25 najlepszych filmów 2020 roku

(Źródło zdjęcia: Przyszłość)

Minął już rok. Jednak pomimo zamknięcia kin na całym świecie, rok 2020 był kolejnym wspaniałym dwunastoma miesiącami dla filmu. Dzięki usługom strumieniowym i na żądanie niektóre z najlepszych filmów 2020 roku nie były odtwarzane na dużym ekranie, ale na naszych telewizorach. To nie przyćmiło jakości tych genialnych filmów – a wybór tej listy był, jak co roku, trudem.

Były łzy, były napady złości, ale skrybowie Total Film w końcu zgodzili się na najlepsze filmy 2020 roku. Zła wiadomość? Hubie Halloween się nie udało. Dobre wieści? Nieoszlifowane klejnoty zrobili. A konkurencja była zacięta… Uwaga: ze względu na to, że nasi pracownicy mają siedzibę w Wielkiej Brytanii, wybraliśmy filmy, które zostały wydane w Wielkiej Brytanii między 1 stycznia a 31 grudnia. To oznacza, że ​​nie ma Nomadlandu, ale Pasożyt się liczy.

25. Shirley

(Źródło zdjęcia: Neon)

Amerykańska pisarka Shirley Jackson jest najbardziej znana z wyczarowania The Haunting Of Hill House. Ale stworzenie jej bildungsroman Hangsaman z 1951 roku jest głównym tematem eksperymentalnej „biografii” Josephine Decker, która na nowo przedstawia okres w życiu Jackson, jakby był jedną z jej słynnych niepokojących opowieści.

Jako dzieło fikcji jest to wciągająca i pokręcona opowieść, która dość pomysłowo gra na motywach własnych opowieści Jacksona (przerażające domy, okultyzm, nieszczęśliwe małżeństwa). Czasami może to przypominać adaptację zaginionej opowieści Jacksona, w której Decker rzuca czar za pomocą urzekającej, płytkiej kamery.

24. Piosenka bez imienia

(Źródło zdjęcia: Piosenka bez imienia)

Relacja Meliny León o Georginie (Pamela Mendoza), młodej, pozbawionej środków do życia matce z ogarniętego wojną domową Peru, której po porodzie w fałszywej klinice skradziono jej dziecko, ukazuje trudną sytuację tych, którzy nic nie mają, próbując zmierzyć się ze światem, który ledwie potwierdza ich istnienie.

Dziennikarz (Tommy Párraga) odkrywa jej przypadek i zaczyna ujawniać przerażającą, inspirowaną prawdziwym życiem prawdę. Trafnie uchwycony w ponadczasowym monochromatycznym 4:3, jest to dzieło o wyjątkowej delikatności, niezwykle piękne w swej pustce i głęboko smutne.

23. Harley Quinn: Ptaki drapieżne

(Źródło zdjęcia: DC Films)

DC Comics, w dużej mierze odrzucając gambit z rozszerzonego wszechświata, odnalazło swój rytm i Drapieżne ptaki udowadnia, że ​​DC działa najlepiej, gdy się odcina. Chociaż dzieje się tak z Harley Quinn po Suicide Squad z 2016 roku, nie nazwałbyś tego dokładnie kontynuacją; jest bardzo różny tonalnie i nie przenosi żadnych postaci poza Harleyem. W rzeczywistości najbardziej przypomina Deadpool , z antybohaterem z oceną R, niszczącą czwartą ścianę i lekceważącym tonem, który czerpie wskazówki z tytułowego bohatera.

Z tempem, które toczy się jak na rolkach derby, udanym kneblowaniem i ogólnym tonem braku szacunku – obrzydliwie pysznie wyglądająca kanapka jest integralną częścią fabuły Harleya – jest nieustępliwa, nadpobudliwa i zaciekle zabawna. Tak jak sama Harley.

22. Bomba

(Źródło zdjęcia: Lionsgate)

Pierwszy duży film #MeToo, Bomba śledzi walkę o zakończenie 20-letniego panowania Rogera Ailesa jako drapieżnika seksualnego. Szybki, błyszczący, pełen gwiazd dramat o wysokich kosztach właściwego postępowania, odwraca kaznodziejski tryb wykładu o kobietach jako ofiarach. Zamiast tego zanurza cię w szaleńczo podrzynających gardło i uber-republikańskiej fortecy Fox News na Manhattanie, najchętniej oglądanej sieci kablowej w Ameryce. Niesamowita, autorytatywna Megyn Kelly (słynna królowa pszczół Fox) Charlize Theron zabiera nas w zabawną, w stylu Vice, wycieczkę po królestwie Ailes.

