Recenzja EA Sports UFC 2

Nasz werdykt

Posiniaczony, zapluskwiony i piękny, UFC 2 jest technicznie triumfującym wojownikiem, ale jego walka może łatwo zawodzić i frustrować.

Plusy

• Wygląda niesamowicie
• Chwyty naziemne to napięta uczta
• Powalenia sprawiają, że czujesz się wysoki na 50 stóp

Cons

• Stemple nie mają ciosu
• W trybie kariery bardzo brakuje osobowości
• Za mało treści w ofercie

Werdykt GamesRadar+

Posiniaczony, zapluskwiony i piękny, UFC 2 jest technicznie triumfującym wojownikiem, ale jego walka może łatwo zawodzić i frustrować.

Plusy

• +

  Wygląda niesamowicie

• +

  Chwyty naziemne to napięta uczta

  
  
  
• +

  Powalenia sprawiają, że czujesz się wysoki na 50 stóp

Cons

• -

  Stemple nie mają ciosu

• -

  W trybie kariery bardzo brakuje osobowości

  
  
  
• -

  Za mało treści w ofercie

Cholera, EA Sports Cover Curse! Banjaxowanie graczy NFL przez lata podczas legendarnego Madden Jinx najwyraźniej nie wystarczyło: teraz podstępne boksowe voodoo powaliło dwie największe gwiazdy MMA. Najpierw zatopił Rondę Rousey kilka dni po tym, jak została wybrana na twarz UFC 2; niszczycielski kopniak Holly Holms nie tylko kończy niepokonany rekord megagwiazdy wagi koguciej, ale także niszczy wiarygodność opakowania gry. Następnie zaatakował Conora McGregora; Notorious stuka się w duszenie Nate'a Diaza w swojej pierwszej walce po koronacji Irlandczyka jako gwiazda okładki Rouseya. Oczywiście obaj ci walczący mają klasę, by odbić się od porażki. Szkoda, że ​​nie zawsze można powiedzieć to samo o UFC 2.

Drugie pęknięcie EA Canada w MMA jest zaskakująco nierówne. Jest autentyczny, ale podatny na chwile absurdalnej fantazji – zobacz, jak wojownik zostaje powalony, a następnie magicznie podskocz z powrotem, jakby był lewitowany w ramach magicznego aktu Vegas. Mocno uderza, ale nie dość mocno. Jest starannie wykonany, ale też ma błędy jak diabli – komentarz do mojego egzemplarza recenzji nie działał, a Bruce Buffer brzmi, jakby czytał wstępy do myśliwców z dna studni.

Mimo to, jeśli jest jedna rzecz, w której UFC 2 jest genialny – poza tym, że wygląda tak dobrze, że chcę przypiąć jego zrzuty ekranu do wnętrza moich powiek – to to, że sprytnie oddaje nieprzewidywalność prawdziwych mieszanych sztuk walki. Walki mogą wydawać się bezczelne, wręcz cudownie przypadkowe. Miałem mecze maratonu, które trwały całe pięć rund, a potem zamrugałem i przegapiłem barbarzyńskie ataki, które zakończyły się w ciągu 36 sekund dzięki uprzejmości chrupiącego kolana dostarczonego z klinczu Muay Thai. Ta nieprzewidywalność to zdecydowanie dobra rzecz. W końcu jest to sport, w którym najchętniej oglądana walka w historii zakończyła się mokrym, krwawym łomotem pchnięcia w podbródek w 13 sekund – patrzę na ciebie, McGregor kontra Aldo.

W przeciwieństwie do swojego poprzednika, UFC 2 jest mistrzem w dopracowywaniu drobnych szczegółów, które rzucają się w oczy. Rytuał dotykania padem, który rozpoczyna prawdziwe walki, jest teraz obecny i poprawny (wystarczy przytrzymać lewy spust), podczas gdy programista dostrzegł sens i wreszcie uwzględnił powalenia. Ostatnim razem zwycięstwa KO przyszły za pośrednictwem natychmiastowych meczów, w których przeciwnicy natychmiast rozpadali się na nieprzytomne stosy. Tutaj, podobnie jak w prawdziwym MMA, uderzenie, które zrzuca przeciwnika na płótno, jest tylko początkiem; danie główne jest natychmiast podawane, rzucając się na matę, dosiadając przeciwnika (stabilnie), a następnie spłaszczając jego twarz serią ciosów.

To zarówno niezwykle autentyczny ukłon w stronę sportu, jak i niezwykle satysfakcjonujący sposób na zakończenie walk. Szkoda, że ​​większość ciosów, które rzucasz, gdy twój awanturnik jest na nogach, nie jest tak satysfakcjonujący. Uderzającej grze UFC 2 brakuje miażdżącej wagi doskonałej serii Undisputed firmy THQ; ciosy po prostu nie wydają się wystarczająco silne, aby w pełni sprzedać poczucie groźnego niebezpieczeństwa, na którym żyją prawdziwe kontry MMA. Jasne, trafienie dużym strzałem może być bardzo wzmacniające – skontruj próbę obalenia kopnięciem w szyję, a sprawisz, że przeciwnik się zatoczy. Jednak zbyt często lwia część zniewag wydaje się trochę zachwaszczona.

