Recenzja ludzkości: „Odświeża gatunek 4X”

(Zdjęcie: SEGA)

Nasz werdykt

Uwzględniając motywacje graczy od początku do końca, Humankind odświeża gatunek 4X – nawet z kilkoma technicznymi załamaniami.

Plusy

• System tasowania kultur zapobiega slogowi w środkowej fazie gry
• Możesz wygrać będąc najsłynniejszym farmerem, jeśli chcesz
• Narracyjne wydarzenia i wydarzenia obywatelskie tworzą wyjątkowe rozgrywki

Cons

• Odnajdywanie ścieżek przez sztuczną inteligencję czasami łatwo się rozprasza
• Łatwo odnieść zwycięstwo sławy bez dotarcia do ostatniej ery

Werdykt GamesRadar+

Uwzględniając motywacje graczy od początku do końca, Humankind odświeża gatunek 4X – nawet z kilkoma technicznymi załamaniami.

Plusy

• +

  System tasowania kultur zapobiega slogowi w środkowej fazie gry

• +

  Możesz wygrać będąc najsłynniejszym farmerem, jeśli chcesz

  
  
  
• +

  Narracyjne wydarzenia i wydarzenia obywatelskie tworzą wyjątkowe rozgrywki

Cons

• -

  Odnajdywanie ścieżek przez sztuczną inteligencję czasami łatwo się rozprasza

• -

  Łatwo odnieść zwycięstwo sławy bez dotarcia do ostatniej ery

  
  
  

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ Sprawdź Amazon

Ludzkość usuwa warunki zwycięstwa z innych gier 4X i zastępuje je jednym wskaźnikiem: sławą. Chociaż nie jest to całkowicie wyjątkowe – działa na podobnym poziomie, co zwycięstwa punktowe w Civilization – zapewnia „zwycięstwo rezerwowe” z przodu i na środku. Koniec z sumowaniem interesujących rzeczy, które zrobiłeś jako swego rodzaju łamacz remisów, interesujących rzeczy, które robisz są punkt. Wytyczasz nowy kontynent? Sława. Najpierw odkryjesz pismo? Sława. Absolutny Najlepsza w rolnictwie? Sława.

Szybkie fakty: Ludzkość

(Źródło zdjęcia: Amplitude Studios)

Platformy: komputer, Google Stadia
Data wydania: 17 sierpnia 2021
Deweloper : Studia amplitudy
Wydawca : SEGA

Rozpoczynasz grę w epoce neolitu, bez żadnej kultury. Twoja kultura określa, kim jesteś w danej epoce – od budowniczych starożytnego Egiptu po brytyjskich ekspansjonistów – ale to nie może się rozwijać w próżni, więc Twoim pierwszym zadaniem jest zdobycie terenu. Eksplorując, polując i walcząc z innymi osadnikami, gromadzisz wpływy potrzebne do zasiedlenia pierwszych placówek, które ostatecznie staną się Twoimi rozległymi miastami. Osiągnięcie pewnych kamieni milowych przyniesie ci gwiazdy epoki (które z kolei przynoszą sławę), a wystarczy jeden, zanim będziesz mógł wybrać swoją pierwszą kulturę i przejść do starożytnej ery – lub czaić się w epoce neolitu, aby dalej zbierać gwiazdy i sławę.

Każda kultura ma kluczową siłę – taką jak ekspansja, agraryzm lub nauka – a zdobywanie gwiazd epoki za tę konkretną siłę zapewnia ci o cal większą sławę niż inne rodzaje osiągnięć. Tak więc dla starożytnych Olmeków, w których grałem po raz pierwszy, ich siła była esteta - z naciskiem na dyplomację i wpływy. Ta siła przyszła wraz z umiejętnością, której mogłem użyć, aby przywrócić moje terytorium z powrotem pod moją strefę wpływów, popychając dzieła sztuki, potencjalnie odwracając także pobliskie terytoria. Kiedy po raz pierwszy zdałem sobie sprawę z tego, co się wydarzyło, wydawało mi się to takie podstępne, ale kiedy w pełni przejmujesz terytorium innego imperium pod twoją strefę wpływów, sygnalizuje to skargę w twoim imieniu, więc możesz powiedzieć: hej, myślę, że to wygląda tak mój ludzie, nie twoi – chyba powinniśmy renegocjować te granice, co?

(Źródło zdjęcia: SEGA)

Nigdy nie byłem zwolennikiem eksterminacyjnej części gier 4X, więc te bardziej dyplomatyczne formy poszerzania terytorium zachwycają mnie. Nie możesz grać w dość długą grę tak, jak w wielkiej strategii, ale przejrzyste przyczyny i skutki skarg i żądań składają się na system, który ma sens. Kiedy naciskasz żądanie, odcina szlaki handlowe, a także zdolność każdej ze stron do ulepszania traktatów lub nawiązywania sojuszy. Jeśli ktoś jest naprawdę zależny od dostępu do twojego żelazka – cóż, powinien rozważyć nie przypadkowe posiadanie części tego, co jest oczywiście Twój ziemia zatem.

