15 powodów, dla których kochamy The Legend of Zelda: Ocarina of Time

Ponadczasowa legenda





Od debiutu The Legend of Zelda: Ocarina of Time na Nintendo 64 minęło 19 lat. Zgadza się, 19 lat – to ponad dwa razy dłużej, niż spał Link, podczas gdy Ganondorf odbudował Hyrule na swój wizerunek.

Wiele może się zmienić za 19 lat, zwłaszcza w świecie technologii, ale miłość ludzi do Ocarina of Time nie zmalała. Dziś nadal jest jedną z najbardziej uznanych i lubianych gier wideo, jakie kiedykolwiek stworzono (nawet jeśli pod względem rozgrywki może nie wytrzymać tak dobrze, jak nowsze tytuły Zelda). Odpowiednio, tytuł naprawdę wytrzymuje próbę czasu – i nie bez powodu. Prawdopodobnie moglibyśmy wymienić dziesiątki elementów Ocarina of Time, które sprawiają, że gra jest tak niesamowita, ale dla uczczenia jej rocznicy, oto 15 naszych najważniejszych powodów, dla których wciąż kochamy The Legend of Zelda: Ocarina of Time.

1. Namierzanie celowania od nowa wymyślone w 3D



Dziewiętnaście lat temu projektowanie gier 3D było wciąż w powijakach i wiele rzeczy, które teraz uważamy za oczywiste, dopiero wtedy odkrywano. Weźmy na przykład walkę - jak walczyć ze złymi facetami w trójwymiarowej przestrzeni, reagując na szeroką gamę rozmiarów i pozycji wroga, jednocześnie będąc w stanie atakować i bronić się wieloma przedmiotami bez utraty wroga z oczu lub wymachiwania bohaterem wokół jak głupiec? The Legend of Zelda rozwiązało ten problem poprzez wprowadzenie kontrolowanego przez gracza namierzania celu.

Dziś może się to wydawać oczywiste, ale namierzanie celu było wówczas przełomem, pozwalając graczom na maksymalną kontrolę w bitwie, zapewniając jednocześnie niezakłócony widok na akcję, a rezultatem była przyjemna, intuicyjna i elastyczna walka. System namierzania (czy to ręczny, czy automatyczny) okazał się tak wpływowy, że Ocarina of Time może być uważana za podstawę współczesnej gry akcji.

2. Ogromny świat 3D



Nie tylko walka umożliwiła inteligentny skok w 3D. Praktycznie wszystko, co gracze kochali w The Legend of Zelda, również zostało przebudowane z 2D i zostało zrobione tak dobrze, że wydawało się to bez wysiłku. Wrogowie, broń i projekty lochów były tak samo genialne w 3D, jak w 2D, a łamigłówki i eksploracja zostały dostosowane do fantastycznego wykorzystania środowisk 3D.

Chociaż Hyrule zawsze był urzekający i wciągający, teraz wydawał się bardziej żywym, oddychającym miejscem niż kiedykolwiek wcześniej. Nigdzie nie było to bardziej oczywiste niż w Hyrule Field, pozornie masywnym centralnym obszarze Okaryny Czasu; zapierało dech w piersiach po prostu patrzeć w dal i zobaczyć punkty orientacyjne, takie jak Góra Śmierci czy Zamek Hyrule, albo biegać z lasu Kokiri do doliny Gerudo. Podobnie jak wcześniej Super Mario 64, Ocarina of Time była doskonałym przykładem na to, jak zaktualizować franczyzę na zmieniające się czasy.

3. Łowienie ryb było czymś więcej niż tylko rozrywką



Ratowanie królestwa jako wspaniałego i w ogóle, ale czasami po prostu trzeba się odprężyć i zrelaksować. Ocarina of Time dała ci szansę dzięki doskonałej minigrze wędkarskiej. Pokaźny staw rybacki nad jeziorem Hylia zapewniał wiele okazji do odprężenia się, a próba złapania kolejnego rekordowego połowu była uzależniająca.

Pomimo prostoty gry i ogólnie kojącej natury, może to być zaskakująco trudne, co sprawiło, że lądowanie szczególnie odpornego złapania było jeszcze bardziej satysfakcjonujące. I chociaż łatwo było spędzić godziny bez przerwy, po prostu łowiąc dla zabawy, przyniosło to również znaczne nagrody, w tym kawałek serca i złotą łuskę, które pozwoliły Linkowi zanurzyć się w najgłębszych wodach.

4. Epona jest niesamowita



Zapomnij o tym głośnym Navi; Epona była prawdziwym partnerem Linka w Ocarina of Time. Epona nie tylko zapewniła świetny sposób na szybkie podróżowanie po Hyrule, ale obserwowanie, jak z gracją pokonuje przeszkody, takie jak zepsuty most przy wejściu do Doliny Gerudo, było przyjemnością. Co więcej, była niezłomną towarzyszką, która zawsze była gotowa pomóc Linkowi w walce ze złem (przynajmniej, jeśli grałeś jej ulubioną melodię).