Na szczęście gra naziemna UFC 2 wypada znacznie lepiej. Wykonywanie klinczów i obaleń prawym drążkiem wymaga dobrego wyczucia czasu, co skutkuje cichym angażowaniem się w kocie i myszkę, gdy próbujesz zrównać przeciwnika z ziemią najbardziej agresywnymi uściskami na świecie. Animacje, gdy przechodzisz od trzymania w pozycji stojącej do płóciennych pozycyjnych powtórek, często też są piękne.

Rozsądnie EA sprawiło, że chwyty naziemne są znacznie bardziej usprawnione – stare zwoje ćwierć koła zostały porzucone, aby uzyskać więcej systemu kamień-papier-nożyczki, w którym wybierasz postawę, a następnie blokujesz prawy drążek w miejscu na kilka sekund, aby wykonać. Wizualnie jest znacznie łatwiejszy do odczytania, co oznacza, że ​​nie czuję już, że potrzebuję doktora w tylnych nagich dławikach, aby wystukać kolesia.

Wygląda również na część. Do diabła, wygląda to zdumiewająco. Gdybyś pokazał mi 15 sekund UFC 2 pięć lat temu, moje oczy spontanicznie zapłonęły. To nie tylko absurdalnie realistyczne modele myśliwców – chociaż sprawiają, że zapaśnicy w WWE 2K16 wyglądają, jakby zostali zrobieni z muskularnie głupiego kitu. Nie, to także subtelne szczegóły, takie jak system deformacji ciała, który powoduje falowanie ciała, gejzery tryskającej krwi i siniaki tak wiarygodne, że nie możesz niestety pocierać rąk co pięć minut. Krótko mówiąc, UFC 2 sprawi, że twoje oczy będą bardzo, bardzo szczęśliwe.

To, co nie zachwyci aż tak bardzo, to skąpa struktura gry. Chociaż nie jest tak obraźliwie prosty, jak jego poprzednik, nadal wydaje się, że jest to wytarty pakiet. Poza nowatorskim trybem Knockout – w którym walki rozgrywają się jak trzydziestosekundowe bijatyki dzięki bojownikom pozbawionym pasków zdrowia – nie ma tu zbyt wiele, aby utknąć w gumguard. Główne mięso na talerzu UFC 2 pochodzi z trybu kariery, ale nawet to jest obraźliwie pobieżne. Zaczynasz od przebrnięcia przez reality show The Ultimate Fighter, zanim przejdziesz do wielkich lig UFC. Niestety, ma strukturę prawie identyczną jak oryginalna Fight Night – tak, 12-letnia gra bokserska na PS2.

Podczas mojej gry jako były grappler WWE CM Punk, naprawdę byłem Głosem Bezdźwięcznych. Na konferencjach prasowych przed walką nie ma mowy; brak rywalizacji do zbudowania; brak relacji do zarządzania. Zamiast tego dodawany jest „kolor” w postaci aktualizacji menu ładowania Gym Hub, w którym jesteś chłodno informowany o ciekawostkach, tak jak zrobiłeś zabawny żart podczas konferencji prasowej po walce. Zdobył fanów! Uch. Cały tryb wydaje się być szybko znokautowaną refleksją.

Podobnie jak jego Notorious Irlandczyk, UFC 2 może zachwycać i obrażać w równym stopniu. W najlepszych momentach oferuje brutalne, wyrafinowane podejście do MMA, które zjedzą fani ośmiokąta. I odwrotnie, może również sprawić, że będziesz zimniej niż Holly Holms w śpiochu Miesha Tate; treść wydaje się lekka, a ofensywa stojąca może być niejednolita. Dzięki bardziej rozbudowanym trybom nieunikniona kontynuacja może być prawdziwym rywalem, ale na razie UFC 2 będzie musiało zadowolić się tym, że od czasu do czasu jest zabawnym, również prowadzonym.

Ta gra została zrecenzowana na Xbox One.

Połącz ich w walce

Serwery UFC 2 nie działały w momencie pisania tego tekstu, więc nie mogłem przetestować trybów online gry. EA wrzuciło jednak do internetowej akcji przynajmniej kilka interesujących zmarszczek. Ultimate Team pozwala zmierzyć się ze stajnią pięciu stworzonych wojowników przeciwko innym graczom, podczas gdy Wydarzenia na żywo zachęcają do wszczynania nadchodzących bójek, a następnie nagradzają PD – które można wydać na ulepszenia myśliwców i nowe ruchy – jeśli prawidłowo przewidzisz wyniki.

Werdykt 3

3 z 5

EA Sports UFC 2

Posiniaczony, zapluskwiony i piękny, UFC 2 jest technicznie triumfującym wojownikiem, ale jego walka może łatwo zawodzić i frustrować.

Więcej informacji

Gatunek muzyczny	Walczący
Opis	Brutalna gra walki jeden na jednego od EA powraca, starając się pokonać konkurencję w poddaniu się dzięki technicznemu, realistycznemu silnikowi walki.
Platforma	„PS4”, „Xbox One”
Alternatywne nazwy	„UFC 2”
Data wydania	1 stycznia 1970 (USA), 1 stycznia 1970 (Wielka Brytania)

Mniej