To recenzja dla dziewczynki i chłopca

Znowu nadszedł czas wymiany ciał, choć wszelka nadzieja, że ​​kiepski nastolatek Nicka Hurrana będzie naśladować takich jak Zakręcony piątek i Big, wkrótce zniknie w obliczu scenariusza bez knebla, który ma obsesję na punkcie cycków, kutasów i błony dziewiczej. To nie wina sympatycznych bohaterów, Kevina Zegersa i Samaire Armstrong, którzy wnoszą przyjemną fizyczność do swoich ról jako zarozumiały dżentelmen i frywolny kutas, zmuszony do zamiany miejsc przez klątwę Azteków. Jednak żaden z nich nie może wiele zdziałać z zakręconym scenariuszem, który wydaje się mieć pożądliwą obsesję na punkcie jej dziewictwa i jego porannej chwały.

Robię się trochę dziwnie, kiedy jestem na szmatach! krzyczy Armstrong/Zegers, nadając ton zdjęciu, które nie wymaga zmiany płci tak bardzo, jak awaryjnego przeszczepu mózgu. Co gorsza, Hurran wciela się również w niepokojąco nieudolną rolę Sharon Osbourne w roli matki ze śmietnikami Zegersa, dokuczliwej harridan, której specjalnością kulinarną są jajka, co do cholery. Całkiem.

Więcej informacji

Dostępne platformy

Film

Mniej