Recenzja Blair Witch: „Blair Witch jest przerażająca, ale błędy są straszniejsze”

(Zdjęcie: Bloober)

Nasz werdykt

Świetne podejście do psychologicznego horroru wyciętego przez błędy i krzywiznę.

Plusy

• Lojalny pies zapewnia zabawne chwile w grze
• Kilka świetnych elementów horroru psychologicznego

Cons

• Buggy, z kilkoma podejrzanymi aspektami rozgrywki
• Niektóre elementy wizualne raczej mylą niż przerażają
• Przeklęty z błędami w grze

Werdykt GamesRadar+

Świetne podejście do psychologicznego horroru wyciętego przez błędy i krzywiznę.

Plusy

• + Lojalny pies zapewnia zabawne chwile w grze
• + Kilka świetnych elementów horroru psychologicznego

Cons

• - Buggy, z kilkoma podejrzanymi aspektami rozgrywki
• - Niektóre elementy wizualne raczej mylą niż przerażają
• - Przeklęty z błędami w grze

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ 13,96$ w Amazon

Tak naprawdę nie rozmawiamy o innych grach Blair Witch, dziwnej trylogii wczesnych lat, w której występują nietoperze i zombie. Więc kiedy Bloober, twórca wspaniałej psychologicznej gry horroru Warstwy strachu , ogłosił, że dźgnął wystruganym kijem w grze przesiąkniętej tradycją Blair Witch, oczekiwanie było prawdziwe.

Blair Witch opowiada historię Ellisa, gliniarza, który cierpi z powodu popełnienia ogromnego błędu na służbie z powodu PTSD, który cierpi z powodu swojego czasu jako żołnierz. Ellis i jego owczarek niemiecki o imieniu Bullet dołączają do grupy poszukiwawczej w niesławnym lesie Black Hills, gdzie zaginął młody chłopak imieniem Peter (jak to zwykle robią ludzie). Gra zaczyna się, gdy zdajesz sobie sprawę, że grupa poszukiwawcza ruszyła naprzód i wyruszasz na własną rękę, mając do dyspozycji tylko latarkę, radio i starą szkolną komórkę.

To dlatego, że w Blair Witch nie chodzi o walkę – chodzi o jej unikanie, a Bullet to najlepsza linia obrony. Nie ma wyświetlacza heads-up, ale Bullet zachowuje się jak jeden, biegnąc do przodu, aby ostrzec cię, jeśli coś odkrył, warcząc, gdy zbliża się niebezpieczeństwo, i szczekając swoją głupią głowę, gdy wiedźma jest w pobliżu. O tak, spotykasz Wiedźmę. Ta przebiegła dama o długich kończynach będzie pojawiać się w przypadkowych odstępach czasu, czając się za drzewami i wyskakując zza zarośli. Jedynym sposobem, aby ją powstrzymać, jest poświecenie jej latarką, a zadaniem Bulleta jest wskazywanie, gdzie się skrada.

To fajny pomysł, ale może być kiepski. W pewnym momencie Bullet przestała reagować na Wiedźmę, ale wynik uporczywie mówił mi, że jest blisko. Kiedy muzyka rosła, a ekran się rozmazywał, potoczył się wśród liści i natychmiast się położył, zostawiając mnie, bym gorączkowo kręciła się, a moja słaba latarka oświetlała maleńkie części lasu. Czasami biegał tak sporadycznie, że trudno było zorientować się, w którą stronę patrzy. To może być celowa mechanika, ale w przypadku gry z takim błędem nie jestem pewien.

