The Sandman: Kim jest Morfeusz, Pan Snów?

(Źródło zdjęcia: DC)

Przełom Neila Gaimana piaskowy człowiek tytuł pozostaje przełomowym osiągnięciem komiksowym i podstawą półek z książkami prawie wszystkich, których gust w komiksach wykracza poza zwyczajnych superbohaterów.

A teraz Sandman (lub jak właściwie jest lepiej znany w historii, Morpheus lub Dream) niedługo stanie się powszechnie znanym nazwiskiem dzięki nadchodzącej telewizyjnej adaptacji przełomowego komiksu z lat 90., wydanej przez Netflix, która niedawno miała premierę swojego pierwszego zwiastuna.

(Źródło zdjęcia: DC)

Co dziwne, Morpheus jest technicznie postacią ze spuścizny, biorąc swoje imię i luźną inspirację od Sandmana Złotego Wieku, Wesleya Doddsa. Ale jeszcze dziwniejsze jest to, że Morfeusz nie miał być oryginalną gwiazdą Piaskuna Gaimana – to miała być dziwaczna wersja Piaskuna z lat 70. Jacka Kirby'ego.

Po prostu drapiemy powierzchnię ezoterycznej, ekscentrycznej i pouczającej natury Piaskuna i jego wielu tajemnic, z których większość kręci się wokół Morfeusza i jego własnej narracji.

To właśnie ta głębia i filozoficzne podwaliny mogą sprawić, że zanurzenie się w Sandmana Gaimana wydaje się zniechęcającym zadaniem, zwłaszcza z jego gęstą wewnętrzną mitologią i wieloma spin-offami i sequelami. Ale zrozumienie samego Morfeusza i dotarcie do serca jego rodziny, Nieskończonych, i ich miejsca w DC Universe jest trochę mniej skomplikowane, niż się wydaje – jeśli chcesz uzyskać trochę metafizyki i dużo literatury.

Na szczęście jesteśmy teraz bardziej niż chętni, by zrobić jedno i drugie, zagłębiając się w życie i spuściznę Morfeusza, alias Sandman, alias Dream of the Endless, i wyjaśniając implikacje jego pierwszej przygody.

Kim jest Sandman?

(Źródło zdjęcia: DC)

Historia Morfeusza zaczyna się, cóż, na początku. Jakkolwiek bezczelnie to zabrzmi, jesteśmy półdosłowni. Jako Dream of the Endless – metafizyczne awatary niektórych koncepcji, które kierują ludzkim doświadczeniem – Morfeusz jest zasadniczo żywym ucieleśnieniem snów i snu i istnieje odkąd czujące istoty zaczęły śnić i doświadczać wyobraźni, choć nie zawsze w tej samej formie.

W rzeczywistości, wbrew pozorom, Nieskończone, w tym Sen, są w rzeczywistości bezforemnymi, niefizycznymi bytami, które różnią się wyglądem od różnych ludzi i kultur (sam Sen pojawił się jako wiele typów ludzi poza typowym gotyckim wyglądem, zamanifestował się jako kot, a nawet pojawił się J'Onn J'Onzz jako bóstwo marsjańskie, między innymi jego formami).

W przeciwieństwie do jego narodzin z eteru wyobraźni, rzeczywiste początki Morfeusza/Snu są nieco mniej bezkształtne – chociaż teraz, gdy o tym wspominamy, postać był mniej lub bardziej zrodzony z eteru wyobraźni pisarza Neila Gaimana oraz artystów Sama Keitha i Mike'a Dringenberga.

(Źródło zdjęcia: DC)

Gaiman początkowo przedstawił DC serię o innym Sandmanie – Garretcie Sanford, drugim Sandmanie, którego stworzył Jack Kirby w latach 70-tych.

Ta wersja Piaskuna w rzeczywistości miała być ludzką formą ludowego Piaskuna (o którym mówi się, że przynosi ludziom sen i sny, posypując im oczy piaskiem, dlatego czasami możesz budzić się z „śpiącym piaskiem” w rogach oczu). W ten sposób wersja Sandmana Garretta Sanforda wpłynęła bezpośrednio na stworzenie Gaimana, który sam jest mityczną istotą.

DC zatwierdziło pomysł Gaimana na tytuł Sandmana - ale z pewnym zastrzeżeniem. Musiał stworzyć zupełnie nową wersję postaci. Gaiman przejął mityczną naturę Sandmana Kirby'ego i mroczny, papkowaty klimat oryginalnego Golden Age Sandman z Justice Society of America i przefiltrował je przez własną gotycką wrażliwość lat 80., aby wymyślić ponurego, enigmatycznego Morfeusza.

Artysta Sam Keith zaproponował wstępny projekt postaci, czerpiąc z całkowicie czarnej garderoby Gaimana, a nawet jego podobizny, a także inspirację ówczesnymi ikonami gotyku, takimi jak Peter Murphy z Bauhausu i Robert Smith z The Cure.