Nawet jeśli nie zależy mi na eksterminacji, system walki Ludzkości jest dobry. Od samego początku skupia wiele jednostek w jednej armii, które rozkładają się na pozycje taktyczne dopiero w momencie potyczki i przyspieszają turę z trzema tam i z powrotem w każdej z nich. Podobało mi się to wystarczająco do polowania na słonie i jelenie, ale niektóre roztargnione odnajdywanie ścieżek przez sztuczną inteligencję zniechęciły mnie do przedłużającej się wojny. Na przykład, twoje armie anulują swoje zadania, jeśli ich ścieżka zostanie zakłócona (np. przez urwisko), więc muszą przypominać, co robić – i nie utonąć, gdy pozwolisz na otwarte morze.

Wrogowie ideologiczni

(Źródło zdjęcia: SEGA)

Więc po tym, jak zasmakowałem w polowaniu na jelenie i słonie, zostałem do zastraszania innych imperiów w staromodny sposób. A ja nawet nie potrzebować zastraszyć ich wszystkich, ponieważ system ideologii gry przeznaczył niektóre z naszych imperiów na szybkie przyjaźń. Wydarzenia narracyjne (które pojawiają się w odpowiedzi na twoje działania) i obywatelskie (które pojawiają się w odpowiedzi na wydarzenia narracyjne) określają twoją ideologię: jesteś tradycyjny, czy bardziej postępowy? Kolektywista czy indywidualista? Jakie społeczeństwo chcesz prowadzić, o Boże Imperatorze?

Podczas gdy twoje wybory mają mechaniczne skutki, na standardowym poziomie trudności nie zauważyłem, aby zostały dokonane lub złamane – głównie zbudowałem socjalistyczne imperium mojego serca i starałem się nie myśleć zbyt intensywnie o wrodzonej sprzeczności. Ten nacisk na wydarzenia narracyjne sprawił jednak, że rozgrywka była specyficzna – przeszedłem przez to, myśląc o tym, jak następnym razem dokonam innych wyborów. Co by się stało, gdybym przyjął inne podejście do swobód religijnych? A jakie zwięzłe spostrzeżenie poczyniłby wtedy narrator?

Bycie wiecznym Bogiem Imperatorem (a żeby było jasne, to mój dobór słów, a nie gra) oczywiście rodzi pytanie o historyczną rolę kultur, którymi się grasz. Nie jesteś jakimś konkretnym figurantem, ale swoim własnym niestandardowym awatarem – w moim przypadku podobnym do ciebie z fajną blizną na twarzy. Nie gram w takie gry dla dokładności historycznej i jest to coś, co marketing ludzkości konkretnie deklaruje (bardziej niż historia, to twoja historia), ale wciąż daje mi to chwilę, by zatrzymać się, że każda kultura po prostu… zastępuje poprzednią. Starożytni Olmekowie zostali wchłonięci przez Persów Achemenidów, wyprzedzonych z kolei przez Franków, którzy krótko zabawiali Japończyków Edo, zanim wrócili na scenę jako Francuzi. To dziwnie życzliwe – każda zmiana władzy między własnym imperium a konkurencyjnym musi rozgrywać się na arenie światowej, ale przejście er po prostu są .

(Źródło zdjęcia: SEGA)

Aby umieścić szpilkę we wszelkich kwestiach koncepcyjnych, to właśnie to przemieszanie kultur sprawia, że ​​Ludzkość nie staje się hańbą. Gry 4X mogą często ciągnąć się w środkowej fazie gry, gdzie cała ekscytacja dzieje się wokół ustawiania się i ścigania się w kierunku końcowych celów, a środek jest po prostu… czymś w rodzaju przepychania się. Zwiększanie liczb. Pozbywając się celów końcowych w grze, Ludzkość nie tylko skupia się na rodzaju gry, którą uważasz za interesującą, ale możesz również to zmienić, aby zachować zarówno interesującą, jak i konkurencyjną grę, ponieważ kultura każdej epoki wzajemnie się wyklucza – jeśli inne imperium bije cię do słupka, musisz zadowolić się drugim, trzecim lub czwartym wyborem.

