Możemy Cię tu zatrzymać na zawsze: Superhot odkrywa ciemną stronę VR

Nie będziesz musiał zagłębiać się w zakręcającą czas strzelankę pierwszoosobową Superhot, aby znaleźć mnóstwo dziwnych rzeczy. Gra uruchamia się jak futurystyczna, VR wersja IBM PC z wczesnych lat 90., wyposażona w inspirowane DOS-em paski ładowania, tekst i dźwięk dysku twardego wirującego w tle. Możesz przejść od razu do sedna, odpryskując poziomy, w których czas przesuwa się tylko wtedy, gdy się poruszasz, strzelając do krystalicznych wrogów i obserwując, jak rozpadają się na milion wspaniałych kawałków, które unoszą się w powietrzu, dopóki nie zrobisz następnego kroku. Możesz też przeglądać jego foldery, szukając czegoś innego czającego się w cyfrowych cieniach tego fałszywego komputera.

Zagłosuj na Superhot w Najlepszy projekt wizualny i najlepsza gra niezależna kategorie w nadchodzącym Nagrody Złotego Joysticka 2016 i zdobądź trzy gry za 1 USD / 1 GBP za wzięcie udziału.

Wśród dziwacznych „demoscenowych” programów programistycznych i programów do czatowania znajduje się folder oznaczony „Wideo”. Wewnątrz tego folderu znajduje się plik oznaczony „rsm.avi”. Uruchomienie go powoduje transmisję wideo skompresowanego do postaci ledwo dostrzegalnych znaków ASCII, podczas gdy automatyczny głos odczytuje tekst reklamy nowej gry VR. Jego słowa sprawiają, że brzmi to jak wielkie czasy, ale wszyscy w filmie krzyczą o krwawym morderstwie i dziko drżą, jakby gra wydzierała im mózgi przez gałki oczne.

To ciekawy film do umieszczenia, pozornie znikąd (okazuje się, że w rzeczywistości jest to reklama wideo dla Gra primaaprilisowa stworzony przez jednego z deweloperów Superhot). To trochę zabawne do oglądania, ale jest też głęboko niepokojące, a pikselowe zniekształcenie wideo Superhota w jakiś sposób sprawia, że ​​jest o wiele bardziej przerażający. Jest to jednak rodzaj gry, w której Superhot jeździ na ostrzu noża między komiczną farsą a złowrogą wizją przyszłości. W tej chwili nie jest to właściwie gra VR (chociaż wsparcie Oculus pojawi się jeszcze w tym roku), ale udaje, że jest jedną z nich, wraz z wypełniającymi ekran animacjami ładowania i dziwacznym poczuciem zanurzenia stworzonego przez wepchnięcie cię głęboko w meta-warstwy jego działki. I chociaż tak wielu twórców gier i wydawców opowiada się za nieograniczoną przyszłością wirtualnej rzeczywistości, Superhot wydaje się być jedyną grą, która zastanawia się, czy istnieje ciemna strona VR, której nikt nie chce uznać.

„Cóż, Matrix to oczywisty wybór”, mówi mi dyrektor artystyczny Marcin Surma, kiedy pytam go, skąd się wzięły wpływy Superhota. Klasyk science fiction z 1999 roku z pewnością wywołuje podobne uczucia, jakie robi Superhot, z naciskiem na wysoce choreograficzne sceny walki w zwolnionym tempie i niesamowitą historię podążającą za grupą ludzi, którzy uciekają z więzienia VR zaprojektowanego tak, aby wyglądało jak prawdziwe życie. Cytuje także filmy takie jak Oldboy Chan-Wook Parka, Wideodrom Davida Cronenberga i teledysk do utworu Biting Elbows „Bad Motherfucker” , wyreżyserowany przez Ilyę Naishuller, który ukazuje całą akcję z punktu widzenia głównego bohatera, niczym strzelanka FPS (Naishuller jest również odpowiedzialny za nadchodzący pełnometrażowy film POV Hardcore Henry).

Podczas gdy filmy są zazwyczaj pasywnymi doświadczeniami, „Bad Motherfucker” umieszcza cię w sytuacji swojego bohatera dzięki kamerze zamontowanej na głowie aktora, zanurzając cię w tym doświadczeniu w sposób, w jaki niewiele filmów ma. Efekt nie różni się od rzeczywistości wirtualnej – ekscytujący, intensywny i bardziej niż trochę dezorientujący na początku, tylko bez zestawu słuchawkowego. „To bardzo Superhot-y”, mówi Surma, a kiedy go oglądasz, możesz zobaczyć zalążek wielu najfajniejszych momentów Superhot – przeskakiwania przez dach samochodu, radzenia sobie z wieloma wrogami w ciasnych przestrzeniach, przybijania tego idealnego strzału – w teledysku.

Superhot czerpie wiele elementów akcji z pracy Naishullera, ale to Videodrome jest odpowiedzialny za złowrogi prąd, który płynie przez całą grę. Kultowy horror Cronenberga opowiada historię kanadyjskiego dyrektora telewizyjnego, który szuka kolejnego hitu, by w końcu natknąć się na tytułowy, pełen przemocy program. Jedynym problemem jest to, że serial ma dodatkowy efekt uboczny polegający na zniekształceniu rzeczywistego postrzegania tego, kto go ogląda, ostatecznie przejmując jego umysł.

