Recenzja hazardzisty

Nie umiem czytać Marka, nie umiem czytać pokerowej twarzy Marka…

Nie umiem czytać Marka, nie umiem czytać pokerowej twarzy Marka…

Mark Wahlberg to Jim Bennett, najbardziej zblazowany, cyniczny, totalny dupek, a jednocześnie fajny profesor college'u, jakiego kiedykolwiek widziałeś. Jest także hazardzistą, spędzając noce w koreańskim domu gier, obstawiając dziesiątki tysięcy w rozdaniu blackjacka lub kręceniu kołem ruletki.

Nie mając ćwierć mili w dołku, Bennett stwierdza, że ​​jego kredyt został anulowany; ma tydzień na znalezienie gotówki lub utratę części ciała, a tylko pogarsza sytuację, pożyczając i dmuchając 50 000 $ od znanego rekinka pożyczkowego (Michael Kenneth Williams), a następnie naciskając innego złego pożyczkodawcę (John Goodman, łysy i topless w saunie) za gotówkę…

Hazardzista to remake mocnego dramatu z 1974 roku, którego scenariusz (z dużą dozą autobiografii) napisał James Toback, umiejętnie zagrany przez Jamesa Caana i wyreżyserowany przez Karela Reisza ( Kobieta porucznika francuskiego ). Tutaj ster należy do Ruperta Wyatta, co oznacza zmianę tempa po Powstanie planety małp . Nie zapominajmy, że Wyatt zadebiutował jako mały napięty dramat o ucieczce z więzienia Uciekinier , oraz Hazardzista widzi, jak ponownie skupił się na badaniu postaci, w którym scenki nie obejmują armii małp na szarżujących koniach, ale obrót karty lub odbicie srebrnej kuli.

Te sceny hazardu są niesamowite, naładowane fascynacją wrakiem samochodu, gdy Bennett wielokrotnie wchodzi na całość. Czy jest to próba poczucia, że ​​żyje? Egoistyczne przekonanie, że może pokonać system? Pieprz się z matką (Jessica Lange) i uprzywilejowanym pochodzeniem? Nienawiść do siebie? Życzenie śmierci? Scenariusz Williama Monahana ( Zmarli ) odmawia udzielania odpowiedzi, a agresywnie elokwentny Bennett Wahlberga pozostaje pokerzystą przez cały czas, pozornie nie dbając o ani o jotę, czy wygra dużo, czy wszystko przegra.

Oczywiście, czy publiczność może martwić się losem faceta, który sam wydaje się tak obojętny, to inna sprawa – brak ekspozycji dodaje tajemnicy filmowi przepełnionemu nastrojowymi nocnymi wizualizacjami, ale przydałoby się trochę więcej psychologii zdjęcie.

Brak wymiaru jest również niedostateczny dla niesamowicie utalentowanej Brie Larson ( Krótkoterminowe 12 ), tutaj gra utalentowanego studenta literatury wciągniętego w wir Bennetta. Silna i początkowo hipnotycznie nieprzenikniona, wkrótce zostaje zapakowana do pudełka z napisem „zainteresowanie miłością”, gotowa odegrać swoją rolę w schematycznym finale. Wstyd, bo Hazardzista ma sprawiedliwy udział asów. Gdyby tylko rozegrał swoje rozdanie trochę inaczej, mógłby wygrać dużo.

Więcej informacji

Premiera kinowa	23 stycznia 2015
dyrektor	Ruperta Wyatta
W roli głównej	„Mark Wahlberg”, „Brie Larson”, „John Goodman”, „Jessica Lange”
Dostępne platformy	Film

Mniej