211service.com
Recenzja Dishonored 2: „Wciągająca podróż mocy, bez względu na to, jak zdecydujesz się grać”
Nasz werdykt
Nie może dorównać swojemu poprzednikowi pod względem czystej oryginalności, ale ustawienie Dishonored 2, skradanie się, szermierka i supermoce są wspaniałe.
Plusy
- Fenomenalne poczucie miejsca
- Zaspokajanie nadprzyrodzonych zdolności i rozwiązań
- Wspaniała prezentacja
Cons
- Wiele postaci nie ma wystarczająco dużo czasu na rozwój
- Niektóre genialne mechaniki zostają ograniczone do jednego poziomu
Werdykt GamesRadar+
Nie może dorównać swojemu poprzednikowi pod względem czystej oryginalności, ale ustawienie Dishonored 2, skradanie się, szermierka i supermoce są wspaniałe.
Plusy
- +
Fenomenalne poczucie miejsca
- +
Zaspokajanie nadprzyrodzonych zdolności i rozwiązań
- +
Wspaniała prezentacja
- +
- +
Cons
- -
Wiele postaci nie ma wystarczająco dużo czasu na rozwój
- -
Niektóre genialne mechaniki zostają ograniczone do jednego poziomu
Dishonored 2 podlega temu, co nazywam „efektem BioShock 2”. Ponieważ pierwsza gra działała we wszystkich cylindrach, z bogatym, oryginalnym światem, odurzającą rozgrywką i misternie splecionymi wątkami fabularnymi, nie ma miejsca na ulepszenia w nieuniknionej kontynuacji. I chociaż zasadniczo dostajesz więcej gwiezdnych tego samego w tej pierwszej osobie, kontynuacji akcji z ukrycia, nie błyszczy ona czystą nowością, która sprawiła, że ta pierwsza była tak wyjątkowa. Niezależnie od tego, Dishonored 2 to fantastyczna gra sama w sobie, nawet jeśli nie rewolucjonizuje świeżych pomysłów przedstawionych przez poprzednika. Ta opowieść o systematycznej zemście nasyca cię wszystkimi narzędziami, sztuczkami i taktykami, których potrzebujesz, aby poczuć się jak zabójca o supermocy, zapewniając wciągającą podróż mocy bez względu na to, jak zdecydujesz się grać.
Minęło 15 lat od wydarzeń z pierwszego Dishonored, a pod przewodnictwem Corvo mała Emily Kaldwin wyrosła na królewską, ale beznamiętną Cesarzową. Jej nudę przełamuje przybycie Delilah, rzekomej siostry zabitej matki Emily, która przybyła, by uzurpować sobie tron w Dunwall. Na początku masz wybór między naszymi dwoma bohaterami – Corvo lub Emily – z drugim zamienionym w kamień podczas zamachu stanu Delilah, zmuszając cię do trzymania się swojego wyboru do końca kampanii. Granie w pierwsze Dishonored i jego pokaźne DLC jest tutaj praktycznie warunkiem wstępnym; bez kontekstu z przedsięwzięcia Corvo lub zakulisowej perspektywy Dauda, nowicjusze prawdopodobnie nie będą mieli pojęcia, co się dzieje i przegapią pełny wpływ szybkich bitów fabularnych Dishonored 2.
Emily i Corvo posiadają unikalny zestaw nadprzyrodzonych zdolności, nadany im przez znak tajemniczego Odmieńca, ale obaj są równie biegli w czajeniu się, strzelaniu do wrogów miniaturową kuszą lub w starciach z zaalarmowanymi strażnikami w walce na miecze w zwarciu. Jeśli chodzi o przemierzanie, nasi bohaterowie są prawie identyczni – teleportacja Corvo Blink i mroczny wątek przypominający chwytak Dalekiego chwytu Emily działają w bardzo podobny sposób – ale ich inne umiejętności zapewniają mnóstwo kreatywnych sposobów na uniknięcie lub wypatroszenie przeciwników. Niektóre moce (i ich sprytne ulepszenia) są zdecydowanie bardziej satysfakcjonujące niż inne i możesz wkrótce zacząć polegać na swoich ulubionych kombinacjach, ale sama liczba możliwości, które oferują, jest źródłem ciągłych emocji na kolejne spotkanie lub ulepszenie.
