Recenzja Moonlight: Pogromca gatunków „Jenkins” to znaczące dzieło, które cię znokautuje”

Nasz werdykt

Wrażliwy, subtelny i szczery, pogromca gatunków Jenkinsa to znaczące dzieło, które cię znokautuje.

Werdykt GamesRadar+

Wrażliwy, subtelny i szczery, pogromca gatunków Jenkinsa to znaczące dzieło, które cię znokautuje.

Moonlight (2016) oferty Netflix światło księżyca 8,99 USD /mth Pogląd w Netflix

W pewnym momencie musisz sam zdecydować, kim chcesz być, mówi handlarz narkotyków Juan (Mahershala Ali) Chironowi, dziesięcioletniemu chłopcu mieszkającemu w Miami bez ojca i matki uzależnionej od cracku (Naomie Harris). Z tego krótkiego opisu film Barry'ego Jenkinsa może brzmieć jak każdy inny film z kapturami. Ale niewiele w tej historii tożsamości, seksualności, klasy i rasy jest zwyczajne.

Przedstawiając trzy odrębne rozdziały z życia Chirona, obejmujące około 16 lat, Moonlight jest prawie niemożliwe do sklasyfikowania poza luźnymi tropami „dorastania”. Dotykając kwestii nękania, uzależnień, a przede wszystkim seksualnego zamętu i represji, to znakomicie wykonana praca, która często uderza młotem w stereotypy, które zbyt łatwo kojarzą się z kinem afroamerykańskim.

Zainspirowany sztuką teatralną Tarella Alvina McCraneya In Moonlight Black Boys Look Blue, Jenkins wykorzystuje różnych aktorów, aby zagrać Chirona i jego przyjaciela Kevina w trzech rozdziałach (nazywanych „Małym”, „Chironem” i „Czarnym”, po różnych imionach naszego bohatera). znany przez). Zaczynamy od Małego (Alex Hibbert), który prawie milczy przez pierwsze 10 minut po tym, jak Juan odkrywa go w jaskini cracku.

Z braku postaci ojca, przyjaźń Little'a z Juanem i jego dziewczyną Teresą (Janelle Monáe) rośnie – więź komplikuje fakt, że Juan sprzedaje narkotyki matce Little'a. W umyśle Little'a już rodzą się pytania o jego seksualność – coś, co staje się coraz bardziej zamglone, gdy film skacze o sześć lat. Chiron (Ashton Sanders) jest teraz w liceum i żywi uczucia do Kevina (Jharrel Jerome), zagorzałego kobieciarza.

Wreszcie, kiedy widzimy Chirona w wieku około 20 lat – teraz granego przez Trevante Rhodesa – jego życie zmieniło się dramatycznie. Powiedzieć, jak zepsułoby niespodziankę, poza faktem, że nazywa się „Czarny” i mieszka w Atlancie. Rhodes umiejętnie oddaje emocjonalny zamęt, w jakim jest jego postać; André Holland, który gra Kevina – teraz kucharza zajmującego się krótkimi zamówieniami – jest również godnym podziwu filmem.

We wszystkich trzech segmentach Naomie Harris jest cudowna jako matka Chirona, Paula, której stopniowe popadanie w uzależnienie od cracku – odzwierciedlone w rozpadzie ich rodzinnego domu w norę – jest znakomicie wypisane. Ale to rzemiosło Moonlight, które trwa: na przykład wspaniały projekt dźwiękowy, który odzwierciedla stan psychiczny Pauli, lub senne zdjęcia, gdy Chiron spędza noc pod palmami Miami.

Z klasyczną partyturą Nicholasa Britella – kolejnym świetnym wyborem na przekór – Moonlight wciąż zaskakuje. Ostatnia rolka nie jest tak imponująca, jak można by się spodziewać, ale jest to niezwykle imponująca praca – ta, która zdobyła Złoty Glob za najlepszy dramat – i będzie długo pamiętana.

Moonlight (2016) oferty Netflix światło księżyca 8,99 USD /mth Pogląd w Netflix Werdykt 5

5 z 5

Światło księżyca (2016)

Wrażliwy, subtelny i szczery, pogromca gatunków Jenkinsa to znaczące dzieło, które cię znokautuje.

Więcej informacji

Dostępne platformy

Film

Mniej