Blondynki Bombshell są ujmująco wadliwe – moralnie skompromitowane, zawodowo bezwzględne, pełne podzielonej lojalności. Największym osiągnięciem Roacha i Randolpha jest zagłębienie się w ich skórę, aby pokazać, jak molestowanie seksualne tworzy miejsce pracy, w którym panuje niebezpieczeństwo i niepewność dla kobiet. Podobnie jak ich poprzednik Network (1976), są szaleni jak diabli i nie zamierzają tego dłużej znosić.

21. 1917

(Źródło zdjęcia: uniwersalny)

Choć nie jest to prawdziwy „jeden”, olśniewająco długie ujęcia z 1917 roku były jednymi z najbardziej imponujących osiągnięć technicznych roku 2020 w filmie. Bagging The Deaks jego drugiego Oscara, zapierające dech w piersiach zdjęcia nie były tylko sztuczką, w pełni wciągającą widzów, gdy oddział George'a MacKaya przedziera się przez błotniste okopy i unika nieustannego ostrzału z karabinu.

Napisany wspólnie ze scenariuszem reżysera Sama Mendesa, z historią inspirowaną doświadczeniami jego dziadka podczas I wojny światowej, był to projekt pasji, który – podobnie jak wcześniej Dunkierka Christophera Nolana – tchnął nowe życie w wytarty gatunek.

20. Ogromna noc

(Źródło zdjęcia: Amazon)

Niewiele gatunków pasuje do dużych i małych filmów, takich jak science-fiction. Debiut Andrew Pattersona kosztował mniej niż milion dolarów, ale działał jak potężna wizytówka, łącząc dramat nastolatków i paranoję science fiction, jednocześnie składając hołd złotemu wiekowi radia i telewizji.

Akcja rozgrywa się w małym miasteczku w Nowym Meksyku w latach 50. XX wieku, kiedy radiowy DJ (Jake Horowitz) i operator centrali (Sierra McCormick) odkryli dziwną częstotliwość dźwięku, przez cały czas utrzymali mistrzostwo nastroju i zaoferowali jedno z najbardziej zaskakujących ujęć śledzących rok.

19. Nigdy Rzadko Czasami Zawsze

(Źródło zdjęcia: Funkcje ostrości)

Jasny dramat Elizy Hittman o nastoletniej dziewczynie (utalentowanej debiutantce Sidney Flanigan) poszukującej aborcji poza stanem był z pewnością „filmem o problemach” w roku, w którym opieka zdrowotna kobiet była poważnie zagrożona. Ale delikatność, z jaką Hittman rozszyfrowała przypadkową mizoginię, siostrzane towarzystwo przyjaciół i wiejską socjo-ekonomię, zapewniła pilną feministyczną opowieść. I ta gut-punch scena, która nadała filmowi swój tytuł, została osiągnięta za jednym podejściem.

Staram się unikać pracy opartej na wiadomościach, powiedział Hittman, ale ten film tak naprawdę opowiada o wpływie, jaki te bariery [aby uzyskać rozwiązanie umowy] mają na życie ludzi.

18. Skały

(Źródło zdjęcia: Film4)

Przypomina The Bicycle Thief przerobiony w bogatych kolorach z modną ścieżką dźwiękową Afrobeata, napisał Variety. Rzeczywiście wielkie uznanie dla realistycznego dramatu Sarah Gavron nakręconego w Londynie, który również zwrócił się do nieprofesjonalnych aktorów, aby opowiedzieć historię nastoletniej Sholi (Bukky Bakray), pozostawionej, by opiekować się sobą i swoim młodszym bratem (D'angelou Osei Kissiedu), gdy ich mama biega.

Warsztaty trwające rok, Rocks czuł się żywy i autentyczny, odmawiając uderzania widzów w głowę zlewem kuchennym, ale wcierając mnóstwo twardości w celebrację kobiecej przyjaźni.