Zwieńczeniem projektu, który opierał się na wyraźnym kontraście między ciemnymi, powiewającymi szatami Morfeusza a porcelanową bladą skórą, jest kultowy hełm Morfeusza Dream, wykonany z czaszki i kręgosłupa bezimiennego, dawno zmarłego boga, który odważył się rzucić mu wyzwanie. w minionych eonach.

(Źródło zdjęcia: DC)

Oprócz tego, że jest jego trofeum, hełm jest w rzeczywistości „pieczęcią” Morfeusza – jego połączeniem z innymi Nieskończonymi, z których wszyscy noszą artefakty i przedmioty związane z ich specyficznymi tożsamościami.

Jeśli chodzi o to, kim są pozostali Nieskończoność, jest Pożądanie, Rozpacz, Zniszczenie, Przeznaczenie (przeniesione z poprzednich historii DC, jest jedynym Nieskończonym, który poprzedza Piaskuna Gaimana), Delirium (która kiedyś była znana jako Rozkosz, zanim spotkała ją wielka tragedia), i wreszcie Śmierć, z pewnością najbardziej znany i popularny wśród Nieskończonych, poza samym Snem.

Przy okazji – możecie zauważyć, że przełączamy się między nazywaniem postaci „Sen” i „Morfeusz”. Inni Endless nazywają go głównie Dream, ale „Morfeusz”, jak w greckim bogu snów, jest jedną z ulubionych postaci Dream wśród śmiertelników i jest to imię, którego używa w wielu kontekstach.

I, jak się okazuje, „Sen” to tak naprawdę bardziej tytuł niż nazwa. Ale do tego wrócimy.

Mając to wszystko na miejscu dla Gaimana's Sandman, historia opowieści była gotowa do opowiedzenia.

Śmierć snu

(Źródło zdjęcia: DC)

Pełna historia życia i narracja Dream of the Endless jest zbyt kręta i cudowna, by sprowadzać się do prostego podsumowania. Rozciągając się na całą historię ludzkości (i poza nią), obejmuje dziesiątki postaci, wątków historii i warstw narracyjnych metafor, które są trudne do przekazania w bitach wielkości.

To powiedziawszy, główny wątek samego Morfeusza porusza się jako wątek poboczny przez cały tytuł, tkając główne rytmy przez każdy łuk – i wszystko zaczyna się w opowieści otwierającej serię, Piaskun: Preludia i Nokturny , który stanowi podstawę pierwszego sezonu nadchodzącego serialu Netflix.

W Preludiach i Nokturnach czarodziej Roderick Burgess (grany przez Charlesa Dance w serialu Netflix) przywołuje i więzi Dream, trzymając go w zamknięciu na dziesięciolecia. To sieje spustoszenie w ludzkości, ponieważ większość ludzi traci zdolność śnienia – jeśli w ogóle nie może spać – dopóki Morfeusz nie wyjdzie z niewoli.

Wracając do swojego rodzinnego królestwa Śnienia, rozległego, pomysłowego krajobrazu niekończących się środowisk fantasy, Morpheus odkrywa, że ​​jego domena popadła w ruinę i postanawia odzyskać trzy magiczne artefakty, które zostały mu skradzione, gdy był uwięziony – w tym jego hełm.

(Źródło zdjęcia: DC)

Najpierw Morfeusz szuka swojej sakiewki z magicznym piaskiem do spania, odbierając ją byłej dziewczynie nie kto inny jak John Constantine.

Następnie udaje się do samego piekła, aby odzyskać swój hełm od Lucyfera (ta sama postać zaadaptowana do serialu Netflix, w którym gra go Tom Ellis), pokonując arcydemona w „najstarszej grze”, bitwie sprytu i jednego… wyrafinowanie.

Wreszcie, Dream musi odzyskać swój magiczny kamień marzeń, Materioptikon, od na wpół niejasnego złoczyńcy z Ligi Sprawiedliwości, Johna Dee / Doctora Destiny, który został wypaczony przez jego moc zmieniania rzeczywistości. Rozbijając magiczny rubin, próbując zaszkodzić Snu, Dee uwalnia jego moc, pozwalając Morfeuszowi odzyskać pełną siłę.

(Dowiedz się więcej o The Sandman: Preludia i Nokturny – i dlaczego to lektura obowiązkowa – właśnie tutaj .)

(Źródło zdjęcia: DC)

Stamtąd samozwańcza narracja ostatnich dni Morfeusza – wszystko stworzone krok po kroku przez jego własne skomplikowane machinacje – rozgrywa się w trakcie The Sandman.

Przeskakując w tę iz powrotem przez różne epoki (a nawet różne rzeczywistości), The Sandman maluje obraz Morfeusza jako samolubnego, nieco aroganckiego poszukiwacza przygód, którego zadowolenie z własnego sprytu z czasem osłabło.

