Recenzja Bridge Of Spies

Sztuka wiedzy, kiedy się zamienić…

Nasz werdykt

Polityczne intrygi obfitują, gdy Spielberg w ujmujący sposób odtwarza słynną, prawdziwą sprawę wymiany szpiegów z czasów zimnej wojny, z Hanksem i Rylancem w szczytowej formie.

Werdykt GamesRadar+

Polityczne intrygi obfitują, gdy Spielberg w ujmujący sposób odtwarza słynną, prawdziwą sprawę wymiany szpiegów z czasów zimnej wojny, z Hanksem i Rylancem w szczytowej formie.

Sztuka wiedzy, kiedy się zamienić…

W 1957 roku, kiedy zimna wojna była najbardziej zamrożona, sowiecki szpieg Rudolph Abel (Mark Rylance) zostaje aresztowany w Nowym Jorku przez FBI. Niechętnie prawnik James Donovan (Tom Hanks) zgadza się go bronić, argumentując w sądzie, że Abel nie jest zdrajcą, ale odważnym człowiekiem służącym swojemu krajowi. Wynik procesu sprawia, że ​​Donovan wywołuje powszechną publiczną wrogość...

Ale potem amerykański pilot Gary Powers zostaje zestrzelony nad Rosją w swoim samolocie szpiegowskim U-2 – a Donovan, jeszcze bardziej niechętnie, zostaje namówiony przez CIA do podróży do Berlina Wschodniego i negocjowania zamiany, chociaż bez oficjalnego wsparcia rządu. W tym momencie, żeby jeszcze bardziej skomplikować sprawę, wznosi się mur berliński – a naiwny amerykański student, Frederic Pryor, zostaje za nim uwięziony i osadzony w więzieniu.

Donovan wpada na niemożliwy pomysł – zamianę dwóch za jednego. Wszystko, co musi zrobić, to jakoś przekonać CIA, rząd sowiecki i rząd NRD – wszystkie z własnymi sprzecznymi programami – by poszli razem z nim…

Fascynujące jest wyobrażenie sobie, jak John Le Carré poradził sobie z tą prawdziwą historią wymiany szpiegów. Ale to jest Steven Spielberg – więc pomimo całej zdrady, złej wiary i kompromisu, wciąż walczymy o optymistyczne zakończenie.

Hanks, ze zmarszczonymi brwiami i zdezorientowanymi oczami, równoważonymi jędrnością szczęki, jest tak dobry, jak nigdy dotąd, jako mężczyzna z determinacją pokonujący swoją koncepcję sprawiedliwości wbrew niemal nie do pokonania przeciwnościom. Ale prawie przegrywa Rylance, którego Abel jest cudownie przebiegłym portretem utalentowanego mężczyzny, ukrywającego swoją inteligencję za najbardziej ponurą fasadą. Nie wydajesz się zmartwiony, zauważa Donovan, gdy prokuratura domaga się śmierci szpiega. Czy to pomogłoby? przychodzi śmiertelna odpowiedź.

Spielberg umiejętnie uchwycił paranoiczny nastrój epoki, a kolczasty polityczny labirynt Donovan musi negocjować, próbując pogodzić wszystkie wzajemnie podejrzane interesy. Napięcie kulminacyjne na berlińskim zimowym nocnym moście Glienicke, ze snajperami w pogotowiu ze wszystkich stron, jest całkowicie bolesne.

Aby współpracować przy oryginalnym scenariuszu brytyjskiego dramaturga Matta Charmana, który Spielberg nazwał braćmi Coen, nie mniej, a ich sardoniczny akcent jest przyjemnie odczuwalny – weź scenę w sowieckiej ambasadzie w Berlinie Wschodnim, gdzie Donovan zostaje skonfrontowany z fałszywą bandą skleconą razem jako „rodzina” Abla , pasują wszystkie chusty, postulaty i teatralny płacz. Jedynym rozczarowaniem filmu jest Amy Ryan, utknęła w roli „zmartwionej, ale wspierającej żony w domu”.

Werdykt 5

5 z 5

most szpiegów

Polityczne intrygi obfitują, gdy Spielberg w ujmujący sposób odtwarza słynną, prawdziwą sprawę wymiany szpiegów z czasów zimnej wojny, z Hanksem i Rylancem w szczytowej formie.

Więcej informacji

Informacje	27 listopada 2015
dyrektor	Steven Spielberg
W roli głównej	„Tom Hanks”, „Mark Rylance”, „Scott Shepherd”, „Amy Ryan”, „Alan Alda”
Dostępne platformy	Film

Mniej