Recenzja LA Noire

Dlaczego zawsze biegają?

Plusy

• Fascynująca historia i postacie
• Akcja jest stosunkowo prosta
• ale dużo zabawy
• Śledztwo jest zaskakująco wciągające

Cons

• Sporadyczne wizualne czkawki
• Kilka za dużo misji śledzących
• Brak sygnału zwrotnego, gdy jesteś postrzelony

Plusy

• +

  Fascynująca historia i postacie

  
  
  
  
  
• +

  Akcja jest stosunkowo prosta

• +

  ale dużo zabawy

• +

  Śledztwo jest zaskakująco wciągające

  
  
  

Cons

• -

  Sporadyczne wizualne czkawki

• -

  Kilka za dużo misji śledzących

• -

  Brak sygnału zwrotnego, gdy jesteś postrzelony

  
  
  

Są dwie rzeczy, które musisz wiedzieć, wchodząc do LA Noire, a pierwszą jest to, że nie jest to tylko Grand Theft Auto z lat 40. XX wieku. Tak, oferuje dużo jazdy i strzelania w otwartym świecie, ale jest prawdziwy skupiamy się na dochodzeniu. I chociaż prawdopodobnie już zdajesz sobie sprawę z jego aspektów detektywistycznych, możesz być zaskoczony, gdy dowiesz się, że w rzeczywistości spędzisz znacznie więcej czasu na przeszukiwaniu miejsc zbrodni i przesłuchiwaniu podejrzanych, niż ściganiu ich i/lub strzelaniu do nich.

Po drugie, Noire zadaje bardzo mało ciosów. Historia Cole'a Phelpsa, ambitnego młodego detektywa i bohatera wojennego wspinającego się po szczeblach policji Los Angeles, zagłębia się w obskurne, często niepokojące podbrzusze Hollywood z lat 40. XX wieku. Jak w pozornie każdej powieści noir w Los Angeles, tuż pod słonecznym przepychem czai się szambo przemocy i korupcji, a zadaniem Cole'a jest codzienne brnięcie w to, wchodząc w częsty kontakt z przerażającymi gwałcicielami, pijakami bijącymi żony, rozpaczającymi rodziny i przynajmniej kilka poobijanych, nagich i/lub spalonych zwłok.

Treść nie jest dużo bardziej graficzna niż przeciętny telewizyjny dramat o gliniarzach (oprócz okazjonalnych nagości), ale jest to ciężki temat dla gry, a Noire gra to zaskakująco prosto, z bardzo małą ilością ironicznego humoru, który charakteryzuje większość wydawnictw Rockstar .

Zakładając, że te dwa pierwsze akapity Cię nie odstraszyły – albo jeszcze lepiej, że wzbudziły Twoje zainteresowanie – są szanse, że pokochasz L.A. Noire. Łącząc aspekty z GTA, gier Ace Attorney i połączonych dzieł Jamesa Ellroya, Raymonda Chandlera i wszystkich reżyserów filmów noir, Noire wydaje się pierwszą naprawdę kompletną symulacją detektywistyczną, w jaką kiedykolwiek graliśmy.

To także najbardziej przekonujące. Rozwijając się w 21 oddzielnych przypadkach, Noire snuje fascynujące narracje o gangsterach, seryjnych mordercach, skorumpowanych lekarzach i skradzionej dostawie morfiny klasy wojskowej – i chociaż wszystkie wydają się oddzielne, stopniowo łączą się, aby stworzyć większą, nadrzędną historię, która jest nie do końca widoczne do samego końca. Wszystko to odbywa się z fantastyczną grą aktorską, która – dzięki rewolucyjnej technologii przechwytywania twarzy zastosowanej w Noire – jest jednocześnie głęboko przekonująca i nieco upiorna.

W centrum tego wszystkiego jest Cole: ciasny, wykształcony i pozornie pozbawiony poczucia humoru, chce zdobyć cytaty i wyrobić sobie markę – i na początku wygląda jak robotyczny dupek. To się jednak zmienia z biegiem czasu i – częściowo dzięki przerywnikom filmowym z II wojny światowej, które pojawiają się między przypadkami – stopniowo dowiesz się, że jest znacznie bardziej skomplikowany, niż się wydaje. Czekając, aż dorośnie, zyskasz mnóstwo osobowości od jego pięciu partnerów, którzy zmieniają się wraz z każdym biurkiem, na którym pracuje Cole w trakcie gry.

Niektórzy są przyjaźni, inni są zepsuci, a niektórzy są kompletnymi draniami, ale jeden z nich przez cały czas będzie podążał za Cole'em, aby udzielać wskazówek, komentarzy, wsparcia ogniowego i (jeśli nie masz ochoty prowadzić samochodu) dowolny punkt na ogromnej mapie. (Mogą jednak również przeszkadzać, więc staraj się nie zabłąkać w ciasne ślepe uliczki, bo możesz utknąć).