Prowadzi to do emocjonalnego kryzysu po uwięzieniu, w którym Morfeusz postanawia przekazać płaszcz Dream nowemu posiadaczowi - w tym przypadku Danielowi, synowi dwóch byłych bohaterów DC, Lyty i Hectora Halla.

Gdy Daniel wznosi się, by stać się nowym ucieleśnieniem Snu, Morfeusz odchodzi w zapomnienie, a istoty ze wszystkich zakątków rzeczywistości opłakują jego śmierć (cokolwiek oznacza śmierć dla kogoś, kogo siostra jest, cóż, dosłownie samą Śmiercią).

Sandman w uniwersum DC

(Źródło zdjęcia: DC)

Kiedy wystartował The Sandman, akcja miała miejsce w uniwersum DC, z epizodami z Ligi Sprawiedliwości, Demona Etrigana, Rzeczy Bagiennej, Johna Constantine'a i wielu innych postaci z DC (takich jak wspomniany Doktor Destiny).

To ostatecznie obejmowało Sandmana Kirby'ego Garreta Sanforda i Sandmana Złotego Wieku Wesleya Doddsa (który później otrzymał własny tytuł sąsiadujący z Sandmanem, Tajemniczy Teatr Sandmana , z tytułami ustanawiającymi dziwne powiązania między Doddsem a Morfeuszem).

I oczywiście byli Lyta i Hector Hall, wcześniej znani jako Fury i Silver Scarab of Infinity, Inc., rodzice niemowlęcia Daniela Halla, który miał zostać następcą Morfeusza jako Dream.

Niedługo po debiucie The Sandman w 1989 roku DC przeniosło kilka swoich bardziej dojrzałych tytułów, w tym Sandman, Hellblazer , oraz Rzecz bagienna pod nowym nadrukiem Vertigo, linią zaprojektowaną do prezentowania historii, postaci i treści, które nie pasowałyby do głównego nurtu DC Universe.

(Źródło zdjęcia: DC)

To pozwoliło The Sandman na włączenie bardziej dojrzałej, mrocznej fabuły do ​​swoich wydań, ale także w dużej mierze oddzieliło tytuł od kontynuacji DC - chociaż będzie trochę crossover, zwłaszcza po tym, jak Sandman zakończył się numerem 75 z 1996 roku.

W latach, które nastąpiły po zakończeniu Sandmana, postacie pojawiały się od czasu do czasu w jednorazowym lub limitowanym serialu, w którym Śmierć otrzymywała kilka własnych spin-offów. Ale w większości pozostawały uśpione - to znaczy do 1998 roku J.L.A. #22 i jego kontynuacją w 1999 r JSA , z których oba przeniosły Daniela do właściwego DC Universe.

Odnowiony tytuł JSA połączył nową wersję Justice Society z listą zarówno klasycznych, jak i początkujących członków, którzy utworzyli po pogrzebie Wesleya Doddsa. Jak na tamte czasy odważnym posunięciem, sam Daniel/Dream pojawił się we śnie w wydaniu, w którym Sand Hawkins, były pomocnik Dodda, marzył o śmierci swojego mentora.

W trakcie biegu Hector Hall stał się jedną z głównych postaci w tytule, czego kulminacją był późniejszy epizod z Daniel/Dream, w którym ponownie spotkał się z rodzicami, Hectorem i Lytą.

(Źródło zdjęcia: DC)

Od tego czasu Nieskończoność po raz kolejny pozostała w dużej mierze oddzielona od DC Universe – choć w 2010 roku Komiksy akcji #894 Lex Luthor spotkał się ze Śmiercią, gdy był na kosmicznej wyprawie, by opanować władzę nad życiem i śmiercią.

DC obchodziło 25-lecie Sandmana w 2013 roku, wypuszczając na rynek Sandman: Uwertura limitowana seria, która sprowadziła Gaimana z powrotem do Sandmana po raz pierwszy od lat.

Niedawno, z okazji 30. rocznicy powstania tytułu w 2018 roku, DC wypuściło Sandman Universe, linię powiązanych z Sandmanem tytułów nadzorowanych przez Gaimana i zawierających postacie i koncepcje z The Sandman.

Wcześniejsze i obecne tytuły Sandman Universe obejmują Śnienie , Dom Szeptów , Lucyfer , Księgi Magii , John Constantine: Hellblazer , oraz Locke & Key/Sandman: Piekło i Gone (co krzyżuje się z komiksem IDW, który został również niedawno zaadaptowany na Netflix).

Jeśli chodzi o to, czy Sandman Netflixa połączy się z DC Universe w filmie lub telewizji, zgadujemy, że tak się nie stanie, biorąc pod uwagę wyspiarski charakter tej historii i fakt, że jest na Netflix, a nie w kinach czy HBO Max , gdzie zaplanowane są inne programy DC.

Ale nigdy nie wiadomo - we śnie wszystko może się zdarzyć.

Piaskun i jego spuścizna wywarły ogromny wpływ o naturze i kierunku współczesnego opowiadania komiksowego.