Recenzja Stridera

Plusy

• W szybkim tempie
• akcja over-the-top
• Bezbłędnie oddaje istotę serii Strider
• Mnóstwo ukrytych tajemnic

Cons

• Mylący układ mapy
• Fabuła szkieletów

Plusy

• +

  W szybkim tempie

  
  
  
  
  
• +

  akcja over-the-top

• +

  Bezbłędnie oddaje istotę serii Strider

• +

  Mnóstwo ukrytych tajemnic

  
  
  

Cons

• -

  Mylący układ mapy

• -

  Fabuła szkieletów

Podobnie jak w najlepszych grach lat 80., ponowne uruchomienie w 2014 r. przełomowego, klasycznego Stridera firmy Capcom, nie marnuje czasu na zabranie się do pracy. W ciągu kilku sekund od uruchomienia, szybujesz prosto do serca Kazakh City i siekasz cyborgi z szybkością ninja. W ciągu kilku minut zmagasz się z gigantycznym smokiem robotem znajdującym się tysiące stóp nad ziemią. Niezliczeni wrogowie padają na twoje ostrze, gdy neonowe iskry padają z każdej powierzchni, a od pierwszych chwil do ostatniego starcia z białymi golonkami, Strider jest znany jako najbardziej odlotowa gra od lat.

Po raz pierwszy pomyślana jako gra zręcznościowa w 1989 roku, Strider to japońskie anime wprowadzone do interaktywnego życia. Grasz jako Hiryu, członek tytułowego oddziału super-badass ninja. Jego jedyna misja: pokonać arcymistrza Meio i jego mniej lub bardziej sowieckich superżołnierzy za wszelką cenę. Motywy, rozwój postaci, fabuła – wszystko to zostało wyrzucone przez okno, zepchnięte do instrukcji obsługi i różnych przedmiotów kolekcjonerskich rozsianych po Kazachskim Mieście. Strider nie ma czasu na zajmowanie się takimi pomocniczymi sprawami. Zamiast tego Double Helix i Capcom mądrze skupiają się na tym, co sprawiło, że oryginał był tak wspaniały: to znaczy na postawieniu Cię w sytuacji niepowstrzymanego wiru niesamowitości. Od charakterystycznego skoku Hiryu, przez srebrzysty półksiężyc jego ataków ostrzami, po zaktualizowaną ścieżkę dźwiękową i estetykę nasączoną skanami, Strider to list miłosny do oryginalnego klasyka zręcznościowego, wzmocniony do jedenastu.

Po prostu przerobienie gry zręcznościowej nie wystarczyłoby, ponieważ doświadczenie skończyłoby się za kilka minut. Zamiast tego ten restart jest platformą akcji opartą na eksploracji, podobną do Super Metroid lub Shadow Complex. Poznasz zakamarki tej nie do końca, ale wyraźnie komunistycznej metropolii, po drodze znajdując nową broń, ulepszenia i ukryte przedmioty. Ulepszenia miecza, kunai do rzucania i neonowo-fioletowa cyber-pantera to tylko niektóre z broni, które odkryjesz podczas swojej misji, a korzystanie z nich jest super. Pokonanie sług Wielkiego Mistrza wymaga całego twojego repertuaru, ponieważ niektórzy wrogowie są podatni na niektóre ataki, a jednocześnie są niewrażliwi na inne, co sprawia, że ​​walka jest ciągłym szeregiem nagłych reakcji.

Ale te narzędzia zniszczenia służą nie tylko do krojenia głupców – odblokowują również bramy, które w przeciwnym razie blokowałyby twój postęp. To, co zaczyna się jako dość liniowa podróż, szybko się otwiera, gdy ciągle znajdujesz nowe bronie i umiejętności, a zejście z utartej ścieżki nagrodzi cię jeszcze większą liczbą gadżetów do odblokowania – w tym dodatkowymi trybami do grania poza główną grą. I chociaż mapa w grze może być trudna do przeczytania, dopóki się do niej nie przyzwyczaisz, tylko podkreśla liczne warstwy i sekcje, które będziesz eksplorować w różnych lokalizacjach Stridera.

W przeciwieństwie do gier, które emuluje, Strider minimalizuje konieczne cofanie się, chyba że rzeczywiście chcesz wrócić i przeszukać wcześniej zbadane lokalizacje. Wytarta narracja wraz z zaciekłym dążeniem Hiryu do jego misji zapewniają ciągły pęd do przodu, a jego poszukiwanie sprawiedliwości zaprowadzi cię do tajnych laboratoriów, ogromnego latającego statku wojennego i opuszczonych slumsów. Kazachskie miasto to przesiąknięta neonami dystopia; W tych zgrabnych, ale sterylnych środowiskach rozbrzmiewa zgryźliwy rosyjski akcent, a ich obfite sekrety zachęcają do zlekceważenia misji i eksploracji. Zadanie Hiryu może wysłać go na kilka pościgów na dziką gęś, gdy będzie polował na niezbędne przedmioty, których potrzebuje, aby się rozwijać, ale cztery lub więcej godzin, które zajmuje ukończenie, rzadko wydaje się być wyściełaniem.

Odkąd Bionic Commando: Rearmed ponownie uruchomił klasyczną grę, tak dobrze przeszedł do obecnej generacji. Podobnie jak futurystyczni ninja, którzy podzielają jego imiennika, Strider sprawia, że ​​trudne zadanie polegające na samotnym pokonaniu despotycznego tyrana jest bez trudu fajne. A czy wspominałem, że masz cyber-panterę?

Ta gra została zrecenzowana na PS4.

Więcej informacji

Gatunek muzyczny	Akcja
Opis	Ponowne uruchomienie klasycznej gry akcji z przewijaniem bocznym, jest to cyfrowe pobieranie 2.5D z błyszczącą grafiką HD i mnóstwem skakania po ścianach i cięcia mieczem.
Platforma	„Xbox 360”, „PS3”, „PC”, „Xbox One”, „PS4”
Ocena cenzury w USA	„Wszyscy 10+”, „Wszyscy 10+”, „Wszyscy 10+”, „Wszyscy 10+”, „Wszyscy 10+”
Ocena cenzora w Wielkiej Brytanii	'','','','',''
Data wydania	1 stycznia 1970 (USA), 1 stycznia 1970 (Wielka Brytania)

Mniej