Recenzja Hitman: The Complete First Season: „Rozległe środowiska pełne możliwości i potencjału”

Nasz werdykt

Udane wskrzeszenie Hitmana. Zręczny projekt systemów i świetne poziomy, nieco zawiedzione problemami produkcyjnymi i ograniczeniami online.

Plusy

• To jak Krwawa Pieniądze, ale większe
• Nowy system przebrań działa znakomicie
• Zaprojektowany do powtórek, więc zawsze jest coś nowego do wypróbowania

Cons

• Ta globalna przygoda ponownie wykorzystuje tych samych kilku aktorów głosowych
• Wiele tracisz, jeśli musisz grać w trybie offline

Werdykt GamesRadar+

Udane wskrzeszenie Hitmana. Zręczny projekt systemów i świetne poziomy, nieco zawiedzione problemami produkcyjnymi i ograniczeniami online.

Plusy

• +

  To jak Krwawa Pieniądze, ale większe

• +

  Nowy system przebrań działa znakomicie

  
  
  
• +

  Zaprojektowany do powtórek, więc zawsze jest coś nowego do wypróbowania

Cons

• -

  Ta globalna przygoda ponownie wykorzystuje tych samych kilku aktorów głosowych

• -

  Wiele tracisz, jeśli musisz grać w trybie offline

  
  
  

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ 30 zł w Amazon

Viktor Novikov został otruty, porażony prądem, uduszony, postrzelony, zmiażdżony pod ciężarem awangardowej platformy oświetleniowej, zepchnięty do rzeki i utopiony w toalecie. Nie został jeszcze zabity przez zdalnie zdetonowaną bombę ukrytą w kamerze. Myślę, że spróbuję tego później. Novikov jest rosyjskim oligarchą, potentatem modowym i finansistą międzynarodowej siatki szpiegowskiej. Co ważniejsze, jest on celem – jedna z wielu oznaczonych postaci rozsianych po sześciu głównych misjach Hitmana. Twoim zadaniem jako legendarnego zabójcy Agenta 47 jest zabicie każdego z tych celów. Nie będziesz chciał nowych, ciekawych sposobów na zrobienie tego.

Sześć poziomów może wydawać się szczupłe, ale każda z misji Hitmana jest duża i szeroka. Wybór i różnorodność są integralną częścią projektu – niezbędna część oryginalnego wydania epizodycznego, w którym każdy odcinek musiał podtrzymywać graczy przez miesiące. Każdy odcinek został teraz połączony w jeden pakiet – cała główna kampania, trzy dodatkowe misje i nowy, bardziej wymagający poziom trudności – i wydaje się ogromny. Dla tych, którzy chcą osiągnąć idealną rangę Cichego Zabójcy, pierwsza próba wykonania misji może zająć nawet godzinę. Zabicie celu bez wykrycia wymaga znalezienia słabych punktów w zawiłym mechanizmie systemów bezpieczeństwa i pętlach patrolowych NPC.

Jako seria, Hitman zawsze czuł się wyjątkowy wśród gier skradanki. Rzadko musisz się skradać, a zamiast tego musisz ukrywać się na widoku. Przebrania zabrane od nieprzytomnych lub martwych NPC pozwalają ci się wtopić, omijając punkty kontrolne nie poprzez znajdowanie tras wokół, ale udając kogoś innego. Tutaj system przebrań został dopracowany, aby usunąć wszelkie wątpliwości. Jeśli jesteś przebrany za kelnera, możesz swobodnie chodzić tam, gdzie kelnerowi pozwoli, i chyba że robisz coś podejrzanego, np. noszenie pistoletu lub topienie kogoś w toalecie, nikt Ci nie będzie przeszkadzał.

Wyjątkiem są pewni inni członkowie zawodu, za którego się udajesz, oznaczeni monitem interfejsu użytkownika, którzy rozpoznają, że nie należysz do nich. To elegancki system. W poprzednich grach Hitman – nawet chwalona Krwawa Forsa – podejrzenia mogą być młotem kowalskim w twoim planie. W Hitmanie masz miejsce do spiskowania i ponownej oceny. Akcja z chwili na chwilę nie polega na infiltracji, ale na manipulacji. W związku z tym Hitman spełnia podstawową fantazję, która różni się od innych gier.

Dotarcie do celu może być żmudną, ale satysfakcjonującą pracą, którą łagodzi fakt, że Hitman rzadko karze za drobne błędy. Nawet jeśli najlepsza ocena zniknie, niechlujne ukończenie nadal pozwala zdobywać punkty wyzwań, które odblokowują nowy sprzęt i alternatywne lokalizacje początkowe. Często można odzyskać siły po strzelaninie na pełną skalę przeciwko wielu ochroniarzom. A nawet porażka jest okazją do nauki, bo Hitman jest przeznaczony do powtórki.

Jest kampania i dość nijaka historia opowiedziana w przerywnikach filmowych po misji i za pośrednictwem dialogu NPC, ale struktura Hitmana nie wymaga, abyś rozgrywał każdy poziom po kolei. Warto to zrobić, głównie po to, aby zobaczyć, jak deweloper IO Interactive eksperymentuje z podstawowym szablonem Hitmana na późniejszych poziomach. Możesz jednak przeskakiwać między lokalizacjami, próbując wielu działań – od głównych misji po eskalacje, które sprawdzają twoją zdolność do adaptacji i udoskonalania, dodając nowe komplikacje za każdym razem, gdy grasz.