17. Posiadacz

(Źródło zdjęcia: Neon)

Brandon Cronenberg udowodnił, że jest na dobrej drodze, by stać się równym swojemu sławnemu ojcu dzięki horrorowi ciała science fiction tak niepokojącego, że Crash wyglądał jak samochody. W filmie występuje Andrea Riseborough jako zabójca-duch w skorupie, który porywa umysły, aby dokonać idealnego zabójstwa, a dokonane przez Cronenberga budowanie świata i mądra eksploracja mięsistych motywów (tożsamość, związek między ciałem a umysłem) zostały imponująco dopasowane przez obrzydliwe efekty specjalne Dana Martina.

Film się nie odwraca, powiedział Cronenberg o niezachwianym przedstawieniu brutalnej przemocy przez Possessora. Ty też będziesz przykuty.

16. Relikwia

(Źródło zdjęcia: IFC Midnight)

Pozornie opowieść o zjawiskach nadprzyrodzonych o kobiecie (Emily Mortimer) próbującej rozwiązać problem zniknięcia swojej matki OAP i dosłownych wstrząsów w nocy w skrzypiącym domu przodków Ma, ten niepokojący debiut japońsko-australijskiej pisarki i reżyserki Natalie Eriki James był naprawdę niesamowity. traktat o starzeniu się, demencji, żalu i ciężarze opieki nad kobietami.

Jest coś naprawdę pocieszającego w dzieleniu się tym z ludźmi i uświadamianiu sobie, że inni ludzie przeszli przez podobne rzeczy, powiedział Mortimer, którego zmarły ojciec zmagał się z demencją. Czyni nas ludźmi.

15. Wędrowcy wilków

(Źródło obrazu: IMDb)

Wilki, magia, średniowieczna walka, Sean Bean… kuszące byłoby nazwanie wysokiej klasy włochatej opowieści Cartoon Saloon „Grą o tron ​​dla dzieci”, gdyby nie jedna z tych rzadkich animowanych funkcji, które również sprawiają, że dorośli znów płaczą! Jeszcze raz! Za narracyjną prostotą – wilki kontra drwale – kryje się emocjonalne wyrafinowanie i dzika artystyczna ambicja: ekspresjonistyczne zaloty, kontrastujące style (drzeworyt, akwarela) i najlepsze wykorzystanie wirujących śladów zapachowych po tej stronie reklamy Bisto.

Bezproblemowo splatał również mitycznego (leśnych zmiennokształtnych) z faktycznym (antagonistą Oliverem Cromwellem). Fajnie jest bawić się historią, powiedział współreżyser Ross Stewart.

14. Wonder Woman 1984

(Źródło zdjęcia: Warner Bros.)

Wonder Woman 1984 jest tylko potrzebnym hitem 2020. Lubić Żartowniś , łączy się z całą samotnością, rozczarowaniem, strachem i wściekłością, które tak wielu żywiło w ciągu ostatnich kilku lat, ale nadaje temu wszystkim pozytywny obrót, aby przekazać przesłanie miłości, nadziei i połączenia ponad wszystkimi granicami. W obrazie Jenkinsa jest czystość, która mogła wydawać się naiwna pięć lat temu, ale teraz wydaje się nie tylko najbardziej pożądana, ale także potrzebna.

Ta kontynuacja łączy w sobie prawdę tu i teraz, nawet gdy ludzie w garniturach przechodzą obok gigantycznych sklepów muzycznych. Mówi się, że czas przewrócić płytę – czas na poświęcenie i życzliwość. Teraz to muzyka dla serca.

13. Myślę o zakończeniu rzeczy

(Źródło zdjęcia: Netflix)

Przez całą moją karierę praktykowałem nie wyjaśnianie swoich zamiarów, powiedział w lipcu Charlie Kaufman, publikując swoją pierwszą powieść, Antkind. Lepiej, zostawia to innym do teorii – i chłopcze, czy wszyscy i ich trzęsący się pies mieli gorące podejście do jego filmu Netflix I'm Thinking Of Ending Things, w którym czas i prawda rozpadają się, gdy niezręcznie randkująca para (Jessie Buckley , Jesse Plemons) odwiedzają swoich rodziców (Toni Collette, David Thewlis).