(Źródło zdjęcia: Bloober)

Błędy są przerażające

A ta gra jest bardziej buggy niż późny wieczorny grill na podwórku w połowie lipca. Czapki z głów dla projektu lasu, który otula cię jak dziwny uścisk ciotki podczas świątecznej kolacji, coraz bardziej zbliżając się do krawędzi załamania nerwowego. Miejsce jest dezorientujące, a gdy zapada noc to cholerny labirynt. To dobrze nadaje się do rozgrywki wywołującej strach, ale niektóre mechaniki zbytnio zbliżają się do rzeczywistych problemów technicznych. Jest funkcja, w której, jeśli wejdziesz na terytorium, którego jeszcze nie odblokowałeś w grze, twoja latarka migocze i kończysz twarzą do miejsca, z którego pochodzisz. Niestety, pierwszy poważny błąd, który napotkałem, to ten, który dwukrotnie uwięził mnie w zakazanym lesie (hehe) za drzewem, zmuszając mnie do załadowania poprzednich sejwów.

SZYBKIE FAKTY: BLAIR WITCH

(Źródło zdjęcia: Bloober Team)

Data wydania: 30 sierpnia 2019 r.
Platformy: Xbox One i PC
Deweloper: Zespół Bloober
Wydawca: Zespół Bloober

Wydaje się, że niektóre mechanizmy rozgrywki i budowanie świata są zbudowane tak, aby się zepsuć lub opóźnić. Koncepcja „wędrówki po lesie” jest świetna, ale często nie jest jasne, co to jest zablokowana ścieżka, która może zostać ostatecznie oczyszczona, i jaka jest bariera w grze, której nigdy nie można przekroczyć. Sporo było grzebania w postrzeganych krawędziach mapy. Z niektórymi przedmiotami, które oferują monit o interakcję, nigdy nie można było wejść w interakcję. A niektóre elementy wizualne (ciemność/mgła) wywołują frustrację zamiast strachu.

Jest też duży błąd, na który natknąłem się po prawie pięciu godzinach gry, który unieruchomił mnie. Dosłownie. Kiedy zbliżałem się do progu Casa de Blair Witch, gotów zabłysnąć latarką w jej głupią, przerażającą twarz, znalazłem się uwięziony w drzwiach, niezdolny do ruchu. Załadowałem stary zapis, wlokłem się tam z powrotem i natychmiast ponownie utknąłem we wspomnianych drzwiach. Przy trzecim przeładowaniu podwoiłem się do miejsca, z którego pojechałem, ale wszystkie punkty wejścia i wyjścia zostały zablokowane - działo się to przy każdej z moich pięciu prób. Dom był najwyraźniej moją końcową grą, ale nie mogłem wejść. Blair Witch? Bardziej jak gdzie, suko?

Drzwi domu Blair Witch były zablokowane (Źródło zdjęcia: Bloober)

Nie wszyscy, którzy wędrują są zagubieni

Ta gra też nie. Wynik jest świetny, z niesamowitymi strunami, które nasilają się i zanikają przez cały czas. A mechanizm znalezionych nagrań wprowadza do gry kultową kamerę Blair Witch, ale z nadprzyrodzonym zwrotem akcji. Jeśli Ellis znajdzie w lesie czerwone taśmy, możesz je przewijać do tyłu i do przodu, aby manipulować rzeczywistością w oparciu o miejsce nakręcenia materiału. Oznacza to, że możesz otwierać zamknięte drzwi, naprawiać ścięte drzewa i odkrywać przedmioty niewidoczne gołym okiem. Jest to fajny, choć czasami trudny do wykonania mechanik - taki, który chciałbym zastosować częściej.

Jest kilka łamigłówek typu „znajdź kod”, z których wczesnej nie udało mi się rozwiązać, ponieważ zostałem wciągnięty w główną fabułę. Ten ja zrobili kompletny jednak znajdował się w podupadłym tartaku z postacią czającą się w oknie drugiego piętra. Uzyskałeś dostęp do tego piętra po schodach za zamkniętymi drzwiami z kombinacją przesuwnych wsporników. Bieganie po młynie w poszukiwaniu kodu było zabawne, a kiedy z powodzeniem go otworzyłem, wyglądałem na zadowolonego z sukcesu, którego pragniemy nosić podczas grania w gry.

