Pełna historia sztuki pudełek Pokemon

Wcześniejsza wersja tego artykułu pojawiła się pierwotnie w tej witrynie 12 października 2012 r.

Musisz je wszystkie zapakować!

Ach, Pokmon – co za kolorowa, zabawna seria. Przez ponad dekadę (właściwie zbliżamy się do dwóch) franczyza Nintendo sprzedała miliony egzemplarzy graczom na całym świecie. A teraz, gdy wchodzi w nowe pokolenie, pomyśleliśmy, że nadszedł czas, aby spojrzeć wstecz na sztukę pudełek, która zdefiniowała to zjawisko.

Dołącz do nas, gdy za pomocą wizualnego medium sztuki z pudełek Pokmon prześledzimy historię serii Pokmon od 1996 do 2013 roku. Po drodze odkryjemy wiele fascynujących rzeczy i dokonamy wielu artystycznych obserwacji. Możesz się czegoś nauczyć. Nie powinieneś. Ale jedno jest pewne, pod koniec zobaczysz ponad 70 różnych sztuk pudełek Pokmon. Uwaga: grafiki z pudełek Pokmon zostały uporządkowane zgodnie z japońskimi datami premiery.

Kieszonkowe potwory czerwone, zielone i niebieskie | 1996

Trzy pudełka, które po raz pierwszy przedstawiły japońskim graczom Pocket Monsters (czerwony i zielony były pierwsze, a niebieski kilka miesięcy później). Okładki dają kuszące spojrzenie na ostatnie etapy ewolucji gier, odpowiednio pokolorowanych pokmonów startowych – Charizard, Venusaur i Blastoise – każdy narysowany w niepowtarzalnym stylu projektanta postaci serialu i dyrektora artystycznego Kena Sugimori.

Pokmon Czerwony i Niebieski | 1998

Po ogromnym sukcesie w Japonii, gracze w USA i Wielkiej Brytanii po raz pierwszy posmakowali Pokmon w oryginalnym Red and Blue (zielony nigdy nie został wydany poza Japonią). Oprócz pewności przestrzennej dominacji zręcznie narysowanych Charizarda i Blastoise'a Sugimoris, klasyczne projekty pudełek Game Boy są ozdobione angielską wersją japońskiego logo Poketto Monsut, wraz z hasłem Gotta catch em all/wezwanie do broni. Szybko ugruntowała się wszechobecność zarówno logo, jak i sloganu.

Stadion kieszonkowych potworów | 1998

Okładka tego tylko japońskiego tytułu Stadium (w którym znalazły się tylko 42 z oryginalnych 151 pokmonów) wyraźnie miała na celu wykorzystanie rosnącej popularności serii anime Pokmon w tym czasie, z uroczym ulubionym show, Pikachu, który pojawił się jako pierwszy z wielu występów w pudełku. .

Rendery postaci 3D są preferowane od charakterystycznych jasnych akwareli Sugimoris, aby lepiej odzwierciedlić mięśnie graficzne N64s. Warte wspomnienia jest lewe skrzydło Charizardów, które jest dziwnie przezroczyste, prawdopodobnie po to, by uniknąć prawie całkowitego zasłonięcia słowa Monster.

Pokmon Yellow: specjalna edycja Pikachu | 1998

Przykład postrzeganych różnic w upodobaniach konsumentów z pudełek, gdy japońskich graczy cieszy się Pikachu, podczas gdy gracze z USA i Wielkiej Brytanii są traktowani jako zły/zdeterminowany Pikachu. Chcemy przytulić ich oboje, co świadczy o sile umiejętności projektowania i rysowania postaci Sugimoris.

Hej Ty, Pikachu! | 1998

Brak kultowego logo – to jedyny front pudła Pokmon, który nie ma charakterystycznego brandingu – jest ledwo zauważalny dzięki radosnej, hipnotyzującej obecności Pikachusa. Logo jest luźno stylizowane na rzeczywiste logo Pokmon, ale z jego gradientową kolorystyką, przesadnym zewnętrznym blaskiem i ostrym ściętym wytłoczeniem, jest to znacznie bardziej kreskówkowe przybliżenie dla widzów w sobotni poranek. Nie mogę się powstrzymać, ale podziwiam uderzenie pioruna wkomponowane w K.

Pokmon Trading Card Game | 1998

Ponieważ rzeczywista gra karciana już wypłukuje dzieci z ich pieniędzy i uznaną markę Goliath, nic dziwnego, że grafika pudełkowa jest niczym innym, jak nieco ulepszoną wersją sztuki używanej na samych kartach kolekcjonerskich. Pod względem projektu nie jest dynamiczny, ekscytujący ani seksowny, ale rozpoznawalność marki wśród docelowej grupy demograficznej była tak wysoka, że ​​wcale nie musiała być. To tylko jeden z dwóch Pokmon-artów, w których nie ma żadnego rzeczywistego pokmon. Przyjdź wkrótce do drugiego.

Jeśli się zastanawiasz, karta Pokmon z edycji limitowanej dołączona do pudełka była specjalną kartą Meowth.

Pokmon Snap | 1999

Pierwszy box-art Pokmon, który zawiera znaczące różnice między projektami amerykańskimi i europejskimi. Okładka PAL zastępuje tło schematu kolorów Pok Ball niebieskim i reflektorami, porzuca tandetne slogany i wybiera użycie rolki filmu zamiast obiektywu aparatu, aby wzmocnić tę grę o robienie zdjęć wiadomości Pokmon sugerowaną przez tytuł. Zawiera również całkowicie mentalnie wyglądającego Psyducka, co natychmiast czyni go lepszą grafiką pudełkową.

Pokmon Pinball | 1999

Uwielbiam tę okładkę. Stylizowany profil boczny Pikachu. Szczęśliwy Ditto. Nieszczęsny Dugtrio. Komedia Meowth rozlewa monety. Rykoszetujące Pok Balls. Płetwy wkomponowane w logo. Naprawdę zabawna, kolorowa, zabawna, przyciągająca wzrok grafika w pudełku.

Stadion Pokmonów | 1999

Dwie drastycznie różne okładki, z japońskim projektem wyraźnie podkreślającym fakt, że ta gra Stadium (w przeciwieństwie do jej poprzedniczki dostępnej tylko w Japonii) zawiera pełny komplement pokmonów, ściskając jak najwięcej z nich w chaotycznym montażu w stylu box-art. Wersja amerykańska daje centralną scenę wyłącznie gwiazdom z okładki czerwonej i niebieskiej, Charizardowi i Blastoise, co jest ostatnim razem, gdy oryginalni przedstawiciele Pokmon pojawiają się razem przed wprowadzeniem nowej generacji kieszonkowych potworów.