211service.com
Recenzja Rainbow Six: Siege
Nasz werdykt
Podczas gdy samotnym graczom pozostaje zimno, a wykrywanie trafień może być niespójne, nowa taktyczna destrukcja środowiska i napięta atmosfera zapewniają zaciekłą i skoncentrowaną rozgrywkę dla wielu graczy.
Plusy
- Mikrozniszczenie dodaje nową głębię taktyczną
- Znakomicie wyważona asymetryczna akcja
- Dobrze zaprojektowane mapy, które za każdym razem wydają się świeże
Cons
- Niepotrzebne mikrotransakcje w pełnopłatnej grze
- Wykrywanie nierównych trafień
- Niewiele w przypadku pojedynczego gracza
Werdykt GamesRadar+
Podczas gdy samotnym graczom pozostaje zimno, a wykrywanie trafień może być niespójne, nowa taktyczna destrukcja środowiska i napięta atmosfera zapewniają zaciekłą i skoncentrowaną rozgrywkę dla wielu graczy.
Plusy
- +
Mikrozniszczenie dodaje nową głębię taktyczną
- +
Znakomicie wyważona asymetryczna akcja
- +
Dobrze zaprojektowane mapy, które za każdym razem wydają się świeże
Cons
- -
Niepotrzebne mikrotransakcje w pełnopłatnej grze
- -
Wykrywanie nierównych trafień
- -
Niewiele w przypadku pojedynczego gracza
Z perspektywy obrońców to Słomiane Psy . Po wbiciu się deskami w drzwi i rozwinięciu drutu kolczastego pod oknami nie pozostaje nic innego, jak słuchać odległego chrzęstu butów na szkle, narastającej serii przytłumionych huków, ciężkiego oddechu i, co najgorsze, ciszy. Dla atakujących to bardziej DIY SAS, ponieważ wyciągają młoty kowalskie, ustawiają ładunki wybuchowe i przygotowują się do wyłomu. Wtedy rozpętuje się piekło.
Tak wygląda konfiguracja Hostage Rescue, konkurencyjnego, opartego na rundach trybu online, w którym jedna pięcioosobowa drużyna musi chronić NPC o smutnej twarzy przed innym, który chce go ukraść. Istnieją trzy główne tryby w strzelance wieloosobowej Ubisoftu – sam przeciwko mnóstwu AI wrogów, z czterema kolegami przeciwko mnóstwu AI wrogów lub w trybie gry wieloosobowej pięciu na pięciu – a jedynym stałym elementem są bardzo szczegółowe wnętrza, w których gracze przebijają się przez podłogi, rozbijać sufity i wysadzać dziury w ścianach. Jednak Hostage Rescue wydaje się być centrum Siege.
Wypełnione boiskiem tańce śmierci zostają zastąpione miażdżącymi wojnami na wyniszczenie, w których ludzie leżą na brzuchu lub plecach wychylają się zza półki na książki lub stołu bilardowego, starając się przedstawić jak najmniejszy cel. Rzeczywiste spotkania są krótkie i ostre. Tutaj często pierwszą osobą, która strzela, jest zwycięzca - strategia polega na dotarciu do tej pozycji w pierwszej kolejności, przejeżdżając przez kamery CCTV rozmieszczone w otoczeniu, wypatrując cieni pod framugami drzwi lub improwizując wizjery w płytach gipsowo-kartonowych, aby mieć oko na przeciwników.
Mikrozniszczalne budynki otwierają się stopniowo – zamiast zawalać się hurtowo – skutkują nieprzewidywalnymi wrażeniami, w których pomimo ciasnych ograniczeń, zagrożenia nadchodzą z dowolnego miejsca. Nie ma zbyt wiele miejsca do poruszania się, ale jest dużo miejsca do myślenia. To prawie tak, jakby każdy pokój w klubie motocyklowym, samolocie prezydenckim, banku w centrum miasta, bazie wojskowej, podmiejskim mieszkaniu klasy średniej i nie tylko, był poziomem sam w sobie, ponieważ każda trzyminutowa runda przedstawia inny scenariusz.
