Recenzja WWE 2K18: Będziesz grać bezlitośnie, ale błędy powstrzymują go od statusu pięciogwiazdkowego.

Nasz werdykt

Wyjątkowe, gdy wszystko działa, ale już trzeci rok z rzędu gremliny w dniu premiery uniemożliwiają uzyskanie jeszcze wyższego wyniku.

Plusy

• Zadziwiający skład 200-osobowy
• Solidne, realistyczne uczucie wrestlingu
• Tysiące opcji dostosowywania

Cons

• Zbyt wiele usterek i awarii
• Mecze ośmioosobowe strasznie opóźniają się
• Lootboxy do odblokowania podzielą jego fanów

Werdykt GamesRadar+

Wyjątkowe, gdy wszystko działa, ale już trzeci rok z rzędu gremliny w dniu premiery uniemożliwiają uzyskanie jeszcze wyższego wyniku.

Plusy

• +

  Zadziwiający skład 200-osobowy

• +
• +

  Solidne, realistyczne uczucie wrestlingu

  
  
  
• +
• +

  Tysiące opcji dostosowywania

Cons

• -

  Zbyt wiele usterek i awarii

• -
• -

  Mecze ośmioosobowe strasznie opóźniają się

  
  
  
• -
• -

  Lootboxy do odblokowania podzielą jego fanów

Najlepsze mecze zapaśnicze zabierają cię w emocjonalną podróż od triumfu do rozpaczy iz powrotem, aż do momentu, w którym zapominasz, że wszystko, co dzieje się przed tobą, jest choreograficzne. Ricky Steamboat kontra Randy Savage. Bret Hart kontra Pan Idealny. Undertaker kontra Shawn Michaels. Być może więc pasuje, że WWE 2K18 uruchamia pełne spektrum emocji w każdej sesji gry. Jedyna wada? Element „rozpaczy” nie jest tak celowy ani zasługujący na sympatię, jak zachęcał Steamboat przeciwko Savage lub Daniel Bryan przeciwko Triple H.

To wspaniała symulacja zapasów, ale zawsze może cię zaskoczyć niespodziewanym zwrotem pięty. Weź udział w ośmioosobowych lub kobiecych walkach. Po raz pierwszy od Smackdown z 2001 roku! Po prostu przynieś to na PS2, możesz rozgrywać ośmiokątne ataki zarówno w trybie Battle Royal, jak i tag-team czterech na czterech. Sporadycznie jest to genialny i całkiem dosłowny zmieniacz gry, ale paraliżujący lag często uniemożliwia odwrócenie, ponieważ akcja zwalnia, by wydawać się bardziej dziewiętnastowiecznym flipbookiem niż współczesna gra wideo. Cyfrowy Vince daje, a cyfrowy Vince odbiera.

Nowe skupienie na szczegółach stawia cios

Kiedy liczba klatek na sekundę utrzymuje się – tj. za każdym razem, gdy rywalizuje czterech lub mniej zapaśników – trudno jest znaleźć błąd w grapplingu w ringu. Tych powracających z 2K17 wita silny powiew znajomego, ale nie jest to coroczne leniwe bieżnikowanie; solidna, ciężka symulacja, która stała się wizytówką 2K, jest uzupełniona niezliczonymi subtelnymi dodatkami.

„Likwidacje flashowe zmieniają Battle Royals, więc kolos taki jak Braun Strowman może wyrzucać ludzi bez mini-gier”.

Zapaśnicy wykazują większą świadomość, gdy powalają się w pobliżu lin, często pozwalając pędowi nieść ich na podłogę, aby złapać oddech, lub siadając na fartuchu, aby wciągnąć się szczebel po szczeblu. Eliminacje błyskawiczne zmieniają Battle Royals i Royal Rumbles – dzięki czemu kolos, taki jak Braun Strowman, może zabijać ludzi bez uciekania się do minigier – podczas gdy zapaśnicy na podłodze w tych typach meczów i walkach o tagi pozostają w dół, podczas gdy ich zdrowie się odnawia. Ten system działał znakomicie w zeszłorocznych Triple Threats i Fatal Four-Ways, a jego użycie w innych typach meczów jest mistrzowskim posunięciem – w końcu uniemożliwia zapaśnikom powrót na ring w celu obrony, gdy mają tylko chwilę, zanim zostaną wyrzuceni. wyczerpanie.

Mieszanka kanapek z golonkami, roladami Oklahoma i bostońskimi ciasteczkami krabowymi wyróżnia się nie tylko w kwadratowym kole. Mecze Falls Count Anywhere oferują rozszerzone, swobodne wędrowanie za kulisami z ponad tuzinem interaktywnych punktów: garderoba TV, supersamochód na parkingu, automat z napojami itp. W tych scenariuszach element symulacji znika całkowicie w momencie rzucenia przeciwnika po raz pierwszy zjechał z ciężarówki produkcyjnej, ale nie można odmówić poczucia zabawy. Dla tych, którzy wychowali się w erze Hardcore Championship, będzie to oznaczać natychmiastową podróż do dzieł społeczności (gdzie serwery i wyniki wyszukiwania są jak dotąd znacznie bardziej niezawodne), aby zdobyć Hardcore Holly, Raven i Al Snow.

