Jodie
• Gra ocieka innowacjami

Cons

• Chemia między postaciami jest minimalna
• Rozgrywka Jodie nie jest satysfakcjonująca
• Projekt pisania i fabuły czasami wydaje się słaby

Plusy

• +

  Oszałamiająca liczba wyborów w grze

  
  
  
  
  
• +

  Emocje, które Ellen Page wnosi do Jodie

• +

  Gra ocieka innowacjami

Cons

• -

  Chemia między postaciami jest minimalna

  
  
  
• -

  Rozgrywka Jodie nie jest satysfakcjonująca

• -

  Projekt pisania i fabuły czasami wydaje się słaby

Beyond: Two Souls, bardziej niż jakakolwiek inna wysokobudżetowa gra w najnowszej pamięci, wyciąga najwięcej z tego, co medium jest w stanie zaoferować graczowi. Niezwykle skomplikowana produkcja polegająca na przechwytywaniu ruchu, pisaniu, projektowaniu fabuły, osiągnięciach technologicznych i międzynarodowej współpracy, Beyond pokazuje konsumentom, co gry wideo mogą osiągnąć artystycznie, gdy wyciągają rękę i pchają kopertę. Tak, zdecydowanie są problemy z Beyond, ale sposób, w jaki próbuje opowiedzieć historię za pomocą gry wideo, szczególnie biorąc pod uwagę dojrzałość i wartość produkcyjną, z jaką podchodzi do tego medium, jest zdumiewający. Granie w tę grę będzie jak patrzenie przez kryształową kulę na przyszłe możliwości.

Założenie gry praktycznie kapie potencjał: szczegółowo opisuje życie młodej kobiety, Jodie, która jest związana z duchem z innego świata. Nazywa się Aiden i obaj są połączeni, odkąd Jodie była młodą dziewczyną. Jest jedynym człowiekiem z tym połączeniem, a całe jej życie to eksperymenty, sondowanie, popychanie i wykorzystywanie – używanie Aidena do rozwijania własnych, bardzo ludzkich zdolności i cech. Ostatecznie twoja historia jako Jodie to poszukiwanie szczęścia, znalezienie kogoś lub miejsca, które da ci miłość i sprawczość.

„Ostatecznie twoja historia jako Jodie jest historią o poszukiwaniu szczęścia…”

Ponieważ Beyond to projekt, który próbuje połączyć filmy i gry wideo, Quantic Dream położyło znacznie większy nacisk na fabułę niż na rozgrywkę. Jego wykonanie tej narracji jest jednak nierówne. Sama Jodie jako postać jest bardzo dobrze zrobiona, ale reszta obsady po prostu nie była tak wypełniona. Mówią rzeczy i przechodzą do działania w sposób, który jest nienaturalny; ich motywacje są czasami wątpliwe, a sceny emocjonalne często spadają, ponieważ nie czujesz, że działania postaci są uzasadnione. Za piątym razem Jodie zostaje znokautowana kolbą karabinu maszynowego – i nawet nie zauważa tego po przejściu – zaczynasz rozumieć, że ta gra zbyt mocno opiera się na zawieszeniu niewiary. Jeszcze jeden koniec spektrum: wybory, których możesz dokonać w każdej rozmowie, są fantastyczne i solidne. Wiele razy podczas dialogu rozmowa zostanie przerwana i otrzymasz opcje tego, co Jodie może powiedzieć dalej. Każda opcja dobrze wpisuje się w nurt, a gdy już wybierzesz ścieżkę, którą pójdziesz, Ellen Page tak dobrze ją przedstawi, że poczujesz się tak, jakbyś wybrał jedyną poprawną odpowiedź.

Beyond: Two Souls jest głównie rejestrowany w ruchu, co zarówno dodaje, jak i pomniejsza fabułę. Ellen Page i Willem Dafoe grają dwie tytułowe postacie, Jodie i Nathana, i choć same w sobie są niesamowitymi aktorami, ich wspólny występ w Beyond wydaje się nieco chaotyczny. Page jest zwykle obsadzona w filmach jako spokojniejsza, bardziej powściągliwa postać, co jest widoczne w jej roli Jodie. Jej łagodniejsza energia działa w większości aspektów gry, ale bardziej emocjonalne sceny mają z tego powodu problem z tłumaczeniem. Mogli to zrównoważyć aktorzy o bardziej energicznym podejściu, ale cicho spokojne usposobienie Willema Dafoe oznacza, że ​​​​między dwiema postaciami na ekranie nie ma żadnej chemii. Pomijając chemię Page i Defoe, Jodie jako postać jest w stanie tworzyć zróżnicowane połączenia z innymi postaciami w grze. Jeden szczególny moment dotyczy stosunkowo niewielkiej postaci, ale daje jeden z najpotężniejszych momentów w Beyond.