A potem jest Bullet, wieczny Good Boy. Używanie go do znajdowania wskazówek i prowadzenia cię do miejsc to sprytna funkcja, która często jest niezbędna, aby posunąć fabułę do przodu. To nowy sposób na odkrywanie wskazówek i działa dobrze. Jego koło dowodzenia to sprytna funkcja, która może go do ciebie wezwać, zatrzymać na miejscu lub pogłaskać go. Kula jest świetna. Wszystko w nim jest cudowne i za wszelką cenę trzeba go chronić. To wszystko, co o tym powiem.

(Źródło zdjęcia: Bloober Team)

Ale czy to jest przerażające?

Blair Witch zdecydowanie napina mięśnie psychologicznego horroru. Łączenie cię z psem nasyca każdy twój ruch rodzajem imperatywu zaoszczędzonego tylko dla lalek – nie obchodziło mnie, czy Ellis spadł z klifu, ale pomysł Bulleta zeskrobując fasolę u nogi skamieniał mnie. Za każdym razem, gdy traciłem go z oczu, spamowałem komendę „pięta”. Gra podkreśla potrzebę trzymania się blisko Bulleta ze względu na stan psychiczny Ellisa, ale ta logika dotyczyła również mojego własnego samopoczucia psychicznego – szczególnie wstrząsające wydarzenie związane z Bulletem sprawiło, że zacząłem płakać. Pies działa jako rodzaj emocjonalnego zwierzęcia wspierającego Ellisa, którego zdrowie psychiczne jest często wymieniane w grze. Jest kotwicą, do której ty i on sięgacie okresowo, i genialną emocjonalną grą.

Mówiąc o zdrowiu psychicznym, gra sprytnie wplata dezorientujące i surrealistyczne aspekty lasu w narrację o PTSD Ellisa. Są chwile, kiedy strefy wojenne z jego przeszłości przenikają do lasu: kule przebijają wodę przed tobą, moździerze uderzają w pobliżu, nieśmiertelniki leżą zakopane w błocie. To sprawia, że ​​zastanawiasz się, jak wiele przerażających i niepokoju można przypisać demonicznej mocy Wiedźmy Blair, a ile z powodu osobistych demonów Ellisa. To genialne narzędzie narracyjne, które nieustannie utrzymuje cię na krawędzi.

(Źródło zdjęcia: Bloober Team)

Czarownica Blair, którą spotkałem, była reprezentowana przez duchy Slender Mana o rozłożystych gałęziach, czające się za drzewami, które po pierwszym spotkaniu były tylko lekko przerażające. Ale to pierwsze spotkanie wywołało we mnie głośny okrzyk, który sprawił, że serce waliło mi w uszach przez następne dziesięć minut. Kilka skoków, które przeraża cię gra, są świetne, a w połączeniu z wątkiem niepokoju, który wije się przez całą grę, są bardzo skuteczne. To może być przerażające, ale najczęściej wywołuje niepokój, co dla wielu jest najgorszą formą strachu.

Nie potrafię jednak powiedzieć, gdzie na skali straszyków zarejestruje się ostatnie spotkanie z Blair Witch, ponieważ odmówiła wpuszczenia mnie do drzwi wejściowych, jakbym próbował narzucić jej jakąś nowo odkrytą religię…

Ogólnie mój czas w lesie był zarówno dziwaczny, jak i frustrujący. Kiedy gra działa, to naprawdę działa, łącząc sprytne elementy narracyjne, świetny wynik i psychologiczne napięcie. Ale czasami chwiejny moment i destrukcyjne błędy utrudniają doświadczenie, zastępując chwile, które powinny przestraszyć, chwilami, które są irytujące. Wiedźma z Blair jest przerażająca, ale robaki są jeszcze bardziej przerażające.

NAJLEPSZE OFERTY NA DZIŚ 13,96$ w Amazon Werdykt 3

3 z 5

Wiedźma Blair

Świetne podejście do psychologicznego horroru wyciętego przez błędy i krzywiznę.

Więcej informacji

dyrektor	Adam Wingard
W roli głównej	James Allen McCune, Callie Hernandez, Brandon Scott, Corbin Reid, Wes Robinson
Premiera kinowa	15 września 2016
Dostępne platformy	PC, Xbox One

Mniej