Wykroczenie dotyczące mikrotransakcji
Możesz kupić jaskrawe skórki na broń, doładowania PD i operatorów za gotówkę lub kredyty w grze. Jako przykład wartości, trzydniowe doładowanie PD kosztuje 350 kredytów, a operator kosztuje 1000 kredytów (za każdym razem, gdy odblokujesz operatora, cena następnego wzrasta), a pakiet 1200 kredytów kosztuje 7,99 GBP. Chociaż można zarobić kredyty poprzez grę, operatorzy są drodzy, a po dziesięciu godzinach odblokowałem tylko jedną czwartą z nich. Oprócz opcjonalnej przepustki sezonowej za 25 funtów, która daje dostęp do nowych operatorów, map i skórek, które pojawią się w przyszłym roku, jest to dużo, oprócz pełnej ceny gry.
Widzimy, jak mój zespół chowa się za samochodami i elektronarzędziami w garażu, odcinając schody za pomocą trującego gazu, aby skierować napastników na trasę, na której mamy wyszkolony celownik. W innym umieszczamy drut kolczasty pod napięciem pod oknami drugiego piętra, aby zjeżdżający najeźdźcy doznali obrażeń po wejściu, a następnie kucali w szafkach i prysznicach. Później, tym razem jako napastnik, uderzam w ściany, aby zwrócić na siebie uwagę, podczas gdy moi koledzy z drużyny przebijają się przez sufit. Losowe lokalizacje zakładników wymagają za każdym razem nowego podejścia, podczas gdy opcje dzień/noc zmieniają atmosferę.
Ta losowość czasami idzie za daleko, ponieważ nie możesz wybrać konkretnego trybu lub mapy. Chcesz kilka rund na swojej ulubionej scenie? Szkoda, że nie masz wyboru – a nawet nie ma możliwości głosowania. Poza tym przy tak małych marginesach błędu i jeszcze mniejszych celach, szkoda, że wykrywanie trafień jest tak nierówne. Zabójcza kamera pokazała, że jestem zastrzelony przez ludzi, których nie widziałem, i umieram bez postrzelenia. Niespójność oznacza, że czasami ugryziesz kulę, zanim na ekranie pojawią się ostrzegawcze wskaźniki obrażeń, mimo że kamera zabijania pokazuje, jak zabójca zasypuje cię strzałami. Wymagająca gra wymaga dokładnej mechaniki, ale Siege wymaga pracy w tym zakresie.
Możesz dać upust frustracji na falach kontrolowanych przez komputer terrorystów w trybie współpracy Terrorist Hunt, morderczym kontrapunkcie dla powolnego spalania wieloosobowego. Tutaj twoja pięcioosobowa drużyna musi zinfiltrować lokalizację i rozbroić bombę, wydobyć zakładnika lub po prostu zabić dziesiątki bardzo złych ludzi. Wszystko sprowadza się do pełzania przez korytarze z czterema operatorami za sobą, wychylania się przez podrapaną szczelinę tarczy balistycznej lub patrzenia w dół przez drżący celownik odruchowy w poszukiwaniu oznak ruchu.
Jeden mglisty poziom ustawiony na terenie kampusu bezpośrednio po ataku trującym gazem sprawia, że mierzysz się z wyzwaniem w tempie marszu, na wypadek gdybyś rzucił się najpierw na bandę złych facetów, ale to dreszczyk niezależnie od tego, gdy podróżujesz razem kanałami w jednym spójna jednostka, taka jak odblokowywanie zlewów, oczyszczająca je z szumowin terrorystycznych. Zawsze mając za plecami mężczyznę daje grze silne poczucie pracy zespołowej.
Rzeczywiście, Siege to gra wieloosobowa na wskroś. Opcje czysto dla jednego gracza są ograniczone do dziesięciu pięciominutowych misji, które działają bardziej jak samouczki. Jest jeden, w którym za pomocą celownika wirtualnej rzeczywistości identyfikujesz bomby w kompleksie w Oregonie, a drugi, w którym strzelasz do terrorystów w hamburskim doku, ale jego niewielka długość (możesz ukończyć wszystko w godzinę) oznacza prawie całkowity brak apelu dla samotnych wilki.
