Recenzja Sing Party

Nieco nowa melodia dzięki Wii U GamePad

Plusy

• Sensowne korzystanie z GamePada
• Powitalne podejście do zabawy
• Gwiezdny
• szeroka ścieżka dźwiękowa

Cons

• Wciąż tylko samodzielna gra śpiewu
• Dodatkowe mikrofony sprzedawane oddzielnie
• Mikrofon przewodowy podłącza się do konsoli
• nie GamePad

Plusy

• +

  Sensowne korzystanie z GamePada

  
  
  
  
  
• +

  Powitalne podejście do zabawy

• +

  Gwiezdny

• +

  szeroka ścieżka dźwiękowa

  
  
  

Cons

• -

  Wciąż tylko samodzielna gra śpiewająca

• -

  Dodatkowe mikrofony sprzedawane oddzielnie

• -

  Mikrofon przewodowy podłącza się do konsoli

  
  
  
• -

  nie GamePad

Od momentu, gdy Harmonix uczynił stylizacje wokalne oparte na mikrofonach dużą częścią większego doświadczenia Rock Band, rynek samodzielnych gier karaoke spadł (wyłączając Karaoke Revolution: Glee). Sing Party ma na celu przedefiniowanie indywidualnego podejścia do śpiewania za pomocą konsoli Wii U GamePad. Biorąc pod uwagę poprzednie sukcesy FreeStyle Games w dostosowaniu formuły Guitar Hero do nowego formatu z DJ Hero, studio było trafnym wyborem, aby spróbować ożywić zmęczone podejście za pomocą świeżej technologii. I chociaż rezultat nie jest niczym spektakularnym w porównaniu z ofertą dla jednego gracza, wiele nowatorskich dodatków i poprawek sprawia, że ​​Sing Party jest zabawnym pakietem imprezowym.

Sing Party jest dostarczany w zestawie z pojedynczym czarnym mikrofonem USB, który podłącza się do samej konsoli. Rzeczywiste wrażenia z gry mają dwa bardzo różne smaki: rodzaj standardowego podejścia do dopasowywania wysokości tonu, które widzieliśmy w większości innych piosenek do śpiewania, które jest używane do gry solo i zespołowej, a następnie świeże, nowe podejście do imprez, które sprawia, że ​​GamePad staje się godnym współpracownikiem.

Zaprojektowany wokół ekranu tabletu, tytułowy tryb imprezy sprawia, że ​​standardowy tytuł do śpiewania jest wyraźny na Wii U. Trzymając zarówno gamepada, jak i mikrofon USB, samotny wokalista może czytać przewijający się tekst na drugim ekranie (przytrzymany pionowo lub poziomo) patrząc od telewizora. Ton i punktacja nie są tutaj problemem; zamiast tego celem jest, aby znajomi poruszali się i śpiewali do tekstów zapasowych, które pojawiają się na ekranie telewizora, a GamePad od czasu do czasu zachęca znajomych do klaskania, tańca lub kręcenia się w kółko.

To gra polegająca na uczestnictwie grupowym, chociaż Sing Party nie robi nic, aby to wymusić; działania są dobrowolne i podobnie jak Just Dance tak naprawdę nie wie, jak zręczne są twoje ruchy, Sing Party nie śledzi harmonii twoich kumpli. To, co robi szczególnie dobrze, to zmiana dynamiki zabawy na imprezach, porzucenie typowego podejścia do śpiewania, polegającego na przybijaniu dokładnej tonacji i tekstów podczas wpatrywania się w telewizor, na rzecz skupienia się na wspólnej zabawie. Chociaż polega na tym, że gracze są ekstrawertyczni i wystarczająco chętni do wykonywania opcjonalnych działań, rezultatem jest przyjemniejsze wrażenia grupowe.