Zaskakująca odyseja była piękna i przerażająca, pełna nadziei i ponura. Buckley i Plemons znakomicie sprawdzają się jako centralny duet.

12. Gospodarz

(Źródło zdjęcia: Dreszcz)

Witamy w nowym zjawisku paranormalnym: filmie, w którym wykorzystano aplikację Zoom do wideokonferencji, aby ożywić gatunek znalezionych materiałów filmowych, gdy sześciu (jeśli liczyć Teddy'ego) przyjaciół spotyka się w zamknięciu, by wziąć udział w wirtualnym seansie, który gwałtownie się nie udaje. Chciałem obalić oczekiwania ludzi, powiedział reżyser Rob Savage. Bo myślę, że na papierze brzmi to jak gówniany pomysł.

Jednak na Shudder stał się fenomenem, wywołując okrzyki podziwu dla jego zaradności (wszyscy zbierają się, aby pracować zdalnie) i okrzyki przerażenia z powodu jego taktyk zastraszania, od miejscowego wykorzystywania izolacji po staromodną dobrą Boo! (i fałszywe Boo!) Momenty. Fajna aplikacja.

11. Spokój z końmi

(Źródło zdjęcia: Film4)

Upalny debiut Nicka Rowlanda, absolwenta National Film and Television School, był następstwem nieszczęść boksera, który stał się ciężkim ramieniem (Cosmo Jarvis) w wiejskiej Irlandii, gdy walczył o równowagę między ojcostwem autystycznym dzieckiem, niewolą wobec bezwzględnego gangstera i jakimś rodzajem ludzkości pośród rzezi. Z dudniącą ścieżką dźwiękową Blanck Mass, która wzmacnia napięcie, Calm With Horses był uwielbiany przez festiwale i uciskany przez zamknięcie.

Dwa dni po premierze wszystkie kina zostały zamknięte, powiedział Rowland. To boli, ale musisz spojrzeć na sprawy z innej perspektywy; przynajmniej film istnieje. Jest teraz dostępny w Netflix w Wielkiej Brytanii.

10. Asystent

(Źródło zdjęcia: Bleecker Street)

To film o monotonii, powiedziała scenarzystka/reżyserka Kitty Green. Ale nie chciałem, żeby było to zbyt monotonne. Wręcz przeciwnie, to studium codziennej harówki, nędzy i mizoginii z ery #MeToo było zawsze ponuro porywające.

Niektóre z jego tematów współgrały z Bombshell, ale film Greena wywarł większy dramatyczny wpływ na znacznie mniejszą skalę, koncentrując się na genialnie niedopowiedzianej roli Julii Garner jako Jane, asystentce biurowej nigdy nie widzianego potentata filmowego. Podczas gdy paralele Weinsteina były nieuniknione, prawdziwa, niszczycielska moc filmu polegała na ostrym przywoływaniu samozadowolenia w każdym biurze, współudziału i męskich uprawnień.

9. Saint-Maud

(Źródło zdjęcia: Studio Canal)

Zuchwały debiut Rose Glass zapadł się głęboko w umysł tytułowej ewangelicznej pielęgniarki (Morfydd Clark), której religijny zapał osiąga szczyt, gdy próbuje „uratować” swojego pacjenta (Jennifer Ehle). Sugestywnie nakręcony w Scarborough i oferujący wiele lektur (czy Maud jest chora psychicznie czy namaszczona?), ten gotycki horror rzucił wyzwanie widzom i sprawił, że nigdy więcej nie chcieli zobaczyć pinezki.

Tylko nie nazywaj tego „podwyższonym”, snobistycznym określeniem według Glassa. Jej własny opis? Popieprzone, miejmy nadzieję, zabawne studium postaci, które przeradza się w horror. Zawsze tak o tym myślałem.

8. Niewidzialny człowiek

(Źródło zdjęcia: uniwersalny)

Przeróbki horrorów mają zwykle dwa rodzaje: straszną stratę czasu (*kaszel* Mumia) lub przerażająco sprytny nowy spin. Odświeżona wersja klasycznego horroru Jamesa Whale'a autorstwa Leigh Whannella idealnie pasuje do tej drugiej kategorii. Wykorzystując niewidzialność jako niezwykle skuteczną metaforę oświetlenia gazowego i tortur psychologicznych, ponownie wyobraził sobie tytułowego przezroczystego faceta HG Wellsa jako straszydło zakorzenione w prawdziwej traumie, chociaż Cecilia Elisabeth Moss była daleka od nieszczęsnej ofiary, zaradnej i odpornej na cios filmu – -ostateczne ramy powietrzne.