Jak dobry jest skład WWE 2K18?

Przekonaj się sam, korzystając z naszej galerii wielkości Wielkiego Pokazu, przedstawiającej każdą z grywalnych postaci

Nawet bez dzieł społeczności największą siłą 2K18 jest jego skład. Jest to, bez dyskusji, największy skład dawnych i obecnych grapplerów, jaki kiedykolwiek pojawił się w grze wrestlingowej: ponad 200, gdy weźmiesz pod uwagę alternatywne sztuczki (np. Ojciec chrzestny / Papa Shango) i nadchodzące DLC. Każda legenda boda fide, z wyjątkiem Hulka Hogana – i słusznie, po jego występkach w 2015 roku – jest obecna, ale to współczesna głębia naprawdę imponuje. Nigdzie nie jest to bardziej oczywiste niż w przypadku TM-61: australijski tag-team, który pojawił się w WWE TV tylko 11 razy, ale ma swoje podobizny, wejścia i ruchy. To wyjątkowa dbałość o szczegóły.

Ta olbrzymia, zbiorowa masa mięśni, atletyki i wściekłości najlepiej sprawdza się w trybie Wszechświata, w którym członkowie listy mogą być umieszczani na pokazach i w rywalizacji według własnego uznania. Punktem kulminacyjnym corocznej serii jest dla mnie początkowo podzielenie szeregu dostępnych supergwiazd na Raw, Smackdown, NXT i mój własny program Legends, który w tym roku został sprytnie uzupełniony nową transmisją 205 na żywo. Wszechświat jest ulepszony przez potencjalne rywalizacje generowane przez sztuczną inteligencję, które kipią w tle, gdy rozgrywają się twoje istniejące spory, a także duży wzrost liczby odpowiednich przerywników filmowych i fajny system „Rankingu mocy”.

Ponownie jednak te ulepszenia mają pewne zastrzeżenie. W ciągu tygodnia natknąłem się na szereg błędów zabijających immersję, od mojego zapaśnika, który nie był w stanie wstać od pierwszego ruchu w meczu Last Man Standing Match – to był Tatanka, ale nawet on nie jest taki okropny – do dwóch kompletnych awarie gry. Promocje ustawione przez sztuczną inteligencję nie mogą zostać usunięte i chociaż regularne, sterowane komputerowo wtargnięcia podczas wejść są fajnym dodatkiem, obecnie mają miejsce w prawie każdym meczu. Spodziewam się, że wszystkie te problemy zostaną załatane, a każda inna seria dawałaby korzyść z wątpliwości, ale z WWE 2K już tu byliśmy 12 i 24 miesiące temu.

Kwestia wątpliwych priorytetów

Wydaje się, że Universe jest po raz kolejny refleksją w porównaniu z MyCareer i nowym trybem Road To Glory. Oba te tryby dodają trochę wczesnej intrygi – pierwszy z bardziej uproszczoną historią, która nadal oferuje swobodę dzięki możliwości angażowania się z zapaśnikami za kulisami, Road To Glory za pomocą uzależniającego, choć bezczelnego modelu odblokowywania łupów, który otwiera nowe ruchy dla stworzonego grappler – ale żaden z nich nie powinien mieć pierwszeństwa przed Wszechświatem. W końcu: większość fanów WWE kupuje grę WWE, aby grać jako zapaśnicy WWE, a nie jako fikcyjne reinkarnacje samych lalek.

To niezwykle trudna do zdobycia gra. Dzięki naprawdę niesamowitym opcjom tworzenia zapaśnika, które wspierają mamuta składu, wiem, że będę grał bezlitośnie do tej pory w przyszłym roku, jeśli i kiedy te problemy z Wszechświatem zostaną naprawione. Ale nie powinno być „czy i kiedy”, zwłaszcza gdy jego poprzednik uruchomił hostowanie podobnych błędów. W związku z tym musi mieć wpływ na ostateczny wynik, który w przeciwnym razie przesuwałby się w kierunku pięciogwiazdkowego terytorium.

Pewny siebie i pełen umiejętności, WWE 2K18 wielokrotnie dokucza, że ​​jest największym zapaśnikiem w historii. Jednak za każdym razem, gdy masz ochotę wypowiedzieć słowa „Hall Of Fame”, bezlitośnie uderza z RKO znikąd.

Werdykt 4

4 z 5

WWE 2K18

Wyjątkowe, gdy wszystko działa, ale już trzeci rok z rzędu gremliny w dniu premiery uniemożliwiają uzyskanie jeszcze wyższego wyniku.

Więcej informacji

Dostępne platformy	PS4, Xbox One, PC
Gatunek muzyczny	Sporty

Mniej