Recenzja Mad Maxa: Twój świat to ogień i krew

Nasz werdykt

Mad Max może zostać stworzony ze znanych części innych gier, ale chaos, jaki tworzy niszczący samochody i łamiący czaszki, jest satysfakcjonującą i ekspansywną przygodą.

Plusy

• Istnieje ogromny otwarty świat do przygody, jakkolwiek uznasz to za stosowne
• Świetna równowaga między pieszą a akcją samochodową pełną nowych historii
• Bardzo satysfakcjonujący rozwój postaci i umiejętności

Cons

• Historia cienka jak papier
• Słaby system misji i śledzenie
• Zbyt wiele nijakich amerykańskich głosów jak na tak kultową australijską postać

Werdykt GamesRadar+

Mad Max może zostać stworzony ze znanych części innych gier, ale chaos, jaki tworzy niszczący samochody i łamiący czaszki, jest satysfakcjonującą i ekspansywną przygodą.

Plusy

• +

  Istnieje ogromny otwarty świat do przygody, jakkolwiek uznasz to za stosowne

• +

  Świetna równowaga między pieszą a akcją samochodową pełną nowych historii

  
  
  
• +

  Bardzo satysfakcjonujący rozwój postaci i umiejętności

Cons

• -

  Historia cienka jak papier

• -

  Słaby system misji i śledzenie

  
  
  
• -

  Zbyt wiele nijakich amerykańskich głosów jak na tak kultową australijską postać

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ 3,99 USD w Amazon 21,82 $ w Amazon 21,95 $ w Amazon

Biedny stary Max. Wygląda na to, że nie może rozpocząć dnia bez wyrzucenia rozsądku z czaszki i pozostawienia go na śmierć na pustyni. To dla niego jak budzik. Tylko bez drzemki i więcej butów. Powiązanie Warnera, choć dziwnie oddzielone od ostatniego filmu, podtrzymuje tę tradycję, a Max budzi się w kurzu bez samochodu i wyrusza na poszukiwanie zbudowania nowego, głównie za pomocą wysadzania gówna i marszczenia brwi.

Na początku gry poznasz mechanika w stylu Igora o nazwie Chumbucket, który buduje nagie kości Magnum Opus, zastępującego kultowego Interceptora z filmu. Stanowi kręgosłup całej historii, gdy Max próbuje oszukać ją do poziomu wystarczająco wysokiego, aby dotrzeć do mitycznych „Plains of Silence”, arbitralnej fabuły MacGuffina, która napędza całą sprawę.

Aby to osiągnąć, zostajesz uwolniony na rozległej, gęsto zaludnionej mapie, wykonując misje dla różnych pomniejszych watażków i próbując zmniejszyć wpływ dominującego gangu Scrotusa, niszcząc jego bazy, pola minowe, przypominające totemy strachy na wróble i inne przejawy mocy . Pod względem skali jest to dokładnie tak samo, jak w Wiedźminie 3, ponieważ ma rodzaj mapy, która sprawia, że ​​​​chcesz wyłączyć grę, gdy tylko ją zobaczysz – rzecz jest ogromna, z rodzajem zaciemniających znaczników, które czy wycierasz ekran tylko po to, aby upewnić się, że rzeczywiście widzisz go prawidłowo.

To właśnie ta skala jest zarówno największą siłą Mad Maxa, jak i, w mniejszym stopniu, jego słabością. W końcu jest tu dobra gra, ale taka, której odnalezienie zajmuje trochę czasu. Na początku wszystko jest trochę bezcelowe z tak arbitralnym celem ogólnym: próbujesz ulepszyć swój samochód, wykonując misje, aby… hm, ulepszyć swój samochód. Przy tak włochatym kursie pierwsze 4-5 godzin stają się bezkształtnym bałaganem wśród bogactwa rzeczy do zrobienia, co sprawia, że ​​łatwo się zgubić lub znaleźć się w tarapatach powyżej swojego poziomu.

Kiedy jednak miniesz te pierwsze błotniste godziny, świat się otwiera i Mad Max staje się naprawdę przyjemną realizacją postaci. Fabuła, już bardziej rozpraszająca niż dyrektywa, staje się drugorzędna w stosunku do czystej, zakurzonej radości z jazdy w poszukiwaniu kłopotów. Zapomnij o głównej misji, pustkowie to gra. Niezależnie od tego, czy jest to taranowanie konwojów z drogi, czy przedzieranie się przez obozy – wszystko sprowadza się do podróży, idealnej konfiguracji dla oryginalnego Wojownika szos.

Co za świat

Mad Max zarządza dobrym poziomem różnorodności dzięki pustynnej scenerii. Postapokaliptyczna misa kurzu zmienia się i przesuwa podczas eksploracji. Szare odpady ustępują miejsca wystającym skałom lub żółtym wydmom. Są zalane ropą bagna, pola złomu pod prasowaniem, niebo pełne zanieczyszczeń, wyschnięte dno morskie pełne gnijących ciał statków i inne rozpoznawalne pozostałości starego świata. Nawet eksploracja pozornie nieszkodliwego obozu może odkryć drabinę do ciemnych i nieoczekiwanych podziemnych jaskiń.