Co najlepsze, używanie magii Pustki do umiejętnego wykonania swojego podejścia – lub szybkiego dostosowania się, gdy sprawy nie układają się tak, jak zaplanowałeś – jest niezwykle satysfakcjonujące, niezależnie od tego, czy pozbawiasz przytomności pomieszczenie strażników, rozrywając ich kończyna po kończynie, lub przemykając się obok nich całkowicie niezauważony. Masz nawet możliwość (wraz z zachętą do zdobywania trofeów/osiągnięć) całkowitego odrzucenia mocy Odmieńca, co jest wyjątkowym wyzwaniem, które podkreśla pojedynki w zwarciu, strzelanie z bliskiej odległości i sprytne wykorzystanie wielu mechanicznych urządzeń. Po raz kolejny tempo zdobywania nowych mocy jest bezpośrednio skorelowane z przedmiotami kolekcjonerskimi, które mogą być satysfakcjonujące lub irytujące w zależności od twojej cierpliwości w poszukiwaniu tajemniczo ukrytych bibelotów.
Jeśli chodzi o ogólne udoskonalenia, jednym z największych ulepszeń podstawowej walki w Dishonored 2 jest możliwość wykonania nieśmiercionośnego nokautu po sparowaniu nadchodzącego ataku – więc pacyfiści nie muszą natychmiast wracać do szybkiego zapisu, jeśli uciekną ostrzegając kilku zbirów (chociaż perfekcjoniści z pewnością docenią prosty, wydajny system szybkiego zapisu, który jest wypiekany w menu pauzy). Podejście nieśmiercionośne zapewnia również bardzo cenione wzmocnienie w postaci ataków upuszczania, które mogą zakończyć się utratą przytomności ofiary, a nie śmiercią i/lub ścięciem głowy. Bardziej żądni krwi zabójcy powinni docenić powrót naprawdę makabrycznych egzekucji, które dzięki spektakularnym animacjom w Dishonored 2 wyglądają jeszcze bardziej boleśnie.
Podobnie jak w pierwszej grze, każdy poziom to samodzielna dzielnica pełna robactwa, wiktoriańskiej architektury i rozległych widoków, umiarkowanie zaludnionych przez cywilów i uzbrojonych strażników. Uciekając z Dunwall, kładziesz się nisko w spokojnym, nadbrzeżnym mieście Karnaca, aby obmyślić plan pokonania Delilah i jej konspiratorów. Łatwo dać się oczarować słonecznym klimatem i nadmorskimi widokami Karnaki, chłonąc bujną grafikę Dishonored 2, która łączy stylizowane proporcje oryginału z wyrazistymi, namacalnymi teksturami. Z pewnością docenimy zmianę steampunkowej scenerii, choć układ Karnaki jest strasznie podobny do Dunwall, tylko z górami, zielenią i fawelami w oddali zamiast brudnych kominów i drapaczy chmur.
Ponieważ zazwyczaj nie wracasz do etapów po wyeliminowaniu celu, nie masz wielkiego wyczucia Karnaki jako połączonej całości – choć nie musisz też zajmować się nudą cofania się. I pomimo segmentowej progresji, poczucie atmosfery w Dishonored 2 jest równie oszałamiające, jak w oryginale. Niezliczona ilość notatek i nowatorskich fragmentów rozsianych po każdym budynku, ozdobne wnętrza, które doskonale bawią się w skradanie się w niewidzialnych, podsłuchiwanych rozmowach, opowiadanie środowiskowe o przedmiotach ułożonych w małe winiety (jak strzały przez głowy manekinów używane jako ćwiczenie celu lub egzotyczne taksydermia ułożona w najbardziej dziwaczne) - to wszystko otula cię jak gęsty, aromatyczny dym aromatycznego budowania świata. Dostaniesz oszołomienia, próbując przesiać wszystkie małe fragmenty wiedzy i historii podczas pierwszego przejścia, a niedźwiedzie Karnaca powracają do swojej atmosfery, oprócz możliwości wyboru alternatywnego stylu gry.