Może to być poważne, ale Niewidzialny człowiek nie skąpił strachu przed kolejką górską, pewnych i kreatywnych amortyzatorów Whannella, wzmocnionych inteligentnymi, subtelnymi efektami wizualnymi. Chciałem zrobić coś, co byłoby jak but na gardle publiczności, powiedział Whannell, którego praca przyniosła mu szansę na kolejną ikonę horroru z The Wolfman, w którym zagra Ryan Gosling. Jeśli jesteś podobny do nas, nadal będziesz miał trudności z oddychaniem.

7. Portret kobiety w ogniu

(Źródło zdjęcia: Curzon)

Wydany pod koniec lutego zmysłowy, intelektualny romans scenarzystki i reżyserki Céline Sciammy na szczęście trafił na duży ekran przed zamknięciem kin w Wielkiej Brytanii; ta intymna opowieść zasługuje na epickie płótno. Był to również film, który można było oglądać bez groźby odwrócenia uwagi, wymagający – i wielce satysfakcjonującej – cierpliwości, ponieważ rozpalił iskrę powiązania między XVIII-wieczną francuską malarką Marianne (Noémie Merlant) a jej najnowszym bohaterem, nieśmiałym portretem Héloïse (Adèle Haenel). ).

Naprawdę chciałem odejść od idei miłości od pierwszego wejrzenia, powiedział Sciamma, który zamiast tego zdecydował się zatrzymać na wzroście pożądania, jak jest zbudowane, jak się rodzi. Czujny Merlant i początkowo strzeżony Haenel dostarczyli niezbędnych niuansów, podczas gdy operator Claire Mathon stworzyła obrazy godne galerii, które osiągnęły wysublimowany szczyt dzięki słynnej scenie przy ognisku. Zachowaj też trochę braw dla prawdziwej artystki Hélène Delmaire, której utalentowane ręce zastąpiły Merlanta podczas hipnotycznych sesji malarskich.

6. Latarnia morska

(Źródło zdjęcia: A24)

Nie chodziło tylko o tytułową, żarzącą się strukturę, która błyszczała w drugim filmie Roberta Eggersa – Willem Dafoe i Robert Pattinson byli najlepsi w karierze jako szaleńcy, Tom Wake i Ephraim Winslow, którzy tracą fabułę, gdy utknęli na smagana wiatrem wyspa u wybrzeży Nowej Anglii. Nakręcony w czerni i bieli przy użyciu soczewek wyprodukowanych w latach 30. XX wieku i w archaicznym współczynniku proporcji 1,19:1, koszmarny wzrok Eggersa wyczuwał wszystko poza starym kapeluszem.

Po latach wiarygodnej pracy nad postaciami niezależnymi, Pattinson wbił ostatni gwóźdź do trumny Edwarda Cullena, walcząc z mściwymi mewami i syrenymi waginami. Jeśli chodzi o Dafoe, żaden inny aktor nie potrafiłby tak przekonująco wypluć stron dialogów napisanych autentycznym XIX-wiecznym dialektem Maine. Nic dobrego się nie dzieje, gdy dwóch mężczyzn zostaje uwięzionych w gigantycznym fallusie, zażartował Eggers. Błagamy, by się różnić – Latarnia morska była niezrównanym filmem reżysera, który stał się jednym z prawdziwych pionierów współczesnego horroru.

5. Dusza

(Źródło obrazu: IMDb)

Kiedy 23. film Pixara ukłonił się w październiku na Londyńskim Festiwalu Filmowym, wszyscy recenzenci zgodzili się, że gigant animacji był w swojej grze typu A. Gdy nowojorski muzyk jazzowy Joe (Jamie Foxx) został wyniesiony ze swojego ciała, Soul uniósł nas do Wielkiego Przed, gdzie dusze niemowląt są gotowe do zamieszkania na Ziemi… i gdzie Joe musi być mentorem dla przedwcześnie rozwiniętej 22 (Tina Fey ).