Nie, chodzi o wzajemne oddziaływanie między klasami w trybach rywalizacji online i kooperacji. Każdy operator ma unikalną umiejętność, a na starcie jest ich 20. Przykładami są Fuze, który wystrzeliwuje granaty kasetowe przez ściany, Sledge, który rozbija je młotem, Blitz i jego tarcza przeciwbłotna oraz Doc, który ożywia się z dystansu za pomocą pistoletu strzykawkowego. Wkrótce pojawią się sprytne strategie, takie jak wznoszenie tarcz w przejściach, nad którymi wróg musi przeskoczyć, parkowanie drona RC w rogach, aby mieć oko na przeciwników, i strzelanie przez okna, aby przestraszyć przeciwników.
Irytujące, musisz zapłacić, aby odblokować tych operatorów (patrz „Wykroczenie dotyczące mikrotransakcji” powyżej). Tak, możesz zarabiać pieniądze poprzez grę, ale powolne tempo akumulacji skłania Cię do wykasłowania gotówki. Skórki i dopalacze XP to jedno, a Siege ma ich pod dostatkiem, ale prośba o dodatkowe pieniądze za przedmioty niekosmetyczne, takie jak klasy – niezależnie od tego, czy ta waluta jest w grze, czy rzeczywista – wydaje się chciwa. Możesz argumentować, że to skróty, ale dlaczego? To już jest pełnopłatna gra.
Bez kampanii i w dużej mierze tylko dla wielu graczy, pierwsza gra Rainbow Six od pięciu lat oferuje coś wyjątkowego. W ten sam sposób, w jaki Forza uczy cię o wierzchołkach, a IL-2 Sturmovik instruuje cię o manewrze Immelmanna, uczy cię w SWAT, nie czując się jak sucha symulacja. Obowiązują tutaj techniki stosowane w sytuacji zakładników: sprawdź swoje narożniki, przedstaw najmniejszy możliwy cel i rozmieszczaj dowolny spersonalizowany sprzęt, który możesz zdobyć.
Wyrachowane, klimatyczne konfrontacje Rainbow Six Siege wydają się świeże w gatunku związanym głównie z ruchem. Jesteś tu mniej uderzającym głową baranem, a bardziej zwiniętym wężem. Liczą się na to mikrotransakcje i brak aktywności dla jednego gracza, ale nie ma to jak położyć laserowy tripwire nad oknem, przykucnąć w szafce i czekać, by rzucić się przez nie na następną osobę.
Ta gra została zrecenzowana na PC podczas przeglądu.
Tom Clancy's Rainbow Six... Oferty na komputery PC 610 opinii klientów Amazon Dostępne 2 oferty 
Amazonka główny 49,99 USD 29.76 Pogląd Amazonka 57,87 USD Pogląd Codziennie sprawdzamy ponad 250 milionów produktów w najlepszych cenach obsługiwanych przez The Verdict 3,5 3,5 na 5
Tom Clancy's Rainbow Six SiegePodczas gdy samotnym graczom pozostaje zimno, a wykrywanie trafień może być niespójne, nowa taktyczna destrukcja środowiska i napięta atmosfera zapewniają zaciekłą i skoncentrowaną rozgrywkę dla wielu graczy.
Więcej informacji
| Gatunek muzyczny | Strzelec |
| Opis | Rainbow Six powraca, by powstrzymać złoczyńców i tym razem na dobre. |
| Nazwa franczyzy | Tęczowa Szóstka Toma Clancy'ego |
| Nazwa franczyzy w Wielkiej Brytanii | Tęcza Sześć |
| Platforma | „PS4”, „Xbox One”, „PC” |
| Ocena cenzury w USA | „Ocena w toku”, „Ocena w toku”, „Ocena w toku” |
| Ocena cenzora w Wielkiej Brytanii | '','','' |
| Data wydania | 1 stycznia 1970 (USA), 1 stycznia 1970 (Wielka Brytania) |