Więź między Linkiem i Eponą była subtelna, ale wzruszająca – powstała, gdy obaj spotkali się w młodości na Lon Lon Ranch, a następnie utrwaliła się lata później, kiedy Link uwolnił Eponę od agresywnego właściciela rancza, Ingo – i związana z tym minigra wyścigów konnych była dość cholerna zabawa też.

5. Moc Ganondorfa była naprawdę przerażająca

Ganon zawsze był imponującą postacią zła, ale dopiero w Ocarina of Time gracze zaczęli poznawać Ganondorfa, człowieka stojącego za potworem. Gra w końcu nadała złoczyńcy trochę osobowości i historii, ustanawiając go przywódcą plemienia Gerudo i człowiekiem, który został zahartowany przez surową, bezlitosną naturę jego pustynnego domu.

Wykazano również, że Ganondorf jest kimś więcej niż ucieleśnieniem mocy – był także inteligentny i zdradziecki, o czym świadczy to, jak przysiągł wierność królowi Hyrule, zanim go zdradził, oraz tym, jak oszukał Linka, by otworzył drogę do Triforce. Szkoda, że ​​jego dialog nie odzwierciedla jego sprytu – trudno uwierzyć, że w pewnym momencie pyta Linka: „Chcesz kawałek mnie?!”

6. Hyrule było super wielokulturowe

Ocarina of Time zaprezentowała graczom Hyrule, które było znacznie bardziej zróżnicowane niż kiedykolwiek wcześniej. I to nie tylko pod względem terenu – była to pierwsza gra z serii, która naprawdę wprowadziła różne rasy czujących stworzeń poza typowymi postaciami o ludzkim wyglądzie.

Ocarina of Time dała początek efemerycznym Kokiri, chrupiącym skały Goronom i rybopodobnym Zorom (które były dalekie od potworów Zora z poprzednich gier), a także nowym ludzkim plemionom w Sheikah i Gerudo. Większość z tych nowych ras pojawiła się w późniejszych tytułach Zelda.

7. Ofiara Sarias była bolesna

Podczas swojej misji ocalenia Hyrule, Link spotyka i nawiązuje emocjonalny związek z wieloma postaciami, w tym księżniczką Ruto z Zora, Malonem z Lon-Lon Ranch i Nabooru z Gerudo (z których wszyscy najwyraźniej chcą przeskoczyć kości Linka). Ale żadne połączenie nie było silniejsze niż z Sarą z plemienia Kokiri.

Na początku gry, zanim Link odkrył swoje przeznaczenie, Saria była jedyną osobą, którą Link mógł naprawdę nazwać przyjacielem, a później Saria poświęca swoją przyszłość, aby zostać Mędrcem Leśnej Świątyni, aby mogła wzmocnić Linka z Sacred Królestwo. Gdy opuszcza jeden świat na drugi, zostają ci rozdzierające serce słowa, Saria zawsze będzie twoją przyjaciółką...

8. Jedna z najlepszych ścieżek dźwiękowych wszech czasów

Gry Zelda zawsze miały fantastyczną muzykę, a Ocarina of Time nie jest inna. Niegdyś zaawansowane możliwości Nintendo 64 pozwoliły muzyce brzmieć znacznie bogatsze niż w poprzednich grach z serii (powracające melodie, takie jak Zeldas Theme i motyw Kakiriko Village były niesamowite), a sama liczba i różnorodność utworów była szczególnie imponująca.

Jednak dwie piosenki stały nad resztą: Hyrule Field Main Theme (który oferował prawie cztery minuty wyjątkowej muzyki i płynnie dostosowywał się w zależności od tego, co się dzieje na ekranie) oraz niesamowicie chwytliwy, zachodni motyw Gerudo Valley. Warto również zwrócić uwagę na piosenki, które grałeś z samą okaryną, które oferowały zaskakujące bogactwo, biorąc pod uwagę, że zostały skomponowane z zaledwie kilku prostych nut.

Ocarina of Time wyróżnia się tym, że jest pierwszą grą 3D Zelda, ale przeniosła także serię w czwarty wymiar. Jako Bohater Czasu, duch Linka był w stanie podróżować między dwoma okresami czasu: swoim dzieckiem i dorosłym. Jako dziecko Link, Hyrule jest stosunkowo spokojnym miejscem, ale jako dorosły Link odkrywasz, że świat znalazł się pod kontrolą Ganondorfa; Hyrule Castle Town jest w ruinie i jest zamieszkane przez przypominających zombie Redeadów, domena Zory zamarzła i stała się niezdatna do zamieszkania, zamek Hyrule został zastąpiony osobistą cytadelą Ganondorfa, a cały świat jest przesiąknięty wszechobecnym strachem.

Oprócz zapewniania potężnej opowieści, hak podróży w czasie pozwalał na unikalne łamigłówki i rozwiązania. Dwie wersje Link również przyniosły niezłą różnorodność; chociaż grali w większości tak samo, każdy Link miał dostęp do różnych przedmiotów, takich jak proca dla młodego Linka i łuk dla dorosłego Linka.