Recenzja Pet Sematary: „Piekielna odyseja przypominająca Frankensteina”

Nasz werdykt

Prowadzony przez kilka świetnych występów jest imponującym i intensywnym przykładem tego, jak zaadaptować Stephena Kinga.

Werdykt GamesRadar+

Prowadzony przez kilka świetnych występów jest imponującym i intensywnym przykładem tego, jak zaadaptować Stephena Kinga.

To może wydawać się przerażające, ale tak nie jest, coos, Dr. Louis Reed Jasona Clarke'a do swojej uroczej córki Ellie (Jeté Laurence), wyjaśniający o cmentarzu zwierząt domowych, który zajmuje część ziemi ich nowego domu. Nie wierzysz w ani jedno słowo. Druga adaptacja powieści Stephena Kinga z 1983 roku, Pet Sematary 2019, ma na celu zakopanie się pod skórą – i odnosi sukces.

Ellie i jej matka Rachel (Amy Seimetz) wkrótce widzą (z błędną pisownią) „sematorium” w akcji jako procesja dzieci w maskach, wyglądających jak coś z Wicker Mana, przechodzących obok ukochanego stworzenia do pochowania. Najwyraźniej coś w tej rozległej posiadłości w Ludlow w stanie Maine jest nie tak: Rachel dręczą wizje swojej siostry Zeldy, która zmarła wiele lat wcześniej. Tymczasem niepowodzenie Louisa w uratowaniu ucznia Victora (Obssa Ahmed) przed wypadkiem drogowym wyraźnie nawiedza jego sny.

Sprawy zaczynają się naprawdę kręcić, gdy Church, rodzinny kot, zostaje zabity przez pędzącą ciężarówkę (nie bójcie się, fani kotów, tak naprawdę tego nie widzimy). Zamiast denerwować Ellie, Louis postanawia pogrzebać Churcha i powiedzieć jej, że kotek się zgubił. Z pomocą przyjaznego sąsiada Juda (John Lithgow), Louis udaje się z powrotem na cmentarzysko zwierząt, ale potem Jud przekonuje go, by zakopał kota w kamiennym kręgu dalej.

Źródło zdjęcia: Paramount Pictures

Wkrótce dowiadujemy się, dlaczego: Kościół powraca z martwych, cały sycząc i z żółtymi oczami. Nie trzeba dodawać, że Ellie jest przerażona, gdy jej zwierzak staje się bardzo drapiący i atakuje jej młodszego brata Gage'a. Ale to dopiero początek piekielnej, podobnej do Frankensteina odysei, która pokazuje, dlaczego nie powinieneś zadzierać z, jak nieoczywiście powiedziano Louisowi, gdzie spoczywają umarli.

Współreżyserzy Dennis Widmyer i Kevin Kölsch (Gwiaździste oczy, Scream TV Series) są wyraźnie dobrze zorientowani w horrorze i twórczości Kinga; w pewnym momencie tępy kelner zaczyna sączyć się krwią, co jest jak mini-ukłon w stronę tryskających korytarzy Lśnienia. Używając trochę schludnej roboty protetycznej i animatroniki ('zły' Kościół wygląda trochę OTT, umysł), aby sprzedać przerażające wydarzenia, które mają nadejść, ostrożnie budują w kierunku niesamowitego zakończenia.

Źródło zdjęcia: Paramount Pictures

Clarke i Lithgow są świetni jako, odpowiednio, racjonalny człowiek rodzinny, który zaczyna wierzyć w życie pozagrobowe i uprzejmy, ale głupi staruszek. Ale prawdziwą gwiazdą jest młody Jeté Laurence (The Snowman), który wykonuje bardzo szczególny zwrot. Jeśli czasami wydaje się to pełnym szacunku przeróbką Sematarium Mary Lambert z 1989 roku, a nie czymś naprawdę kultowym samym w sobie, nadal sprawi, że fani Kinga będą usatysfakcjonowani i, tak, przestraszeni. Co więcej, pojawia się w ostrych 101 minutach – pozytywnie żwawo w porównaniu z wieloma adaptacjami Kinga.

Kochasz horror? Dlaczego nie spojrzeć na to, co myślimy, że są najlepsze horrory wszechczasów, a nadchodzące horrory powinieneś uważać. Lub obejrzyj poniższy film, aby zobaczyć najlepsze przerażające filmy na Netflix już teraz.

• Data wydania: 4 kwietnia 2019 (Wielka Brytania) / 5 kwietnia 2019 (USA)
• Certyfikat: r
• Czas trwania: 101 minut

Werdykt 4

4 z 5

Recenzja Pet Sematary: „Piekielna odyseja przypominająca Frankensteina”

Prowadzony przez kilka świetnych występów jest imponującym i intensywnym przykładem tego, jak zaadaptować Stephena Kinga.

Więcej informacji

Dostępne platformy

Film

Mniej