Więc jak to gra?

Niezależnie od tego, na którym biurku się znajdujesz, większość przypadków obejmuje sześć podstawowych rodzajów rozgrywki: śledztwo, przesłuchanie, bieganie, walka, prowadzenie pojazdu i strzelanie. Podczas sekwencji śledztwa zostajesz uwolniony na miejscu zbrodni (lub innym interesującym miejscu) i wędrujesz w poszukiwaniu wskazówek, które mogą obejmować od pozornie nieistotnych dokumentów po makabryczne rany na zwłokach. Często też nie wystarczy po prostu je znaleźć i często będziesz musiał otworzyć obiekt lub trochę nim poruszyć, aby jego znaczenie stało się jasne.

Aby uczynić to mniej zniechęcającym, dostępna jest funkcja wspomagania, która wibruje kontrolerem i odtwarza dźwięk fortepianu, gdy tylko znajdziesz się w pobliżu wskazówki. Chociaż asysta jest fajna, ma również tendencję do przekształcania śledztwa w bezcelową wędrówkę w poszukiwaniu kolejnego szumu, więc ci, którzy wolą wykorzystać swoje rzeczywiste możliwości obserwacji, mogą wyłączyć tę funkcję. (Tak czy inaczej, muzyka śledcza będzie odtwarzana, dopóki nie zostaną znalezione wszystkie wskazówki, chociaż możesz to również wyłączyć.)

Wskazówki, które znajdziesz, są następnie kluczowe w fazie przesłuchania, podczas której będziesz używać notatnika Cole'a (który działa podejrzanie jak PDA) do zadawania pytań świadkom i podejrzanym. W tym miejscu do gry wkracza imponująca technologia przechwytywania twarzy Noire, ponieważ będziesz musiał obserwować ich miny, aby sprawdzić, czy coś ukrywają.

Powyżej: Jedną z tych opcji jest prawidłowa odpowiedź na jego stwierdzenie – pozostałe dwie sprawią, że nie odpowiesz na pytanie

Podczas gdy przechwytywanie twarzy pozwala na pełny zakres ludzkiej ekspresji, nie musisz się martwić, że aktorzy będą zbyt subtelni; jeśli mówią prawdę, zwykle patrzą niezachwianie w oczy Cole'a, podczas gdy większość kłamców wygląda na podejrzanych i zdenerwowanych. W tym momencie pytanie nie brzmi, czy kłamią, ale czy masz wskazówkę, że udowadnia kłamią – a jeśli nie jesteś pewien, czy zbieranie wątpliwości jest może lepszą opcją.

Pomyśl o tym jak o systemie prasy/oskarżeń od Phoenixa Wrighta, z tą różnicą, że masz tylko jedną szansę na prawidłową ocenę każdej odpowiedzi (chyba że odtwarzasz sprawę, oczywiście). Popełnij zbyt wiele błędów, a i tak zakończysz sprawę pomyślnie – dzięki rozgałęziającym się wynikom gra zawsze znajdzie sposób, niezależnie od tego, czy jest to wprowadzenie świadka z ostatniej chwili, czy przekierowanie z powrotem do jakiejś wskazówki, którą przegapiłeś – ale ty Twój kapitan prawdopodobnie nakrzyczy na ciebie za niekompetencję.

Dobrze więc, że możesz czerpać z puli maksymalnie pięciu punktów intuicji, przyznawanych za rozwiązywanie mniejszych spraw i/lub podnoszenie rangi Cole'a (co zapewnia również nowe stroje i dostęp do unikalnych pojazdów). Wydaj punkt intuicji, a możesz wyeliminować błędną odpowiedź podczas przesłuchania (jak również większość niewłaściwych dowodów na poparcie oskarżenia o kłamstwo) lub przejść do trybu online, aby zobaczyć, jak inni gracze odpowiedzieli na pytanie. Możliwe jest również ujawnienie wszystkich wskazówek na miejscu zbrodni, jeśli w trakcie śledztwa utkniesz.

Więcej informacji

Gatunek muzyczny	Akcja
Opis	L.A. Noire to oszałamiające osiągnięcie technologiczne, oferujące fantastycznie szczegółowy otwarty świat, niezwykle wciągającą fabułę, zróżnicowaną rozgrywkę i jedne z najlepszych występów aktorskich, jakie kiedykolwiek pojawiły się w grze. Co bardziej imponujące, wszystkie jego części pięknie ze sobą współpracują, tworząc niezwykle zabawną przygodę, którą warto odtworzyć przynajmniej raz.
Platforma	„Xbox 360”, „PS3”, „PC”
Ocena cenzury w USA	„Dojrzały”, „Dojrzały”, „Dojrzały”
Ocena cenzora w Wielkiej Brytanii	„18+”, „18+”, „18+”
Data wydania	1 stycznia 1970 (USA), 1 stycznia 1970 (Wielka Brytania)

Mniej