Recenzja Splatoon 2: „Jasne kolory i szumiące dźwięki wciągają cię w mechanicznie złożoną strzelankę”

Nasz werdykt

Formuła Splatoon 2 nie wydaje się już oryginalna, ale wygląda świetnie, jej sterowanie jest napięte, a różnorodność jest wystarczająca, aby zapewnić dziesiątki godzin zabawy w trybie wieloosobowym.

Plusy

• Ponad to, kolorowy styl artystyczny
• Zgrabne, dokładne sterowanie
• Zaskakująca głębia walki

Cons

• Dziwne wybory projektowe w menu i kojarzeniu
• Nie wnosi wiele do pierwszej gry

Werdykt GamesRadar+

Formuła Splatoon 2 nie wydaje się już oryginalna, ale wygląda świetnie, jej sterowanie jest napięte, a różnorodność jest wystarczająca, aby zapewnić dziesiątki godzin zabawy w trybie wieloosobowym.

Plusy

• +

  Ponad to, kolorowy styl artystyczny

• +

  Zgrabne, dokładne sterowanie

  
  
  
• +

  Zaskakująca głębia w walce

Cons

• -

  Dziwne wybory projektowe w menu i kojarzeniu

• -

  Nie wnosi wiele do pierwszej gry

  
  
  

Nigdy nie sądziłem, że gra o rzucaniu fioletową i zieloną farbą w małych kreskówkowych ludzików sprawi, że będę się pocić. Jak w fizycznym poceniu się. Pochylam się nad swoim Switchem, uderzam w przyciski, jakby od tego zależało moje życie. I w pewnym sensie tak. Śledzi mnie dwóch facetów – jeden z Splat Dualies (pomyśl o pistoletach maszynowych), a drugi z przerażającym pistoletem Splatling, który może mnie rozerwać w ciągu kilku sekund.

Na szczęście właśnie dostałem swój specjalny atak i uruchamiam go, gdy na mnie spadają. Miażdżę SR, by wystrzeliwać bomby z farbą ślizgającą się, posyłając dwóch wrogów w formę kałamarnicy, by spróbowali zejść z drogi. Ale jest za późno. Zostają złapani w podmuch, lepiąc podłogę plamą. Nareszcie mogę się odprężyć – ale tylko na sekundę, bo postać z wielkim wałkiem malarskim robi dla mnie linię beeline.

Splatoon 2, podobnie jak jego poprzednik, jest szaloną, zwodniczo głęboką grą wieloosobową, kryjącą się pod osłoną jasnych świateł i funky dźwięków. Oto podstawy: strzelasz z pistoletu, aby położyć farbę na ziemi, starając się pokryć jak najwięcej mapy kolorem swojej drużyny.

Kiedy widzisz kogoś z drugiej drużyny, grasz, robisz unik i strzelasz. Uderz je wystarczająco dużo razy, a wybuchną, spryskując mapę farbą i wyłączając je z akcji na kilka cennych sekund, podczas których możesz nałożyć ich własną farbę. Pod koniec trzyminutowej rundy wygrywa drużyna, która pokonała największą część mapy.

To prosta formuła, a dzięki zmniejszeniu liczby ruchomych części Nintendo było w stanie przybić każdy element. Równowaga między natryskiwaniem jak szaleniec a oszczędzaniem farby jest zawsze obecna i nigdy nie pozwala poczuć się komfortowo. Przeskakiwanie między formą kałamarnicy – ​​która pozwala szybko przesuwać się po własnej farbie – a ludzką formą jest tak zgrabne, jak powinno być, a sterowanie jest precyzyjne. Ataki specjalne są odpowiednio przesadzone. A przesuwanie się w powietrzu od spawnu do członka drużyny jednym kliknięciem przycisku oznacza, że ​​nigdy nie wyjdziesz z akcji zbyt długo.

Prezentacja jest wysublimowana, wszystkie jasne kolory, wyraziste linie i błyszczące efekty specjalne. Dodatkowo brzmi świetnie, a radość tkwi w szczegółach. Bieganie po metalowych kratach powoduje charakterystyczny brzęk, a farba rozbryzguje się inaczej, gdy rozpryskuje się na różnych powierzchniach. Kiedy czekasz na załadowanie gry, każdy przycisk tworzy inny dźwięk muzyczny, a za pomocą drążków sterowniczych możesz regulować wysokość i prędkość, prawie jak mini-gra DJ-a.

Chcesz porady, sztuczki i sekrety?

Wskazówki Splatoon 2 – 11 sposobów na posprzątanie w rozpryskach dla wielu graczy na Switchu

W głównym trybie gry jest ogromna różnorodność (odblokujesz więcej później, o czym za chwilę). Każdy pistolet – dostaniesz po jednym na każdym wyższym poziomie – jest inny. Jeśli chcesz po prostu nałożyć dużo farby, wybierz wałek węglowy, który zwiększa prędkość, im dłużej go używasz. Jeśli chcesz skupić się na fragach, wybierz Splat Charger, czyli kolorowy karabin snajperski.