Walka oparta na kontrze zamienia poczucie wytrenowanego wojownika w awanturnika stąpającego po krawężnikach, zadając brzydkie uderzenia wymachujące pięścią, które miażdżą wrogów pod spodem, jak ktoś rzucający kamienie na bezę. Wczesne walki są trudne, ponieważ brakuje ci umiejętności radzenia sobie z bandytami wymachującymi nożami lub Okrzykami bojowymi, którzy wzmacniają otaczających wrogów. Przebicie się przez mały gang to trud. Odblokuj jednak kilka kontr, aby użyć broni wrogów przeciwko nim lub wykonać natychmiastowe ciosy na ogłuszonych wrogach, i nagle zaczynasz dominować. Jeśli lubisz satysfakcjonujące postępy, budowanie Maxa, aby rozbić tłum War Boys w garstce dewastująco przemyślanych ciosów, jest po prostu najlepsze.

Tak samo jest z samochodem. Wczesne potyczki na drogach mogą przypominać wjeżdżanie na szybki pas autostrady z samym kijem i dużą ambicją. Ale zanim wyposażysz Magnum Opus w lepszy pancerz, kolce, silniki i nie tylko, zmiażdżysz opozycję z drogi, wysadzasz zbiorniki paliwa strzałami z strzelby samochodowej i wyciągasz kierowców z miejsc za pomocą strzałów. harpun charakterystyczny dla gry.

Rozszerza i rozwija twoje narzędzia, które sprawiają, że ta gra brzmi. Nawet przyjazne bazy mają własne drzewko ulepszeń, które zapewnia kolejną warstwę opcji do zabawy. Sprawy mogą zacząć się od ciebie jako ofiary w niebezpiecznym świecie, ale nie potrwa długo, zanim stworzysz Maxa, aby zamiast tego stał się niebezpieczeństwem. W jednej minucie walczysz o przejście z punktu A do punktu B, w następnej spłaszczasz wszystko na swojej drodze, tocząc się z ciosami i improwizując w locie. Czy snajperujesz obronę bazy wroga z daleka, przejeżdżasz obok, piekielnie dla skóry, burząc wieże strażnicze za pomocą harpuna bez zatrzymywania się, czy przemykasz przez szczelinę w murze, o której powiedział ci miejscowy?

Jest kilka rzeczy, które z czasem się nie poprawiają. Istnieje dziwaczne, pozornie przypadkowe użycie głośnika DualShock do efektów dźwiękowych, które mogą na przykład rozpraszać i rozpraszać. Odrobina australijskich akcentów dodaje nieziemskiej magii za każdym razem, gdy jest używana, ale tak naprawdę służy tylko podkreśleniu nijakości amerykańskiej foremki do ciastek, która wypełnia większość gry. Kamera zmaga się również w ciasnych przestrzeniach, powodując problemy, jeśli walka toczy się w korytarzu lub skrzyni transportowej.

Być może największą wadą jest jednak widoczny brak wiary Warnera w to, co ma (cześć minimalna reklama, kod recenzji w ostatniej chwili i ta samobójcza data premiery zgodna z MGS5). To może nie jest przełom, ale jest to satysfakcjonujące doświadczenie, które ma wiele do zrobienia. Do czasu, gdy skończyłem główną historię, miałem już 38 godzin i najwyraźniej ukończyłem 39% (!). Główna historia, pomimo przyziemnego sedna, ostatecznie zapewnia godny punkt kulminacyjny (byłoby to spoilery powiedzieć więcej), zanim wrócisz do wciąż zniechęcającej mapy pełnej baz, zadań pobocznych, dywersji i wszystkiego innego do usunięcia. Fabuła może ledwie istnieć przez większość gry, podczas gdy kierunek i koncentracja wymagają czasu, aby się połączyć, ale nic z tego nie ma znaczenia. Wystarczy być na świecie. Jesteś Mad Maxem, brutalnym nieznajomym przemierzającym pustkowia w chmurze kurzu i przemocy.

Ta gra została zrecenzowana na PS4.

Szalony Maks (PS4) Okazje na PS4 821 opinii klientów Amazon ☆. ☆. ☆. ☆. ☆. 1 oferty dostępne Amazonka główny 24,94 21,95 $ Pogląd Codziennie sprawdzamy ponad 250 milionów produktów w najlepszych cenach obsługiwanych przez The Verdict 4

4 z 5

Mad Max

Mad Max może zostać stworzony ze znanych części innych gier, ale chaos, jaki tworzy niszczący samochody i łamiący czaszki, jest satysfakcjonującą i ekspansywną przygodą.

Więcej informacji

Gatunek muzyczny	Akcja
Opis	Nowa gra osadzona w świecie The Road Warrior
Platforma	„PS4”, „Xbox One”, „PC”, „PS3”, „Xbox 360”
Ocena cenzury w USA	„Ocena w toku”, „Ocena w toku”, „Ocena w toku”, „”,”
Ocena cenzora w Wielkiej Brytanii	'','','','',''
Data wydania	1 stycznia 1970 (USA), 1 stycznia 1970 (Wielka Brytania)

Mniej