Poruszając się między fotorealistycznym Nowym Jorkiem a bardziej miękkim, bardziej abstrakcyjnym The Great Before, Soul oferował oszałamiającą animację i przepełniającą serce wiadomość o chwytaniu życia tam, gdzie możesz. Potrzebujemy tej historii już teraz, a Pixar podarował nam ją na Boże Narodzenie – ląduje dalej Disney Plus 25 grudnia dostępny dla abonentów bez dodatkowych opłat. Tematy są teraz wzmocnione, powiedziała producentka Dana Murray. Wszyscy zgodziliśmy się, że musimy upublicznić ten film.

4. Brakujące

(Źródło obrazu: IMDb)

Tym razem sprawa była osobista… Napisany przez jego zmarłego ojca Jacka, Mank Davida Finchera również rozbrzmiewał całą wiedzą, którą filmowiec zgromadził przez 30 lat spędzonych w Hollywood, odkąd, w wieku 27 lat, stanął na planie filmu Alien3 uzbrojony z ambicją, ego i talentem… podobnie jak 24-letni Orson Welles, który rozbił się na dziesiątki lat przed nim w Hollywood. W Mank, scenarzysta alkoholik Herman J. Mankiewicz (Gary Oldman daje z siebie wszystko przez 30 lat) pisze reżyserski debiut Wellesa Obywatel Kane z rancza w Victorville w Kalifornii w 1940 roku, podczas gdy retrospekcje przypominające Kane'a pokazują nam, jak przybył do swojego najważniejsza praca.

Nakręcony w czerni i bieli z monofoniczną ścieżką dźwiękową, przypominającą zaginiony klasyk epoki, Mank połączył swoją techniczną błyskotliwość z dowcipnym, przenikliwym scenariuszem traktującym o ambicji, zwątpieniu w siebie, autorstwie, polityce i sile słowa. To opowieść o genialnym słowiarze, który w końcu rozumie wartość i wagę swojego głosu – powiedział Fincher.

3. Nieoszlifowane klejnoty

(Źródło zdjęcia: Netflix)

Tytuł mówił wszystko, ponieważ bracia Safdie z Nowego Jorku (Good Time) wykopali brudną, poszarpaną muzykę niezależną, która błyszczała pod każdym kątem. Ich tata, sprzedawca w dzielnicy diamentów na Manhattanie, był inspiracją dla Howarda Ratnera, jubilera Adama Sandlera o ustach motorycznych, tonącego w długach hazardowych, ale szukającego wyjścia, gdy trafia na duży etiopski klejnot. Historie taty zawsze były tak miażdżącymi, mini-epickimi thrillerami, powiedział Josh, starsze rodzeństwo Benny'ego.

Cóż, Uncut Gems było dokładnie tym, nigdy nie zatrzymując się na oddech, gdy duszące napięcie rosło, rosło i rosło, z Howardem żonglującym rodziną, kochanką, krążącymi lowlifes, gwiazdą NBA Kevinem Garnettem i tym niesamowitym klejnotem. Trwający dwie i kwadrans, z wystarczającą ilością zachodzących na siebie dialogów, aby wypełnić film trzykrotnie dłuższy, film został nakręcony kamerą ręczną, podczas gdy szybki, niestabilny montaż wysysał ostatnie kieszenie powietrza. W rezultacie powstał thriller, który okładał i karał widzów... i był przez to jeszcze bardziej radosny.

2. Pasożyt

(Źródło zdjęcia: Curzon)

W tym roku arcydzieło Bong Joon-ho, które łączy gatunki, dodało Oscary dla najlepszego filmu i najlepszego reżysera wraz ze Złotą Palmą 2019 i zarobiło aż 258 milionów dolarów na całym świecie. Nietrudno zrozumieć, dlaczego: Bong bezproblemowo połączył emocje publiczności z komentarzem społecznym, aby stworzyć rzadki film, który byłby odtwarzany zarówno w kinach repertuarowych, jak i multipleksach, ponieważ żałośnie biedna rodzina Kima planowała jak mistrzowie szachów, aby zinfiltrować dom bogatych Parków, tylko za oszałamiający obrót w połowie drogi, aby podrzucić wszystkie elementy na planszy w powietrze i patrzeć, jak grzechotają po podłodze w doskonale zaaranżowanym chaosie.