Więc może grałeś jako kultura agrarna, dopóki nie postawiłeś stopy na nieznanym wcześniej kontynencie (czyn konkurencyjny, dobry dla ciebie). Zwrot do kultury ekspansjonistycznej może pomóc ci zdobyć dodatkową sławę dzięki szybkiemu zasiedleniu wyspy, a może właśnie trafiłeś na ropę i chcesz przejść do kultury naukowej, aby przeskoczyć przez drzewo technologii i ją wykorzystać. I oczywiście, gdy już wykorzystasz swoją pozycję jak najlepiej, zawsze możesz przejść w następnej erze do kultury, która potrafi najlepiej wykorzystać budynek i zamiast tego wypełnić resztę swojej ziemi drzewami – ponieważ zanieczyszczenie naprawdę zaczyna się nawarstwiać nadchodzi era przemysłowa. Chociaż w mojej socjalistycznej utopii zdusiłem to w zarodku tak bardzo, jak to możliwe, więc nigdy nie widziałem, czy to ma coś istotnego. Jednak obserwowanie, jak liczba zanieczyszczeń rośnie na turę, z pewnością napawało mnie przerażeniem o 1 w nocy!

Tempo tam i z powrotem

(Źródło zdjęcia: SEGA)

Zjawisko jeszcze jednej tury, które wpędzało mnie w późną noc, było bardzo realne – co jest prawdopodobnie równie dobre, ponieważ gra osiągnęła swój naturalny koniec 300 tur przed osiągnięciem ostatniej ery. W drugiej grze o długości „blitz” (75 tur) skończyłem w erze przemysłowej i postanowiłem kontynuować po zakończeniu, aby dotrzeć do epoki współczesnej i zatrzymać się, gdy spełniłem jeden z drugorzędnych warunków zakończenia. Następnie zajęło jeszcze 60 tur, aby uzyskać siedem współczesnych gwiazd. To nie jest przerywanie gry – drugorzędne zakończenia nie są warunkami wygranej, tylko „wczesne” zakończenia – ale z pewnością jest wyłączone, ponieważ chcesz zobaczyć wszystkie epoki.

Chociaż przedwczesne zakończenie było prawdopodobnie najbardziej zaskakujące, nie był to jedyny problem z tempem, jaki miałem. Często otrzymywałem informację, że populacja w jednym z moich miast zmniejszyła się z powodu braku żywności, podczas gdy każdy inny wskaźnik sugerował, że powinna rosnąć. Wydawało się, że populacja w stagnacji nie ma żadnego statusu – tylko rośnie lub głoduje, z niedopasowaną komunikacją między nimi.

(Źródło zdjęcia: SEGA)

Ten problem i ten, który pojawił się, gdy otrzymywałem powiadomienia o stanie wojennym o imperiach, byłem prawie pewien, że jestem nie w stanie wojny, wyróżniał się tak znacząco, ponieważ ludzkość jest poza tym szczególnie dobra w komunikacji. Jako ktoś, kto musi mentalnie odfiltrować większość bałaganu w interfejsie użytkownika w większości gier, Ludzkość jest imponująco intuicyjna w tym, co ci przedstawia – koniec z wydawaniem koni, ponieważ nie jesteś jeszcze pewien, co to oznacza dla ciebie lub przypadkowo podpisywanie sojuszy z ludźmi, którzy ssać lub potrójne sprawdzenie, czy był to kafelek lasu lub kafel lasu, który dawał lepsze korzyści z placówki. To też po prostu ładny do oglądania dzięki silnemu kierunkowi kolorów i polam mozaiki – chociaż główna czcionka używana w wydarzeniach narracyjnych nie jest najbardziej czytelna, chwiejąc się na siebie, będąc jednocześnie niskokontrastową i złożoną wizualnie.

Ludzkość może nie wymyślać koła na nowo, ale dokładnie je wzmacnia. Nawet nie zdawałem sobie sprawy, ile uderzeń do tej pory otrzymało to coś. Choć uważam, że jego sukcesionistyczne podejście do kultur historycznych jest dziwne, Humankind jest, bez przesady, jedną z najprzyjemniejszych gier 4X, w które można grać. Każdy typowy dla tego gatunku punkt bólu został wymasowany, a na jego miejscu pojawiło się coś, co stanowi zarówno piaskownicę prowadzoną przez graczy, jak i strategię rywalizacji. Może mieć kilka problemów technicznych do rozwiązania, ale jego podstawowa konstrukcja oznacza, że ​​każdy znajdzie coś dla siebie. Sprowadź światowej sławy kupców-naukowców-rolników.

Recenzja na PC z kodem dostarczonym przez wydawcę.

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ Sprawdź Amazon Werdykt 4,5

4,5 na 5

Ludzkość

Uwzględniając motywacje graczy od początku do końca, Humankind odświeża gatunek 4X – nawet z kilkoma technicznymi załamaniami.

Więcej informacji

Dostępne platformy	szt
Gatunek muzyczny	4X

Mniej