Szybkie tempo fabuły nie działa na korzyść Dishonored 2, ponieważ wydaje się, że rozwiązuje najbardziej intrygujące tajemnice i genialną mechanikę poziomów niemal natychmiast po ich wprowadzeniu. Ciągle napływa świeżych pomysłów i pomysłowych zmarszczek, które całkowicie kształtują poziomy, które je zawierają, a ja nie zepsuję ich blasku (tak jak w przypadku promocji Dishonored 2). Ale kończą jako jednorazowe sztuczki i nigdy nie gromadzą się w jakimś wielkim, poszerzającym umysł projekcie. Niemniej jednak zawsze ekscytujące jest obserwowanie, jakich adaptacji będziesz musiał dokonać, gdy pojawią się te komplikacje, gdy wyruszasz, aby wykonać swoją misję w dowolny sposób, który uznasz za stosowny.
Moralność jest tutaj głównie wyborem binarnym: zabicie wrogów wprowadza chaos w mieście, a okazanie im litości (i odkrycie kilku sprytnych sposobów na usunięcie ich z obrazu) skutkuje szczęśliwszym zakończeniem. Dishonored 2 próbuje poszerzyć zakres twoich decyzji, pozwalając ci usłyszeć mroczne sekrety każdego NPC wraz z powrotem psychicznie szepczącego Serca. Z pewnością jest to zgrabny akcent, ale kończy się na niewielkim znaczeniu: tak jak w Watch Dogs, te wglądy w przeszłe wykroczenia ludzi są losowe, więc prawdopodobnie nie zniechęcą cię do podjęcia decyzji o odebraniu lub ocaleniu ich życia. Serce zapewnia również fascynujący wgląd w to, jak złoczyńcy poszli w taki sposób, jak to zrobili – choć wydaje się trochę głupie, że całe minuty można spędzić bezczynnie przed ubezwłasnowolnionym antagonistą, pompując Serce w liczne krople historii, zanim naprawdę wyczuć, kim są.
W końcu każda krytyka Dishonored 2 wydaje się być szczyptą całkowicie zabawnego, mechanicznie złożonego, imponująco zrealizowanego świata, takiego jak pierwszy. Moja główna rozgrywka jako ukradkowa, pozbawiona przemocy Emily trwała ponad 15 godzin – i chociaż czasami chciałem bardziej rozwinąć postać w przepełnionej historii, ani przez chwilę nie byłem znudzony nieziemskimi zdolnościami mojego zwinnego zabójcy. Z potężnymi możliwościami związanymi z rozgrywką, dużą wartością powtórek i hipnotyzującym otoczeniem, Dishonored 2 z pewnością wydaje się bardziej podobny – i to naprawdę bardzo dobra rzecz.
Ta gra została zrecenzowana na PS4.
Dishonored 2, Bethesda,... Okazje na PS4 532 opinii klientów Amazon 9 dostępnych ofert 
Walmart 19,99 USD 9,88 $ Pogląd Amazonka główny 19,99 USD 13,95 $ Pogląd Amazonka główny 13,99 USD Pogląd Amazonka główny $20,13 Pogląd Pokaż więcej ofert Codziennie sprawdzamy ponad 250 milionów produktów w najlepszych cenach wspieranych przez 
Werdykt 4,5 4,5 na 5
Zhańbiony 2Nie może dorównać swojemu poprzednikowi pod względem czystej oryginalności, ale ustawienie Dishonored 2, skradanie się, szermierka i supermoce są wspaniałe.
Więcej informacji
| Gatunek muzyczny | Akcja |
| Opis | Kontynuacja pierwszego tytułu wypełnionego zemstą. |
| Dostępne platformy | PS4, Xbox One, PC |