To oddanie różnorodności i powtarzalności jest powodem, dla którego pokonałem Novikova na tak wiele interesujących sposobów. Możliwe jest zabicie celu pociskiem lub drutem światłowodowym, ale w każdym z nich czeka na Ciebie także szereg wypadków na zamówienie. Umieściłem wybuchową piłkę golfową na polu naukowca i upuściłem wypchanego łosia na głowę bankiera inwestycyjnego. Blood Money zawiera również wypadki, ale Hitman idzie dalej, wiążąc je w system zwany „Możliwościami”, który pozwala manipulować celem na określone sposoby.

Okazje domyślnie umieszczają znaczniki celów na każdym z kroków potrzebnych do ich ukończenia. Jest to poziom trzymania się za rękę, który wydaje się zbyt apodyktyczny dla konkretnego wyzwania Hitmana. Można je stonować lub całkowicie wyłączyć, a warto to zrobić, aby dowiedzieć się wszystkiego na bieżąco. Zredukowany do przewodnika krok po kroku, Hitman jest zarówno zbyt krótki, jak i łatwy do poczucia satysfakcji.

Sześć poziomów obejmuje cały świat i wszystkie są co najmniej dobre. Dwie jednak są świetne. Sapienza i Hokkaido wyróżniają się, pierwszy będąc najlepszym przykładem piaskownicy w stylu Blood Money o znacznie większym rozmiarze i zakresie, a drugi poprzez eksperymentalne ulepszenie przebrań, które określają sposób poruszania się po poziomie. Często jednak lokacje Hitmana nie są tak silne, jak motyw Krwawej forsy. Poziom Mardi Gras w tym meczu był specyficzny dla Nowego Orleanu. Tego samego nie można powiedzieć np. o Hitman's Bangkok Hotel, który tylko powierzchownie przedstawia swoją lokalizację.

Zauważysz również wiele powtórzeń dźwiękowych, zarówno muzyki, jak i aktorów głosowych. Jak na ironię, te wady osłabiają zanurzenie w sposób, który działa na korzyść Hitmana. W Blood Money postacie niezależne były seksualnymi karykaturami – nieludzko proporcjonalnymi groteskami, które odciągały gracza od akcji w sposób, który odzwierciedlał oddzielenie 47 od świata jako całości. Słuchanie tych samych kilku aktorów głosowych jest mniej przemyślaną techniką, ale daje podobny efekt – zmniejsza poczucie rzeczywistości i pozwala, by projekt systemu błyszczał jak intelektualna łamigłówka w sposób, który stawia cię w podobnym nastawieniu precyzyjny, profesjonalny zabójca, którego zamieszkujesz. Staram się nie myśleć o tym za dużo.

Zdecydowanie największym problemem są wymagania internetowe Hitmana. To nie jest gra wieloosobowa, ale postępy, rankingi i ukończenie wyzwań wymagają połączenia online. Jeśli zrezygnujesz z połączenia na średnim poziomie, zostanie ono wstrzymane do momentu przywrócenia. Są elementy, które oczywiście wymagają połączenia – zarówno kontrakty tworzone przez graczy, jak i wrażliwe na czas cele Nieuchwytne, których można spróbować tylko raz. Ale poza tymi konkretnymi typami misji, nic nie uzasadnia takich ograniczeń.

Zakładając jednak, że możesz utrzymać spójny związek, Hitman to radość. I jest jeszcze lepszy dzięki nowemu trybowi trudności Professional. Ulepsza każdy poziom, aby usunąć pewne taktyki, i ogranicza cię do jednego zapisu w połowie misji. Zmiany wystarczą, aby znane scenariusze znów były napięte. Początkowo byłem rozczarowany, że nie ograniczono opcji stonowania, która pozwala 47 nie śmiertelnie obezwładniać każdego NPC – zmiana z Blood Money, która przy normalnych trudnościach często wydaje się nieco zbyt wyrozumiała. Jednak po wielu niefortunnych biegach zawodowych podejrzewam, że zwiększony rozmiar i gęstość tych środowisk nie wesprze takiej zmiany.

Hitman to pewny powrót IO, po kontrowersyjnym odejściu z Hitman: Absolution. Ten pierwszy sezon zaczyna się dobrze, serią solidnych misji, które prezentują nowy zakres, a kończy kilkoma interesującymi iteracjami tego szablonu. Niewielki spadek w połowie sezonu, z kompetentnym, choć nie wyróżniającym się Marrakeszem i Bangkokiem, nie umniejsza tego osiągnięcia. Podczas gdy Blood Money zachowuje przewagę tematycznie, wyrafinowane skupienie projektu i rozległe środowiska wypełnione możliwościami i potencjałem sprawiają, że Hitman jest silnym następcą.

Możesz przeczytać nasze epizodyczne recenzje Hitman tutaj. Ta gra została zrecenzowana na PS4.

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ 30 zł w Amazon Werdykt 4

4 z 5

Hitman: Cały pierwszy sezon

Udane wskrzeszenie Hitmana. Zręczny projekt systemów i świetne poziomy, nieco zawiedzione problemami produkcyjnymi i ograniczeniami online.

Więcej informacji

Dostępne platformy

PS4, Xbox One

Mniej