Utrzymanie imprezy zależy również od gwiezdnej ścieżki dźwiękowej, a Sing Party sprawia wrażenie wszechstronnego, ale nie przytłaczającego, obejmującego szereg ostatnich hitów i starych ulubionych. Niezbędne hity, takie jak „Call Me Maybe” Carly Rae Jepsen i „Party Rock Anthem” LMFAO, prawdopodobnie znajdą się na liście, ale zestaw zawiera również solidny wybór starszych utworów, w tym „Don't Stop Me Now” Queen, „Go” Fleetwood Mac. Your Own Way” i „Daydream Believer” The Monkees. Z 50 dołączonymi utworami jest to dość solidny zestaw, chociaż spodziewane DLC powinno później uzupełnić.

Dla tych, którzy wzdrygają się na myśl, by zmusić przyjaciół do gruchania i błąkania się po pokoju, animowane sugestie trybu imprezy raczej nie zadowolą – ale właśnie tam pojawia się bardziej tradycyjna opcja gry. Jak w większości gier karaoke, standard Tryb śpiewania polega na dopracowaniu indywidualnego występu. Odłożysz GamePad do tej oferty i po prostu skoncentrujesz się na zmieniającym się wskaźniku na telewizorze, starając się dopasować tonację i moc podczas śpiewania wyświetlanych tekstów. To znajome podejście do tego gatunku – skuteczne, ale nijakie w wykonaniu.

Po drodze ukończysz mini-misje, zdobywając medale lub śpiewając określoną liczbę utworów, które zwiększają twoją ogólną rangę, ale wydają się nie mieć żadnego znaczenia poza prawem do przechwalania się. Drugi gracz może podłączyć się za pomocą dodatkowego mikrofonu Wii U (sprzedawany oddzielnie) lub możesz wskoczyć do trybu drużynowego, aby podzielić swoją grupę na przeciwne drużyny, zamieniając mikrofon tam i z powrotem między sojusznikami podczas jednego utworu. Niepiosenkarz może następnie przyznać dodatkowe punkty lepszej drużynie – znowu, tylko dla zabawy – i tworzyć listy odtwarzania za pomocą ekranu GamePad.

Ten drugi ekran może być używany do zmiany miksu audio podczas gry i dodawania rytmów instrumentalnych do utworów za pomocą dotknięć ekranu; podobnie, można potrząsnąć maksymalnie dwoma zapasowymi pilotami Wii, aby dodać dźwięki tamburynu i krowiego dzwonka. W obu przypadkach prosta czynność dodawania dźwięków prawdopodobnie spodoba się tylko młodszym śpiewakom w pomieszczeniu. Bez licencjonowanych teledysków Sing Party opiera się na szeregu żywych teł, które przedstawiają kształty, głośniki i obrazy z natury, a wszystko to wygląda całkiem ładnie na wyświetlaczu HD. Co więcej, minimalistyczne podejście w trybie Party wygląda całkiem ładnie, dzięki odważnym, animowanym tekstom i eleganckim modelom postaci.

Dla samotników w salonie Sing Party może nie wydawać się warte zamieszania, ponieważ gra solo mniej lub bardziej zachowuje to, co widzieliśmy we wcześniejszych aferach nucących. Ale dla tych, którzy chcą dowodzić pokojem, niewielkie zachęty do interakcji w grupie są mile widzianym dodatkiem – choć mogą być opcjonalne – a współgranie między GamePadem a telewizorem sprawia, że ​​wyblakły gatunek wydaje się nieco bardziej żywy.

Więcej informacji

Gatunek muzyczny	Inne gry/kompilacje
Opis	Sing Party to nadchodząca interaktywna gra muzyczna na Wii U, która wciągnie wszystkich uczestników imprezy w muzykę.
Platforma	'Wii U'
Ocena cenzury w USA	„Każdy 10+”
Ocena cenzora w Wielkiej Brytanii	''
Data wydania	1 stycznia 1970 (USA), 1 stycznia 1970 (Wielka Brytania)

Mniej