Możesz zobaczyć podobieństwa natychmiast, gdy po raz pierwszy zaczniesz grać w Superhot. Superhot to nie tylko nazwa gry, w którą grasz; to nazwa gry w grze, nielegalnie pobrana na twój komputer z obsługą VR z jakiejś podejrzanej witryny. Przechodząc przez jego poziomy, zastanawiając się, jak rozwiązać zagadki strzelanek opartych na czasie, zaczynasz odkrywać, że Superhot może być odpowiedzialny za straszne wydarzenia, o których słyszysz na kanale IRC w grze. Że hasło, które wpisałeś, aby złamać resztę gry, zostało ci magicznie dostarczone. Słowa migające na ekranie to nie tylko samouczki, to forma kontroli umysłu. Że czerwoni, bezteksturowi wrogowie, których zabijasz w grze, mogą wcale nie być wirtualni.

To poczucie, że możesz tracić kontrolę, im więcej grasz, jest również powiązane z jego podstawowym projektem. Zauważysz, że kiedy zaczynasz poziom, otrzymujesz krótkie polecenie: „Przegapiłeś. Rzuć broń. Jedynym wyjściem z tej sytuacji jest wycelowanie pistoletu w przeciwnika kilka centymetrów przed sobą, wzięcie jego broni i zastrzelenie go, a dopiero potem wypuszczono cię na wolność, by dokończyć resztę etapu według własnego uznania. Ale jest to ciągłe tam i z powrotem, ponieważ jeden poziom daje tonę wolności, a następny umieszcza cię w celi więziennej, gdzie jedynym wyjściem jest podążanie za wskazówkami podanymi przez program - lub ktokolwiek naprawdę prowadzi program na drugim końcu serwera. „Chcieliśmy coś z tym zrobić”, wyjaśnia Surma, „zwłaszcza w grze wideo, ponieważ w grach wideo chodzi o dawanie graczowi wolności i wzmacnianie go. Kiedy masz grę, która wzmacnia gracza i jednocześnie rzuca go w rolę marionetki, uważam, że jest to… interesujące.

I jesteś bardzo marionetką, kiedy grasz w Superhot. Wiesz, że nie powinieneś w to grać – lub w każdym razie nie powinieneś grać w grę wewnątrz gry. Znalazłeś to nielegalnie. Zagadkowe wiadomości ostrzegają Cię na każdym kroku. Każdy instynkt podpowiada ci, że podążanie tą ścieżką doprowadzi tylko do twojej ruiny. A jednak dzięki prostemu, ale wielowarstwowemu projektowi i intrygującej naturze narracji, jesteś zmuszony do dalszego spadania do króliczej nory. Odzwierciedla wiele tych samych obaw, które widzieliśmy w filmach ostatnich kilkudziesięciu lat które ukazują hipnotyczny urok wirtualnej rzeczywistości i nieograniczoną obietnicę cyfrowych światów.

Surma nie jest do końca pewna, co przyniesie przyszłość VR, czy będzie to po prostu kolejna platforma do gier, czy zupełnie nowa obsesja ludzkości. „Jest to tak zakorzenione w twojej głowie, że rzeczywistość wirtualna będzie czymś podobnym do narkotyków”, mówi, „że ludzie będą w wirtualnej rzeczywistości i będzie to przenikać do ich umysłów cyberpunkowo-ily. W rzeczywistości będą ludzie, którzy są od tego uzależnieni. Myślę, że jest to całkiem możliwe, ponieważ ludzie mogą już być uzależnieni od gier wideo, więc to tylko kolejna droga, a może nawet większa”.

Superhot zdecydowanie gra w te lęki w taki sam sposób, jak filmy takie jak Videodrome czy Matrix, ale po raz pierwszy w historii ludzkości ta technologia jest na wyciągnięcie ręki. To nie jest całkiem masowy rynek – nawet cena 400 USD / 350 GBP na PlayStation VR to ogromna cena wywoławcza dla wielu – ale jest o wiele bardziej przystępna cenowo niż te konfiguracje Dactyl Nightmare, które można zobaczyć w centrach handlowych dwie dekady temu. A perspektywa posiadania urządzenia, które w mgnieniu oka zanurzy prawie wszystkie zmysły, jest równie ekscytująca, co przerażająca. Płyniemy na niezbadane technologiczne wody i nie da się powiedzieć, co leży po drugiej stronie.

To ironiczne, że zespół pracuje nad wprowadzeniem Superhota do Oculus Rift w 2016 roku, a także przeniesieniem gry na Xbox One w nadchodzących tygodniach, a także opracowaniem bezpłatnej dodatkowej zawartości, która zostanie wydana w najbliższej przyszłości. Ale z drugiej strony Superhot jest pełen ironii takich jak ta. Czemu nie? Równie dobrze moglibyśmy teraz śmiać się z tego, zanim jakaś przyszła gra VR naprawdę zapanuje nad naszym umysłem.