A stale obracająca się pula map zapewnia większą różnorodność. Kiedy grasz w Port Makrela, płaską, wąską arenę, masz wyznaczoną linię frontu i ostrożnie próbujesz odepchnąć wroga. Ale wskocz do pionowych, pochylonych Wież Moray i możesz łatwo dostać się za wroga, malując obszar wokół ich odrodzenia, gdy jest rozproszony na środku mapy.

Podoba mi się, jak gra nie trzyma cię za rękę. Zamiast tego stajesz się lepszy dzięki próbom i błędom oraz obserwując innych. Nauczyłem się, że jeśli zaczaję się w formie kałamarnicy, gdy zauważę niczego niepodejrzewającego wroga zmierzającego w moją stronę, mogę wyskoczyć i łatwo zabić. Wiem, że jeśli pozostanę z kolegami z drużyny, będziemy mogli o wiele szybciej pokonywać obszary i polować na pojedynczych wrogów.

Nauczyłem się, że jeśli zaczaję się w formie kałamarnicy, gdy zauważę niczego niepodejrzewającego wroga zmierzającego w moją stronę, mogę wyskoczyć i łatwo zabić.

Te taktyki stają się ważniejsze w innych trybach gry. Przez pierwsze dziesięć poziomów awansu (około trzech do czterech godzin) będziesz grać w przełomowy tryb gry Splatoon, Turf Wars. Kiedy osiągniesz poziom 10, odblokujesz dwa dodatkowe tryby: Tower Control, w którym wspinasz się na wieżę i popychasz ją w kierunku strefy odrodzenia drugiej drużyny, oraz Splat Zones – pomyśl o Królu wzgórza z większą ilością atramentu.

Podobały mi się obie. Czują się jeszcze bardziej rozgorączkowani, ponieważ akcja skupia się na jednym punkcie i wymagają większej koordynacji. Są też bitwy ligowe, gdy osiągniesz określoną rangę, która powinna być ostatecznym sprawdzianem twoich umiejętności (niestety nie miałem do niego dostępu w mojej recenzji).

A nie wspominając już o trybie dla pojedynczego gracza. Nie zależało mi na fabule, a wrogom przydałoby się więcej różnorodności, ale to idealna wizytówka mechaniki gry. To coś więcej niż samouczek dla wielu graczy: jest mnóstwo rzeczy do przebicia, a platformówka jest szczególnie znacząca.

Raduję się i słusznie, bo Splatoon 2 jest po prostu bardzo, bardzo dobry. Ale to nie jest idealne. Moim głównym zarzutem jest to, jak bardzo jest podobny do oryginału. Jest to w zasadzie zaktualizowany Splatoon z jednym dodatkowym trybem gry – zabawnym, kooperacyjnym trybem hordy z siedmioma różnymi bossami – oraz kilkoma nowymi broniami i mapami. Chciałbym, żeby formuła bardziej się zmieniała.

Istnieją również błędy poza samymi trybami gry, w menu i systemie dobierania graczy. Na przykład, gdy zaczniesz szukać gry, nie ma sposobu, aby się zatrzymać: musisz zobaczyć pełne dwie i pół minuty, niezależnie od tego, czy masz wystarczającą liczbę graczy, czy nie. Teraz nie powinno to stanowić większego problemu, gdy gra jest w pełni dostępna i jest wiele osób, które chcą grać. Ale nadal jest drażliwy. Nie możesz też zmienić wyposażenia podczas oczekiwania na grę, co jest dziwnym wyborem.

Najlepsze gry na Nintendo Switch

Czy Splatoon 2 znajdzie się na liście najlepszych gier na Nintendo Switch?

Gra zachęca do dostosowywania postaci za pomocą nowych ubrań, z których każda daje dodatkowe umiejętności. Lubiłem bawić się różnymi spojrzeniami, osadzając się na czapce, która zwiększyła prędkość ładowania mojego specjalnego ataku i niektórych trenerach, dzięki którym biegałem szybciej. Wszystko dobrze, z wyjątkiem tego, że kapelusze są w innym sklepie niż buty, które są oddzielone od topów i spodni. Ponownie, za każdym razem musisz wyjść z menu, a następnie udać się do innego sklepu.

Jeśli te narzekania wydają się niewielkie, to dlatego, że tak jest. Nigdzie nie zrujnowali mi czasu ze Splatoon 2. To najbardziej wieloosobowa zabawa, jaką miałem od jakiegoś czasu: jasne kolory i szumiące dźwięki wciągają cię w mechanicznie złożoną strzelankę, którą możesz spędzić tygodniami próbując ją opanować – i wciąż uczyć się nowych wydziwianie. Splatoon 2 nie poprawia zbytnio doskonałego oryginału, ale w odpowiednim czasie przypomina o tym, jak fajnie jest rzucać wiadrem farby w mężczyznę ze spiczastą głową, dopóki nie eksploduje.

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ 54,89 $ w Amazon 59,49 $ w Walmart 65,79 zł w CDKeys Werdykt 4

4 z 5

Spluton 2

Formuła Splatoon 2 nie wydaje się już oryginalna, ale wygląda świetnie, jej sterowanie jest napięte, a różnorodność jest wystarczająca, aby zapewnić dziesiątki godzin zabawy w trybie wieloosobowym.

Więcej informacji

Dostępne platformy	Przełącznik Nintendo
Gatunek muzyczny	Strzelec

Mniej