„...ta gra zbyt mocno opiera się na zawieszeniu niewiary”.

Jednym z bardziej innowacyjnych komponentów Beyond jest sposób, w jaki radzi sobie ze stanem „awarii”. W tej grze nie możesz umrzeć. W zamian, i jest to coś, z czego nie zdasz sobie sprawy do końca, każda drobna rzecz, w której „nie udało ci się”, ma ten interesujący efekt motyla, który zmienia ścieżkę Jodie przez życie. Nigdy nie dowiesz się, kiedy po latach prosta decyzja wpłynie na to, w kim możesz się zakochać. To jeden z najbardziej niesamowitych aspektów Beyond: sposób, w jaki płynnie edytuje razem swoje moduły narracyjne. Możesz nawet założyć, że historia jest całkowicie liniowa, dopóki nie porozmawiasz z kimś o jego doświadczeniach z grą. Wszystkie twoje wybory prowadzą Jodie na ścieżkę, która jest tak pełna szczegółów, że będziesz zdumiony, że były inne możliwe historie, które przegapiłeś.

Na szczęście, ze względu na strukturę Beyond, powtarzanie sekcji w celu uzyskania innego wyniku nie jest tak czasochłonne. Dzieje się tak po części dzięki minimalnej rozgrywce związanej z Beyond. Akcja jest podzielona między dwie postacie: Jodie i Aidena. Jeśli grałeś w Heavy Rain, poznasz mechanikę ruchu Jodie. Zostały tutaj ulepszone: nie utkniesz na zakrętach lub nagle masz duży promień skrętu, a po zmianie kierunków ruchu wydaje się to całkiem naturalne. Jednak działania Jodie są trudne do opanowania. Interakcja ze światem jest trudna, ponieważ wskazówki kontekstowe nie są zbyt dobre w wskazywaniu miejsca, do którego musisz się udać. Problem polega na tym, że nigdy w pełni nie zrozumiesz, w jakim kierunku musisz odpowiedzieć, i spędzisz całą grę po prostu losowo przesuwając drążek, aż w końcu zrobi to, czego chcesz.

„…jeden z najbardziej niesamowitych aspektów Beyond: sposób, w jaki bezproblemowo edytuje razem swoje moduły narracyjne”.

Z drugiej strony Aiden to doświadczenie pierwszoosobowe, w którym używasz pałeczek, aby latać nim. Potrafi przechodzić przez ściany, uderzać w przedmioty, zabijać lub kontrolować innych ludzi; ogólnie służy jako aspekt gry polegający na rozwiązywaniu zagadek. Ponieważ Beyond tak mocno opiera się na przerywnikach filmowych i narracji, nigdy nie będziesz prawdziwym wyzwaniem dla rozgrywki. Czasami możesz się nawet zastanawiać, dlaczego scena została zatrzymana tylko po to, aby wykonać jedno dowolne zadanie. Jednak podczas gdy brakuje mu rozgrywki, poczujesz się dziwnie pociągnięty do ducha. Gra, oczywiście, nie pozwala od razu poznać swojej historii, więc uczepisz się niewielkich ilości osobowości, które wymkną się, aby samemu ułożyć układankę.

Ale rozgrywka nie jest czynnikiem napędzającym Beyond, który – na dobre lub na złe – odrzuca wiele tradycyjnych ograniczeń gier wideo, aby przesuwać granice tego, czym może być gra. Opowiada swoją historię w wyjątkowy sposób, ignorując wiele tropów gier, które przyjęliśmy jako „standard”. Beyond oferuje niezliczone lekcje, które inni programiści mogą śledzić i ulepszać. Mimo że ta gra jest pełna innowacji, narracja jest nadal ciężka, a to ostatecznie oznacza, że ​​musisz zawiesić niedowierzanie i całkowicie zainwestować w historię, aby jak najlepiej wykorzystać grę. Wybacz jego wady, a Beyond oferuje naprawdę wyjątkowe wrażenia z opowiadania historii, które trudno będzie znaleźć nigdzie indziej.

Uwaga redaktora: Powyższa recenzja została poddana drobnym zmianom dla jasności i spójności po jej opublikowaniu.

Więcej informacji

Gatunek muzyczny	Inne gry/kompilacje
Opis	Beyond Two Souls to thriller psychologiczny twórców Heavy Rain, w którym gracze podążają za Jodie Holmes, która posiada nadprzyrodzone moce poprzez psychiczne połączenie z niewidzialną istotą.
Platforma	„PS4”, „PS3”
Ocena cenzury w USA	„Oczekujące na ocenę”, „Dojrzałe”
Ocena cenzora w Wielkiej Brytanii	'',''
Data wydania	1 stycznia 1970 (USA), 1 stycznia 1970 (Wielka Brytania)

Mniej