Sam Bong pracował jako korepetytor na studiach i powiedział, że czuł się tak, jakby szpiegował tę bogatą rodzinę. Pomysł rósł w nim przez dziesięciolecia, jak pasożyt. I jaki to był śliski film, który skręcał się i obracał, by wywołać u widzów spazm w szoku.

1. Zasady

(Źródło zdjęcia: Warner Bros.)

Trzeba podziwiać zapał Christophera Nolana. Nie tylko on i Warner Bros zobowiązali się do wypuszczenia swojego wartego ponad 200 milionów dolarów przeboju kinowego, gdy tacy bohaterowie jak James Bond, Wonder Woman i Maverick siedzieli za kanapą, ale także uderzył nas swoim największym łamigłówką od czasów Memento: Szpiegowski film akcji z fizyką i filozofią, do którego pasują seksowne kostiumy i pościgi samochodowe kamikaze.

Z jednej strony były to standardowe rzeczy, jako agent CIA, którego znamy tylko jako Protagonista (John David Washington), dołączył do innego, jeszcze bardziej tajnego oddziału szpiegowskiego, aby kłusować po świecie (Indie, Oslo, Włochy, Rosja) w próba zażegnania zagrożenia terrorystycznego, a może nawet uratowania świata. Waleczność Bohatera doprowadziła go do kontaktu z brytyjskim oficerem wywiadu (Robert Pattinson), indyjskim handlarzem bronią (Dimple Kapadia) i nikczemnym anglo-rosyjskim oligarchą (Kenneth Branagh) ze smutną, piękną, ale jakże zdolną żoną (Elizabeth Debicki)... Ale takie tropy gatunkowe działały jak bardzo potrzebne poręcze, biorąc pod uwagę, że świat (-budownictwo) w Tenet obracał się tak daleko od swojej osi, że ten skrawek przechylnego korytarza w Incepcji wyglądał jak spacer po parku .

Jak wszyscy już wiedzą, atutem Teneta była koncepcja „odwrócenia czasu”, dzięki której obiekty mogą być przesyłane z przyszłości z powrotem do teraźniejszości. Dla tych, którzy chcieli zrozumieć, co to dokładnie oznaczało, po premierze filmu opublikowano mnóstwo poradników Time Inversion For Idiots, co oznaczało, że wszyscy moglibyśmy zacząć rzucać frazy, takie jak odwrócona entropia i efekt, po którym następuje przyczyna, jakbyśmy wiedzieli, o czym mówimy. o. Naukowcy zostali dokooptowani przez strony filmowe, aby zapewnić nas, że to wszystko rzeczywiście ma sens, poniekąd, a sam Nolan powiedział: Aby niejednoznaczność rezonowała, publiczność musi poczuć, że istnieje jakaś prawda.

Niektórzy widzowie nie mogli się nad tym zastanowić – z pewnością Tenet był bardziej dzielący niż Trylogia Mrocznego Rycerza Nolana. Ale postępuj zgodnie z radą naukowca Clémence Poésy (Nie próbuj tego zrozumieć. Poczuj to), a to, co miałeś, było awangardowym, metafizycznym, super trzymającym w napięciu hitem, który pędził do przodu z bezwzględnym pędem nawet jako samochody, kule i 747 prześlizgnął się w przeciwnym kierunku w nawałnicy czasowych, kręcących się w czasie stałych fragmentów, oświetlonych eksplozjami i implozjami.

Odważny, nie mam nic przeciwko, bałem się, że powiesz obłędy, powiedziała postać grana przez Himesha Patela, który pomaga Bohaterowi i Neilowi ​​w rozbiciu samolotu na lotnisku w Oslo. Cóż, Tenet jest odważny i zwariowany, a także najlepszy film 2020 roku.

Potrzebujesz więcej rekomendacji oglądania? Następnie sprawdź najlepsze filmy Netflix oraz najlepsze filmy na Amazon Prime do obejrzenia teraz.

Najlepsze dzisiejsze oferty strumieniowania Disney Miesięcznik Disney+ 7,99 USD /mth Pogląd 3-dniowy bezpłatny okres próbny Chusta TV Chusta Niebieski 35 zł /mth Pogląd Codziennie sprawdzamy ponad 250 milionów produktów w najlepszych cenach